Ts 167/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 2 lutego 2026 r. Pozycja 5 POSTANOWIENIE z dnia 31 lipca 2025 r. Sygn. akt Ts 167/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.K. o zbadanie zgodności: art. 6943 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywil-nego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360) z art. 45 ust. 1, art. 51 ust. 4, art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 czerwca 2023 r. (data nadania) J.K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w oparciu o na-stępujący stan faktyczny. Skarżący zbył udziały w […] sp. z o.o. z siedzibą w W., ale żadna z osób uprawnio-nych do reprezentacji spółki nie złożyła wniosku o wykreślenie skarżącego z Krajowego Re-jestru Sądowego (dalej: KRS). Z tego względu skarżący złożył wniosek o przyjęcie do akt rejestrowych dokumentacji stanowiącej podstawę wykreślenia go z KRS. Zarządzeniem z 29 kwietnia 2022 r. (sygn. akt […]) referendarz sądowy zwrócił wnio-sek z uwagi na nieusunięcie, pomimo wezwania, braków formalnych. Na powyższe zarządze-nie skarżący złożył skargę, wskutek której orzeczenie to straciło moc. Następnie postanowie-niem z 29 czerwca 2022 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w W. oddalił wniosek skarżącego. Skarżący złożył od tego postanowienia apelację, która została oddalona postanowie-niem Sądu Okręgowego w W. (dalej: Sąd Okręgowy) z 12 stycznia 2023 r. (sygn. akt […]). Postanowienie Sądu Okręgowego stanowi w niniejszej sprawie orzeczenie ostateczne i zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego 30 marca 2023 r. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 29 września 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 12 października 2023 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność OTK ZU B/2026 Ts 167/23 poz. 5 2 z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwier-dzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności postano-wienia Sądu Rejonowego w W. z 29 czerwca 2022 r. (sygn. akt […]), pod rygorem ujemnych skutków procesowych. W piśmie z 18 października 2023 r. (data nadania) pełnomocnik ustosunkował się do powyższego wezwania i złożył wskazany wyżej dokument. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 20 sierpnia 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 6 września 2024 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1) doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z orygi-nałem postanowienia referendarza sądowego z 29 kwietnia 2022 r. (sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami; 2) przedstawienie stanu faktycznego (wraz z czterema kopiami); 3) wskazanie, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącego zawarte w podanych wzor-cach kontroli oraz w jaki sposób zostały naruszone (wraz z czterema kopiami); 4) uzasadnie-nie zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ustawy ze wskazanymi konstytucyjnymi wolnościami lub prawami skarżącego przez powołanie argumentów lub dowodów na jego poparcie (wraz z czterema kopiami); 5) sprecyzowanie przedmiotu skargi konstytucyjnej przez wyjaśnienie, czy skarżący kwestionuje art. 6943 § 1, czy art. 6941 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360; dalej: k.p.c.) wraz z czterema kopiami, pod rygorem odmowy nadania skardze dalszego biegu. Skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania w piśmie z 13 września 2024 r. (data nadania). Złożył zarządzenie referendarza, opisał stan faktyczny oraz doprecyzował, że kwestionuje w całości art. 6943 § 1 k.p.c. Wskazał również naruszone prawa, ale w zakresie uzasadnienia przesłał kopię treści uzasadnienia skargi konstytucyjnej. Zdaniem skarżącego niezgodne ze wskazanymi przepisami Konstytucji jest uniemoż-liwienie mu skutecznego złożenia wniosku o wykreślenie go z Krajowego Rejestru Sądowego jako wspólnika spółki, w której zbył posiadane udziały. Taka regulacja, jego zdaniem, godzi w autonomię informacyjną jednostki, a nadto pozwala na przechowywanie w KRS informacji nieprawdziwych. Narusza to więc jego prawo do sądu poprzez ukształtowanie procedury są-dowej niezgodnie z wymogami sprawiedliwości. Jednocześnie skarżący zaznaczył, że ograni-czenie prawa do sądu nie spełnia wymogów określonych w art. 31 ust. 3 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Artykuł 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi, że skargę może wnieść „każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone”. W związku z tym, zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK, skarga konstytucyjna musi zawierać nie tylko wskazanie, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącego, i w jaki sposób – jego zdaniem – zostały naruszone, ale także uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ze wskazaną konstytucyjną wolnością lub prawem skarżącego, z powołaniem argu-mentów lub dowodów na jego poparcie. W odniesieniu do powyższego Trybunał stwierdził, że chociaż skarżący w odpowiedzi na zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 20 sierpnia 2024 r. wskazał, które kon-stytucyjne wolności i prawa zostały naruszone oraz przesłał uzasadnienie powołanych zarzu-tów, to tak naprawdę nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. OTK ZU B/2026 Ts 167/23 poz. 5 3 Zarówno we wniesionej skardze, jak i w piśmie usuwającym jej braki formalne skar-żący lakonicznie uzasadnia podniesione zarzuty powołując się na orzecznictwo Trybunału oraz na poglądy doktryny, ale nie precyzuje przy tym, w jaki sposób kwestionowane przepisy ingerują w jego konstytucyjnie chronione wolności i prawa. Podkreślić również należy, że nadesłane w odpowiedzi na zarządzenie sędziego Try-bunału pismo stanowi skopiowaną treść uzasadnienia skargi konstytucyjnej. Skoro zatem pi-smo skarżącego nie wykracza poza treść skargi w zakresie uzasadnienia zarzutów, nie można uznać, że prawidłowo wykonał on zarządzenie sędziego Trybunału. Analizowana skarga nie spełnia więc warunków, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK, co uzasadnia odmowę nadania jej dalszego biegu. 3. Trybunał zwrócił jednocześnie uwagę na to, że jedną z przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi konstytucyjnej – przewidzianą w art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK – jest uza-sadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanego przepisu ze wskazaną konstytucyjną wol-nością lub prawem skarżącego oraz powołanie argumentów lub dowodów na jego poparcie. Lakoniczne uzasadnienie niniejszej skargi składa się natomiast głównie z cytatów pochodzą-cych z orzecznictwa konstytucyjnego lub wskazanych w piśmiennictwie poglądów doktryny. W tym zakresie należy przypomnieć, że „przywoływanie treści orzeczeń Trybunału Konsty-tucyjnego lub Sądu Najwyższego może jedynie stanowić wzmocnienie argumentacji, ale nie może tej argumentacji zastąpić” (zob. postanowienie z 19 czerwca 2018 r., sygn. Ts 158/17, OTK ZU B/2019, poz. 100). Powyższe stanowi samoistną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu (art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK). W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zaża-lenia na niniejsze postanowienie w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia.