Ts 171/19

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2020-06-16

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Trybunał Konstytucyjny powinien odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej ze względu na nieusunięcie braków formalnych po wezwaniu sędziego TK?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, ponieważ pełnomocnik skarżącego nie usunął wyznaczonych braków formalnych w wyznaczonym terminie. Skarga nie spełniała wymogów ustawowych, w tym braku pełnomocnictwa oraz dokumentów potwierdzających datę doręczenia zaskarżonego wyroku, co uniemożliwiało weryfikację zachowania terminu do wniesienia skargi.
Stan faktyczny
Skarżący K.H. wniósł skargę konstytucyjną, kwestionującą zgodność przepisów ustawy emerytalnej z Konstytucją RP. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym dołożenia pełnomocnictwa oraz dokumentów potwierdzających datę doręczenia wyroku Sądu Apelacyjnego. Pełnomocnik nie ustosunkował się do wezwania w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 19 października 2020 r. Pozycja 312 POSTANOWIENIE z dnia 16 czerwca 2020 r. Sygn. akt Ts 171/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Julia Przyłębska, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.H. w sprawie zgodności: „art. 12 oraz art. 19 i art. 39 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 33 ustawy z dnia 18 lu-tego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyj-nego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin – dalej ustawa emerytalna – w zakresie w jakim przepisy te wykluczają zastosowanie gwarancji ochrony nabytych uprawnień emerytalnych (określonej w art. 33 ustawy emerytalnej) w sytuacji gdy doszło do uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby będącej podstawą do wydania decyzji o przyznaniu emerytury lub renty mundurowej” z: a) zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa, wyra-żoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 67 ust. 1 Konstytucji, c) art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 listopada 2019 r. (data nadania), K.H. (dalej: skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. 1. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z 8 września 2016 r. (sygn. akt […]) oddalił odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora ZER MSW z 15 kwietnia 2016 r., nr ew. […]. Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalił apelację skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 8 września 2016 r. OTK ZU B/2020 Ts 171/19 poz. 312 2 2. Pismem z 14 listopada 2019 r. (data nadania) skarżący wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną, występując o stwierdzenie, że „art. 12 oraz art. 19 w związku art. 39 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 33 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zao-patrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwo-wej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin w zakresie w jakim przepisy art. 12 oraz art. 19 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej, wykluczają zastosowanie gwarancji ochrony nabytych uprawnień emerytalnych (określonej w art. 33 ustawy emerytalnej) w sytuacji gdy doszło do uchylenia decyzji o zwolnieniu ze służby będącej podstawą do wydania decyzji o przyznaniu emerytury lub renty mundurowej, z zasadą zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa wyrażoną w art. 2 oraz art. 67 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP”. Jako ostateczne orzeczenie w sprawie podano wyrok Sądu Apelacyjnego w W. z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]), wskazując na niewłaściwą interpretację podanych w petitum skargi przepisów ustawy emerytalnej. 3. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2019 r. skarżący, na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.), został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez doręczenie m.in.: 1) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa szczególnego upowa-żniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, z dokładnym wskazaniem sprawy, do której zostało udzielone; 2) kopii dokumentu wskazującego na datę doręczenia wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]); 3) czterech egzem-plarzy skargi konstytucyjnej z 12 listopada 2019 r. podpisanej przez pełnomocnika skarżące-go; 4) oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii: wyroku Sądu Okręgo-wego w W. z 8 września 2016 r. (sygn. akt […]), wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z 6 czer-wca 2019 r. (sygn. akt […]), decyzji wydanych w postępowaniach poprzedzających postępowanie sądowe zainicjowane wniesieniem przez skarżącego odwołania od decyzji Dyrektora ZER MSW z 15 kwietnia 2016 r., nr ew.[…]; 5) wyjaśnienia, które konstytucyjne wolności lub prawa wynikające z art. 2 oraz art. 67 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji zostały naruszone przez zaskarżone w skardze konstytucyjnej przepisy: art. 12 oraz art. 19 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 33 ustawy emerytalnej, i w jaki sposób, oraz uzasadnienie sformułowanego zarzutu niezgodności. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2019 r. wzywa-jącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej został doręczony pełnomocni-kowi skarżącego 30 grudnia 2019 r. Skarżący nie usunął braków formalnych skargi konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393, dalej: u.o.t.p. TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 61 ust. 3 u.o.t.p. TK jeżeli skarga konstytucyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. OTK ZU B/2020 Ts 171/19 poz. 312 3 W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego, zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2019 r., został wezwany do usunięcia braków for-malnych skargi konstytucyjnej poprzez przesłanie pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK, a którego obowiązek dołączenia do skargi konstytucyjnej wskazany jest w art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p. TK. Stosownie do art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p. TK, pełnomocnika skarżącego wezwano również do przesłania dokumentu potwierdzającego datę doręczenia wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]), wskazanego jako ostateczne orzeczenie w sprawie. Dokument ten jest istotny z uwagi na konieczność stwierdzenia, czy skarżący zachował ustawowy, trzymiesięczny termin do wniesienia skargi konstytucyjnej, o którym stanowi art. 77 ust. 1 Konstytucji. Celem spełnienia warunku wynikającego z art. 53 ust. 2 pkt 1 i 2 u.o.t.p. TK pełno-mocnik skarżącego miał także przesłać oryginał lub poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z 6 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) wraz z wyrokiem i decyzjami poprzedzającymi ostateczne rozstrzygnięcie, potwierdzającymi wyczerpanie drogi prawnej, o której mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK. Pełnomocnik skarżącego został również zobowiązany do wypełnienia warunków określonych w art. 53 ust. 1 pkt 2 i pkt 3 u.o.t.p. TK. Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2019 r. zostało prawi-dłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego 30 grudnia 2019 r. Termin do usunięcia bra-ków formalnych skargi konstytucyjnej minął 7 stycznia 2020 r. Pełnomocnik skarżącego nie ustosunkował się do wydanego zarządzenia i nie usunął braków formalnych skargi. W związku z tym, że w sprawie nie dopełniono obowiązku nałożonego na skarżącego zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2019 r., Trybunał Konstytu-cyjny – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK – postanowił, jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło