Ts 173/19

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2020-08-19

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy objęcie udziałów w spółce kapitałowej w zamian za wierzytelności pieniężne (konwersja wierzytelności na udziały) stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a tym samym czy przepisy te naruszają konstytucyjne zasady równości wobec prawa, ochrony własności oraz legalizmu w podatkach.
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny nadał skardze konstytucyjnej dalszy bieg, co oznacza, że skarga została dopuszczona do rozpoznania merytorycznego. W uzasadnieniu wskazano, że skarga spełnia wymogi formalne i materialne, w tym wyczerpanie drogi prawnej przed sądami administracyjnymi oraz zachowanie terminów. Trybunał nie rozstrzygnął jeszcze kwestii zgodności przepisów z Konstytucją, lecz stwierdził brak przeszkód proceduralnych do prowadzenia postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca, spółka handlowa, objęła udziały w podmiotach powiązanych, pokrywając ich nominalną wartość poprzez potrącenie wierzytelności pieniężnych z tytułu dostaw towarów. Organ podatkowy uznał, że konwersja wierzytelności na udziały stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p., co skutkowało zaniżeniem przychodów i zawyżeniem kosztów przez skarżącą. Sąd Administracyjny oddalił skargę skarżącej, uznając, że wniesienie wierzytelności w formie aportu niepieniężnego generuje przychód w wysokości nominalnej wartości udziałów. Skarżąca zaskarżyła wyrok NSA do Trybunału Konstytucyjnego, zarzucając naruszenie jej praw konstytucyjnych.
Rozstrzygnięcie
Nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 6 listopada 2020 r. Pozycja 355 POSTANOWIENIE z dnia 19 sierpnia 2020 r. Sygn. akt Ts 173/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej F. sp. z o.o. w sprawie zgodności: art. 12 ust. 1 pkt 7 oraz art. 15 ust. 1j pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o po-datku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 21, poz. 86 ze zm.) w stanie prawnym obowiązującym w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r. z art. 32 ust. 1; art. 84 w związku z art. 217 w związku z art. 64 ust. 3; art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 i 3, art. 84 oraz art. 217; art. 2; art. 31 ust. 3 Konstytu-cji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 listopada 2019 r. (data nadania) F. sp. z o.o. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez radcę prawnego ustanowionego z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Skarżąca, jako spółka prowadząca sprzedaż, eksport oraz dostawę okien dachowych, schodów strychowych, rolet, żaluzji, moskitier, a także surowców i materiałów do produkcji okien na terenie Unii Europejskiej, objęła udziały w podmiotach powiązanych ze sobą wła-ścicielsko (tj. […]; dalej: spółki zagraniczne), których nominalna wartość została pokryta przez potrącenie przysługujących skarżącej od tych podmiotów wierzytelności pieniężnych z tytułu zapłaty za dostarczone towary. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników skarżącej 8 marca 2013 r. podjęło uchwałę nr 1 wyrażającą zgodę na podwyższenie kapitału zakłado-wego w […] przez utworzenie 570 000 udziałów o nominalnej wartości 570 000 euro oraz w […] o 502 137,30 euro. W skutek czego po stronie […] powstało wobec skarżącej roszcze-nie o dokonanie wpłat na ich pokrycie. Skarżąca stwierdziła, że celem powyższej uchwały „nie była optymalizacja podatkowa lecz chęć oddłużenia spółek zagranicznych, które zgodnie z prawem spółek i prawem upadło-ściowym krajów swoich siedzib muszą spełniać określone wymogi kapitałowe. Z kolei w ekspansji zagranicznej, na silnie zmonopolizowanym rynku okien dachowych, rzeczą stan- OTK ZU B/2020 Ts 173/19 poz. 355 2 dardową są utrzymujące się przez kilka lat ujemne wyniki finansowe, spowodowane koniecz-nością stworzenia rozpoznawalności marki, organizacji wielu promocji i wysokich kosztów stałych przy niskim początkowo obrocie”. Wszczęte w 2016 r. wobec skarżącej postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych wykazało, że zaniżyła ona przychody z pozarolniczej dzia-łalności gospodarczej uzyskane w 2013 r. o kwotę 4 487437,90 zł, stanowiącą – wyrażoną w złotych polskich – nominalną wartość udziałów objętych w spółkach zagranicznych oraz jednocześnie zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę 254 971 zł, stanowiącą podatek od czynności cywilnoprawnych i opłaty notarialne od podwyższenia wspomnianych kapita-łów zakładowych. Organ kontrolny uznał bowiem, że charakter wkładu w postaci wierzytel-ności pieniężnej z tytułu dostaw towarów w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym ma charakter niepieniężny. W sporządzonej korekcie deklaracji podatkowej CIT-8, skarżąca uwzględniła część nieprawidłowości ustalonych w toku postępowania kontrolnego, np. zawyżenie kosztów uzy-skania przychodów o 249 967 zł, tj. podatek od czynności cywilnoprawnych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego i objęcia tak powstałych udziałów przez spółkę. Skutkowało to zwiększeniem podatku do kwoty 146 616 zł. Skarżąca nie uwzględniła nato-miast uwag organu kontrolnego w odniesieniu do zaniżenia przychodów z tytułu pozarolni-czej działalności gospodarczej o nominalną wartość udziałów objętych w spółkach zagranicz-nych. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. (dalej: organ pierwszej instancji) wydając 5 lipca 2016 r. decyzję (znak: […]), określił wysokość zaktualizowanego zobowiązania po-datkowego skarżącej na kwotę 1 000 180 zł. Organ pierwszej instancji zauważył, że wierzy-telności z tytułu należności, które zostały zamienione na udziały, nie zostały nabyte przez skarżącą, lecz były to wierzytelności własne, dlatego też nie stanowiły kosztu uzyskania przy-chodu w rozumieniu art. 15 ust. 1j pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodo-wym od osób prawnych” (Dz.U. Nr 21, poz. 86; dalej: u.p.d.o.p.) w brzmieniu obowiązują-cym do 31 grudnia 2013 r. Stanął zatem na stanowisku, że wniesienie przedmiotowych wierzytelności w 2013 r. w formie aportu niepieniężnego (w innej postaci niż przedsiębior-stwo lub jego zorganizowana część) było przychodem spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p., co znalazło odzwierciedlenie w obowiązujących w 2013 r. przepisach prawa i orze-cznictwie sądów administracyjnych”. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji do Dyrektora Izby Skarbowej w K. (da-lej: organ drugiej instancji), który 25 listopada 2016 r. (znak: […]) utrzymał ją w mocy. Spół-ka zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. (dalej: WSA) wyrokiem z 27 kwietnia 2017 r. wyrok (sygn. akt […]) skargę oddalił. Wskazał, że z treści art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. wynika, że przychodem, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 w obowiązującym wówczas brzmieniu, jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Zdaniem WSA, w przypadku objęcia udziałów w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny, po-datnik uzyskuje przychód w wysokości nominalnej wartości tych udziałów (akcji) lub wkła-dów. Wyrok WSA został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), który wyrokiem z 12 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) uznał argumenty skarżącej za bezza-sadne. Stwierdził, że stosownie do brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.p. przychodem, z za-strzeżeniem ust. 3 i 4, jest nominalna wartość udziałów (akcji) w spółce kapitałowej albo war-tość wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Zdaniem NSA nie zasługuje na akceptację pogląd, że konwersja wierzytelności na udziały, w postaci kompensaty wzajemnych wierzy- OTK ZU B/2020 Ts 173/19 poz. 355 3 telności, ma postać wnoszonego wkładu pieniężnego. Wskazał ponadto, że nie można uznać, by czynność taka powodowała takie same skutki, jak faktyczne wniesienie do spółki środków pieniężnych. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu nieja-wnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w ustawie oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. 2. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna spełnia ustawowe i konsty-tucyjne wymogi stawiane skardze konstytucyjnej. Skargę sporządził radca prawny, który – zgodnie z art. 44 u.o.t.p.TK w związku z art. 118 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.; dalej: k.p.c.) – przedłożył stosowne pełnomocnictwo. Skarżąca wyczerpała przysługującą jej drogę prawną, ponieważ od niekorzystnego dla niej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) nie przysługuje żaden zwyczajny środek zaskarżenia. Składając skargę konstytucyjną do Trybu-nału 14 listopada 2019 r. (data nadania) skarżąca dochowała także terminu zastrzeżonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK. Poprawnie został sformułowany także zarzut dotyczący sposobu naruszenia przez wskazane orzeczenie, wydane na podstawie zaskarżonych przepisów, praw skarżącej zagwa-rantowanych w Konstytucji. Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Powołane przepisy

art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 84 w związku z art. 217 w związku z art. 64 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 i 3, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło