Ts 171/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 28 lutego 2025 r. Pozycja 105 POSTANOWIENIE z dnia 9 października 2024 r. Sygn. akt Ts 171/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.T. („działają-cego w imieniu własnym i w imieniu córki N.T.”) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lipca 2023 r. (data nadania) M.T., działający w imieniu własnym oraz małoletniej córki N.T. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 kwietnia 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdro-wia z 30 października 2018 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody K. z 23 września 2016 r. (nr […]) w zakresie, w jakim nałożyło na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 12 października 2023 r. (doręczo-nym pełnomocnikowi skarżącego 19 października 2023 r.) wezwał skarżącego do złożenia pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytu-cyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do OTK ZU B/2025 Ts 171/23 poz. 105 2 sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna; doręczenia odpisów lub ko-pii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema ko-piami), w szczególności postanowienia Ministra Zdrowia z 30 października 2018 r. (nr […]) oraz poprzedzającego go postanowienia Wojewody K. z 23 września 2016 r. wraz z tytułem wykonawczym, a także wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 kwie-tnia 2019 r. (sygn. akt […]) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]). Skarżący został także zobowiązany do udokumentowania daty doręczenia mu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz doręczenia czterech odpisów skargi kon-stytucyjnej pod rygorem ujemnych skutków procesowych. W piśmie procesowym złożonym 27 października 2023 r. (data nadania) skarżący od-niósł się do zarządzenia. Do pisma dołączył tylko wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z kopią koperty, sentencję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz posta-nowienie Ministra Zdrowia. Złożył też wymagane pełnomocnictwo. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 17 kwietnia 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 26 kwietnia 2024 r.) wezwał skarżącego do: 1) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązko-wych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wy-rażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżą-cego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwal-czaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym zarządzenia; 3) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżą-cego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalcza-niu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwe-stionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 2 i 3 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia odpi-sów lub kopii poświadczonych przez pełnomocnika skarżącego za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 kwietnia 2019 r. (sygn. akt […]) wraz z uzasadnieniem, b) postanowienia Wojewody K. z 23 września 2016 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wraz z tytułem wykonawczym. Jednocześnie pouczono skarżącego o tym, że w wypadku nie-usunięcia powyższych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W terminie wskazanym w zarządzeniu skarżący nie usunął braków skargi. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze- OTK ZU B/2025 Ts 171/23 poz. 105 3 słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 li-stopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 17 kwietnia 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżący nie usunął na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 12 października 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pou-czenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 17 kwietnia 2024 r. został skutecznie dorę-czony pełnomocnikowi skarżącego 26 kwietnia 2024 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżący nie wykonał zarządzenia w całości, albowiem nie doręczył odpisu lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) postanowienia Wojewody K. z 23 września 2016 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia wraz z tytułem wykonawczym ani wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 kwietnia 2019 r. (sygn. akt […]) wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie nie usunął wskazanych w zarządzeniu sędziego Trybuna-łu braków uzasadnienia wniesionej skargi. W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący świadomie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. po-stanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.