Ts 166/16

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2017-11-23

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny może uwzględnić wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej, gdy postępowanie zostało już prawomocnie zakończone przez odmowę nadania jej dalszego biegu, a termin na zaskarżenie tej odmowy upłynął?
Ratio decidendi
Postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie skargi konstytucyjnej zostaje prawomocnie zakończone z chwilą doręczenia postanowienia o odmowie nadania skardze dalszego biegu, jeśli w ustawowym terminie nie zostanie wniesione zażalenie. Gdy termin ten upłynął bez skutku, a strona wnosi o zawieszenie postępowania, wniosek ten musi zostać oddalony, ponieważ Trybunał nie może zawieszać postępowania, które już prawomocnie ustało.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. złożyła skargę konstytucyjną, w której wchodziła o stwierdzenie niezgodności art. 406 k.p.c. z Konstytucją. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 16 grudnia 2016 r. odmówił nadania skardze dalszego biegu. Pełnomocnik spółki nie wniósł zażalenia w terminie. W lipcu 2017 r. reprezentant spółki złożył wniosek o zawieszenie postępowania przed Trybunałem, powołując się na trwające postępowanie o ustanowienie nowego pełnomocnika w sądzie powszechnym.
Rozstrzygnięcie
nie uwzględnić wniosku

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 grudnia 2017 r. Pozycja 292 POSTANOWIENIE z dnia 23 listopada 2017 r. Sygn. akt Ts 166/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Leon Kieres, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Sp. z o.o. o zawieszenie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 2 sierpnia 2016 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła o stwierdzenie, że art. 406 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim „uniemożliwia wniesienie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania, wydane przez sąd wyższej instancji, w ro-zumieniu art. 405 k.p.c.”, jest niezgodny z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Postanowieniem z 16 grudnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skar-dze dalszego biegu. W piśmie, które wpłynęło do Trybunału 24 stycznia 2017 r. Dyrektor spółki – M.J. po-informował o tym, że spółka wypowiedziała pełnomocnictwo radcy prawnemu D.K. i wystą-piła do Sądu Rejonowego w T. o ustanowienie nowego pełnomocnika. W piśmie, które wpłynęło do Trybunału w dniu 28 lipca 2017 r., M.J. wniósł w imie-niu spółki o zawieszenie postępowania przed Trybunałem. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074) do postępowań przed Try-bunałem wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 listo-pada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) stosuje się przepisy tej ustawy. Skoro postępowanie zainicjowa-ne analizowaną skargą nie zostało zakończone do 3 stycznia 2017 r., tzn. dnia wejścia w życie OTK ZU B/2017 Ts 166/16 poz. 292 2 ustawy o TK, to zarówno wstępne, jak i merytoryczne rozpoznanie tej skargi określają przepi-sy ustawy o TK. Jak wynika z dokumentów znajdujących się w aktach analizowanej sprawy, postano-wienie Trybunału Konstytucyjnego z 16 grudnia 2016 r. o odmowie nadania skardze dalszego biegu zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącej ‒ radcę prawnego D.K. – 13 stycznia 2017 r. Trybunał, działając ex officio, uzyskał z Sądu Rejonowego w T. informację o tym, że 17 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył do akt sprawy, w której sąd ten ustanowił dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi konstytucyjnej opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału z 16 grudnia 2016 r. Po dorę-czeniu opinii skarżącej, M. J. złożył 19 stycznia 2017 r. w imieniu skarżącej wniosek o zmia-nę i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, wskazując, że wypowiada pełnomocnictwo radcy prawnemu D.K. W piśmie, które wpłynęło do Trybunału 24 stycznia 2017 r., M.J. poinformował o tym, że spółka wypowiedziała pełnomocnictwo radcy prawnemu D.K. i wystąpiła do Sądu Rejonowego w T. o ustanowienie nowego pełnomocnika. Trybunał ustalił, że Sad Rejonowy w T. postanowieniem z 3 lutego 2017 r. oddalił wniosek spółki o zmianę pełnomocnika z urzędu. Następnie, 23 lutego 2017 r., sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z 3 lutego 2017 r. Zażalenie skarżącej na postanowienie z 23 lutego 2017 r. zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z maja 2017 r. W piśmie, które wpłynęło do Trybunału 28 lipca 2017 r., M.J. wniósł w imieniu spółki o zawieszenie postępowania przed Trybunałem. Odnosząc się do wniosku spółki o zawieszenie postępowania przed Trybunałem, nale-ży stwierdzić, że wyżej przedstawiony stan faktyczny i prawny jednoznacznie świadczy o prawomocnym zakończeniu w maju 2017 r. postępowania w sprawie zmiany pełnomocnika z urzędu. Trybunał uznaje zatem, że ustawowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału z 16 grudnia 2016 r. upłynął, a tym samym postępowanie przed Trybunałem zosta-ło prawomocnie zakończone. Dlatego wniosek skarżącej z 24 lipca 2017 r. o zawieszenie po-stępowania nie może zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło