Ts 162/22

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 września 2023 r. Pozycja 237 POSTANOWIENIE z dnia 26 kwietnia 2023 r. Sygn. akt Ts 162/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej R.B. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 lipca 2022 r. (data nadania) R.B. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. Skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2022 r. (sygn. akt […]), który zakończył sądowo-administracyjną kontrolę orzeczenia nakładającego na skarżącego grzywnę z powodu uchylania się od poddania jego małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Skarżący, kwestionując zgodność z Konstytucją zaskarżonych przepisów, wskazał, że wyłączają one możliwość odmowy poddania się obowiązkowym szczepieniom przez osoby obowiązane albo ich opiekunów prawnych lub faktycznych. Podniósł, że ograniczenie wyżej wymienionych praw nie spełnia wymogu proporcjonalności, gdyż obowiązkowe szczepienia ochronne są zabiegiem medycznym obarczonym znacznym ryzykiem. Jednocześnie wskazał, że brak jest specjalnego funduszu, wypłacającego odszkodowania dla osób dotkniętych nie- OTK ZU B/2023 Ts 162/22 poz. 237 2 pożądanymi odczynami poszczepiennymi. Skarżący stwierdził też, że występujące w niniej-szej sprawie ograniczenie praw konstytucyjnych nie jest konieczne. W tym zakresie powołał przykłady innych państw, które zniosły obowiązek szczepień. Zdaniem skarżącego, przed-miotowe ograniczenie nie nastąpiło na podstawie ustawy, gdyż liczba dawek poszczególnych szczepionek, jak również lata i miesiące, w których należy podać szczepionkę, wynika z Pro-gramu Szczepień Ochronnych, będącego corocznym komunikatem Głównego Inspektora Sa-nitarnego. W związku z tym zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naru-szenie prawa do prywatności i prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Jego zdaniem, wskazane w petitum skargi przepisy na-ruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszech-nie obowiązującego. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 16 września 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 23 września 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych przez pełnomocnika za zgodność z oryginałem postanowień: a) Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2017 r. (znak […]), b) Wojewody z 6 listopada 2017 r. Skarżący pismem z 30 września 2022 r. (data nadania) doręczył wskazane w zarzą-dzeniu dokumenty. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 29 listopada 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 5 grudnia 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: a) uzasadnienia wyroku Sądu Woje-wódzkiego w W. z 7 listopada 2018 r. (sygn. akt […]), b) tytułu wykonawczego wystawione-go przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z 18 października 2016 r. ([…]), c) postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z 24 lutego 2017 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Pismem z 12 grudnia 2022 r. (data nadania) skarżący doręczył tylko część dokumen-tów wskazanych w zarządzeniu sędziego TK. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 29 listopada 2022 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunię-cia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi. W treści zarządzenia, oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów, zawarto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 29 listopada 2022 r. został skutecznie dorę-czony pełnomocnikowi skarżącego 5 grudnia 2022 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżący nie wykonał zarządzenia w całości, albowiem usunął jedynie część braków formalnych (nie doręczył odpisu lub po-świadczonej za zgodność z oryginałem kopii uzasadnienia wyroku WSA w W. z 7 listopada 2018 r., sygn. akt […]). Powyższe pozwala więc stwierdzić, że skarżący świadomie naraził się OTK ZU B/2023 Ts 162/22 poz. 237 3 na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK. Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.