Ts 174/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 3 lutego 2025 r. Pozycja 56 POSTANOWIENIE z dnia 18 lipca 2024 r. Sygn. akt Ts 174/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.J. („działającej w imieniu własnym i w imieniu córki L.W.”) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lipca 2023 r. (data nadania) K.J., działająca w imieniu własnym oraz małoletniej córki L.W. (dalej: skarżą-ca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 28 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 24 września 2019 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewo-dy Z. z 20 listopada 2018 r. (nr […]) w zakresie, w jakim nałożyło na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 20 października 2023 r. (doręczo-nym pełnomocnikowi skarżącej 27 października 2023 r.) wezwał skarżącą do złożenia peł-nomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyj-nej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do OTK ZU B/2025 Ts 174/23 poz. 56 2 sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna; doręczenia odpisów lub ko-pii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema ko-piami), w szczególności postanowienia Ministra Zdrowia z 24 września 2019 r. (znak […]) oraz poprzedzającego go postanowienia Wojewody Z. z 20 listopada 2018 r. (nr: […]) wraz z tytułem wykonawczym, a także wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 28 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]). Skarżąca została także zobowiązana do udokumentowania daty dorę-czenia jej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rygorem ujemnych skutków pro-cesowych. W piśmie procesowym złożonym 3 listopada 2023 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła tylko wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z kopią koperty oraz postanowienia Wojewody Z. i Ministra Zdrowia. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 6 marca 2024 r. (doręczonym peł-nomocnikowi skarżącej 14 marca 2024 r.) wezwał skarżącą do: 1) uzasadnienia zarzutu nie-zgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporzą-dzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaź-nych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym zarządzenia; 3) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 2 i 3 zarządzenia, z powoła-niem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia: a) pełnomocnictwa szcze-gólnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie zakończonej wyrokiem Na-czelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]) wraz z czterema ko-piami, b) odpisów lub poświadczonych przez pełnomocnika skarżącej za zgodność z orygina-łem kopii (wraz z czterema kopiami) postanowienia Wojewody Z. z 17 czerwca 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, wyroku Wojewódz-kiego Sądu Administracyjnego w W. z 28 lutego 2020 r. (sygn. akt […]), c) czterech egzem-plarzy skargi konstytucyjnej podpisanych przez umocowanego w sprawie pełnomocnika (bez załączników). Jednocześnie pouczono skarżącą o tym, że w wypadku nieusunięcia powyż-szych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu W terminie wskazanym w zarządzeniu skarżąca nie usunęła braków skargi. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. OTK ZU B/2025 Ts 174/23 poz. 56 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 6 marca 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżąca nie usunęła na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 20 października 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pou-czenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 6 marca 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 14 marca 2024 r. Obowiązkiem skarżącej było więc wykonać za-rządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżąca nie wykonała zarządzenia w całości, albowiem nie doręczyła ani pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skar-gi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Trybunałem Konsty-tucyjnym w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani odpisu lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) postanowie-nia Wojewody Z. z 17 czerwca 2019 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 28 lutego 2020 r. (sygn. akt […]). W związku z tym należy stwierdzić, że skarżąca świadomie naraziła się na wystąpie-nie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.