Ts 176/16
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2017-01-12
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ujawnienie otrzymania darowizny w toku czynności sprawdzających prowadzonych w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych może skutkować utratą prawa do zwolnienia podatkowego w podatku od spadków i darowizn i zastosowaniem wyższej stawki podatku, w kontekcie zasady domniemania prawidłowości rozliczeń oraz ochrony prawa własności?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając, że skarżąca nie uprawdopodobniła naruszenia jej praw konstytucyjnych przez zakwestionowane przepisy. Istotą sprawy było to, że utrata prawa do zwolnienia podatkowego i zastosowanie 20-procentowej stawki podatku od spadków i darowizn nastąpiło na skutek niedołożenia przez skarżącą należytej staranności w trosce o swój interes, polegającej na niezgłoszeniu darowizny w ustawowym terminie. Skarga konstytucyjna nie może służyć do korygowania zaniedbań powstałych w postępowaniu poprzedzającym jej wniesienie.Stan faktyczny
Skarżąca otrzymała darowiznę pieniężną od rodziców w 2009 roku na zakup lokalu mieszkalnego, jednak nie zgłosiła jej do opodatkowania w ustawowym terminie. W 2012 roku, w trakcie czynności sprawdzających dotyczących jej podatku dochodowego od osób fizycznych, ujawniła organom podatkowym fakt otrzymania tej darowizny. Na tej podstawie organ podatkowy ustalił u skarżącej zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn, stosując 20-procentową stawkę podatku zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, co skutkowało utratą prawa do zwolnienia podatkowego. Skarżąca zaskarżyła decyzje organów podatkowych oraz sądu administracyjnego, twierdząc naruszenie jej praw konstytucyjnych, w tym prawa do prywatności i własności.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnejPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 12 grudnia 2017 r. Pozycja 279 POSTANOWIENIE z dnia 12 stycznia 2017 r. Sygn. akt Ts 176/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Pszczółkowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.K-F. w sprawie zgodności: 1) art. 274a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.) z art. 42 ust. 2 i 3 w związku z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 47 i art. 51 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 2) art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r. poz. 205, ze zm.) z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 3) art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r. poz. 205, ze zm.) z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 64 ust. 2 w związku z art. 18 i art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 18 Kon-stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, 4) art. 6 ust. 4 i art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r. poz. 205, ze zm.) z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rze-czypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 sierpnia 2016 r. (data nadania) M.K-F. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 274a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) z art. 42 ust. 2 i 3 w związku z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 47 i art. 51 ust. 1 Konstytucji, a także art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r. poz. 205, ze zm.; dalej: upsd) z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji, art. 15 ust. 4 upsd z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 64 ust. 2 w związku z art. 18 i art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 18 Konstytucji, a ponadto art. 6 ust. 4 i art. 15 ust. 4 upsd z art. 64 ust. 2 Konstytucji. Rozpatrywana skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą spra-wą. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. (dalej: Naczelnik US) podjął czynności sprawdzają-
OTK ZU B/2017 Ts 176/16 poz. 279 2 ce celem wyjaśnienia rozliczeń skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych w la-tach 2004-2010 oraz ustalenia pochodzenia środków na poniesiony w 2010 r. wydatek na na-bycie lokalu mieszkalnego (w kwocie 369 752,83 zł). W odpowiedzi na wezwanie organu skarżąca wyjaśniła, że środki na zakup lokalu mieszkalnego pochodziły z darowizn od rodzi-ców (w łącznej kwocie 269 752,83 zł, po połowie od każdego z nich) oraz kredytu hipotecz-nego (100 000 zł). 16 października 2012 r. zadeklarowała ona do opodatkowania darowiznę otrzymaną od mamy w kwocie 134 876, 42 zł. Do zeznania dołączyła oświadczenie o wydat-kowaniu ww. kwoty w całości na zakup lokalu mieszkalnego oraz zamiarze skorzystania z ulgi podatkowej przewidzianej w art. 4 ust. 1 pkt 5 upsd. Przedłożyła także ww. umowę darowizny zawartą 1 marca 2009 r. (zgodnie z jej postanowieniami darowizna miała być przekazana bezpośrednio na rachunek dewelopera na poczet ceny za nabywany lokal miesz-kalny) oraz kopię przelewu ww. kwoty na rachunek dewelopera. 17 października 2012 r. do organu podatkowego wpłynęło pismo skarżącej wyjaśniające, że była to pierwsza darowizna, jaką otrzymała od rodziców, ponadto wyraziła ona w nim żal w związku z niezgłoszeniem darowizny w ustawowym terminie, zapewniając, że nie zamierzała ukrywać faktu jej otrzy-mania. Decyzją ze stycznia 2013 r. Naczelnik US ustalił wysokość zobowiązania podatkowe-go skarżącej w podatku od spadków i darowizn. Za podstawę opodatkowania przyjął kwotę wynikającą z umowy darowizny i zastosował 20-procentową stawkę podatku, wynikającą z art. 15 ust. 4 upsd, po uwzględnieniu kwoty wolnej od opodatkowania przewidzianej w art. 9 oraz zwolnienia ustanowionego w art. 4 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy (decyzja ze stycznia 2013 r.). Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z kwietnia 2013 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu, argumentując zastosowanie art. 15 ust. 4 upsd w sprawie skarżącej, podniósł, że w jego opinii, skarżąca niespornie otrzymała darowiznę pieniężną i w ustawowym terminie nie zgłosiła jej w celu opodatkowania lub w celu skorzy-stania ze zwolnienia (decyzja z kwietnia 2013 r.). W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skarżąca za-rzuciła organom podatkowym naruszenie art. 15 ust. 4 upsd przez przyjęcie, że ich działania podjęte zostały w trybie czynności sprawdzających, choć w wezwaniu z 27 września 2012 r. doszło do przekroczenia ich dopuszczalnego zakresu opisanego w szczególności w art. 272 i art. 274a ordynacji podatkowej. Wystąpiła w niej w związku z tym o uchylenie decyzji or-ganów obu instancji. 3 września 2013 r. w piśmie procesowym skarżąca podtrzymała dotych-czasowe zarzuty, dodatkowo wskazując, że weryfikacja zeznań podatkowych winna być do-konywana wyłącznie w trybie postępowania lub kontroli podatkowej, zatem organ podatkowy nie mógł domagać się od niej wyjaśnień dotyczących prawidłowości zadeklarowanych do-chodów w ramach czynności sprawdzających. Ponadto skarżąca podkreśliła, że wezwanie strony do złożenia wyjaśnień narusza art. 122 ordynacji podatkowej, przerzucając ciężar usta-lenia faktów na stronę. Wojewódzki Sąd Administracyjny, oddalając skargę, zwrócił uwagę, że w sprawie nie jest sporny sam fakt dokonania darowizny na rzecz skarżącej przez jej rodzica (rodziców) 1 marca 2009 r. Nie została zakwestionowana również wysokość tej darowizny. Przypomniał, że nie jest przedmiotem sporu to, że nie toczyło się w niniejszej sprawie postępowanie podat-kowe ani kontrola podatkowa. Organ podatkowy (organ kontroli podatkowej) nie wszczął żadnej z ww. procedur, podczas których skarżąca ujawniłaby fakt otrzymania darowizny. Nie jest sporne ponadto, jak zaznaczył, że podatek nie został opłacony przed wydaniem zaskarżo-nej decyzji przez organ podatkowy. Spór między stronami dotyczył natomiast kwestii tego, czy można przyjąć, iż darowizna, jaką skarżąca otrzymała od rodzica, została ujawniona w toku trwających czynności sprawdzających (wyrok z września 2013 r.).
OTK ZU B/2017 Ts 176/16 poz. 279 3 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącej jako niezasługującą na uwzględnienie (wyrok z kwietnia 2016 r.). W przekonaniu skarżącej zaskarżony przepis ordynacji podatkowej narusza art. 42 ust. 2 i 3 w związku z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 47 i art. 51 ust. 1 Konstytucji, gdyż nieprecy-zyjnie reguluje instytucję czynności sprawdzających, pozwalając na ingerowanie w sferę prywatności podatnika i umożliwiając organom podatkowym badanie całokształtu jego sytua-cji majątkowej, co pozostaje w sprzeczności z zasadą domniemania prawidłowości rozliczeń podatkowych, zasadą, że ciężar dowodzenia, iż wystąpiły nieprawidłowości, spoczywa na organie podatkowym, oraz narusza prawo do prywatności, umożliwiając organom podatko-wym żądanie od podatnika wyjaśnień dotyczących zdarzeń obojętnych podatkowo. Z kolei zaskarżone przepisy upsd dopuszczają w jej ocenie niezgodną z Konstytucją ingerencję w prawo własności podatnika przez określenie momentu powstania obowiązku podatkowego z naruszeniem standardów poprawnej legislacji, umożliwiają zastosowanie stawki sankcyjnej z naruszeniem zasady określoności przepisów, a także stanowią niewspółmierną ingerencję w prawo własności przez jednolite stosowanie stawki sankcyjnej do obdarowanych należą-cych do różnych grup podatkowych. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074) do postępowań przed Try-bunałem wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 listo-pada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: ustawa o TK) stosuje się przepisy tej ustawy. Skoro postępowanie zainicjo-wane analizowaną skargą konstytucyjną nie zostało zakończone do dnia 3 stycznia 2017 r., tzn. dnia wejścia w życie ustawy o TK, to zarówno wstępne, jak i merytoryczne rozpoznanie tej skargi określają przepisy ustawy o TK. W swym orzecznictwie Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie stwierdzał, że skarga konstytucyjna ma charakter subsydiarnego środka ochrony podstawowych praw i wolności zagwarantowanych w Konstytucji, a zatem przy jej rozpatrywaniu skargi konstytucyjnej szczególną uwagę należy zwrócić na zabezpieczenie interesów prawnych skarżącego. Możli-we jest to jednak dopiero wtedy, gdy wykaże on choćby minimalną staranność w trosce o zabezpieczenie tychże interesów. Poziom tej staranności został wyznaczony przez określe-nie warunków dopuszczalności wniesienia skargi konstytucyjnej. Trybunał Konstytucyjny zwraca uwagę, że w trybie art. 274a ordynacji podatkowej organy podatkowe mogą wyjaśniać wątpliwości, jakie powstały po złożeniu przez podatnika deklaracji podatkowej, oraz nałożyć na podatnika obowiązek przedstawienia wyjaśnień także co do tych deklaracji, które nie zostały złożone w ogóle. Są one jednak obowiązane wskazać powody, dla których podał w wątpliwość rzetelność danych zawartych w deklaracji. Upraw-nienia te mają charakter fakultatywny (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Po 500/08, LEX nr 521288), czynności sprawdzające nie służą bowiem do rozstrzygania kwestii spornych w relacjach pomiędzy podmiotem składającym deklarację a organem podatkowym. Z przepisów upds wynika, że obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rze-czy i praw majątkowych, a przy nabyciu w drodze darowizny obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego. Natomiast w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrze-czonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szcze-
OTK ZU B/2017 Ts 176/16 poz. 279 4 gólnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4 upsd nabycie własności rzeczy lub praw majątko-wych w drodze darowizny lub polecenia darczyńcy podlega opodatkowaniu według stawki w wysokości 20%, jeżeli obowiązek podatkowy powstał wskutek powołania się podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej w toku czynności sprawdzają-cych, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego na oko-liczność dokonania tej darowizny, a należny podatek od tego nabycia nie został zapłacony. Jak wynika z rozstrzygnięć zapadłych w sprawie skarżącej, w toku toczącego się w 2012 r. postępowania służącego wyjaśnieniu wątpliwości dotyczących rozliczeń w podatku dochodowym od osób fizycznych w latach 2004-2010 skarżąca ujawniła organom podatko-wym fakt otrzymania darowizny pieniężnej w 2009 r. Następnie bezspornie ustalono, że mi-mo otrzymania tej darowizny – wbrew ustawowym obowiązkom – skarżąca nie zgłosiła jej do właściwego urzędu skarbowego w celu ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego. W konsekwencji, na skutek informacji udzielonych przez skarżącą w toku czynności spraw-dzających, organ podatkowy wydał decyzję ustalającą wysokość należnego podatku od spad-ków i darowizn. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że istotą zarzutów sformułowanych w rozpatrywa-nej skardze jest próba wykazania, iż ujawnienie otrzymania darowizny w ramach czynności sprawdzających rozliczenia skarżącej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych nie może mieć znaczenia dla określenia skutków podatkowych tego zdarzenia prawnego w po-datku od spadków i darowizn. Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny podkreśla zatem, że do utraty prawa do zwolnienia podatkowego w podatku od spadków i darowizn, a w konsekwencji do ustalenia zobowiązania skarżącej w tym podatku w oparciu o 20-procentową stawkę sankcyj-ną, doszło na skutek niedołożenia przez nią należytej staranności w trosce o swój interes (w szczególności zaś na skutek niezgłoszenia do właściwego urzędu skarbowego otrzymania darowizny w ustawowym terminie). Trybunał wielokrotnie podkreślał, że skarga konstytucyjna nie może być wykorzysty-wana jako instrument służący korygowaniu zaniedbań, które powstały w postępowaniu po-przedzającym jej wniesienie (zob. postanowienie TK z 16 października 2002 r., SK 43/01, OTK ZU nr 5/A/2002, poz. 77). Poza oceną Trybunału pozostają zatem sytuacje, w których utrata prawa do rozpoznania skargi konstytucyjnej następuje w wyniku zaniedbań, do których doprowadzili skarżący na wcześniejszych etapach postępowania (zob. postanowienie TK z 3 lipca 2007 r., SK 4/07, OTK ZU nr 7/A/2007, poz. 83). W związku z powyższym Trybu-nał stwierdza, że skarżąca nie uprawdopodobniła naruszenia swoich praw i wolności konsty-tucyjnych przez zakwestionowane regulacje, co oznacza, że nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi konstytucyjnej wynikająca z art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK. Powyższa okoliczność stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze kon-stytucyjnej dalszego biegu, co skutkuje brakiem konieczności odnoszenia się przez Trybunał do tego, czy spełnia ona inne określone przez prawo wymagania. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak w sentencji.
Powołane przepisy
art. 42 ust. 2 i 3 w związku z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 47 i art. 51 ust. 1 Konstytucji RPart. 64 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 217 Konstytucji RPart. 64 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 64 ust. 2 w związku z art. 18 i art. 64 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 18 Konstytucji RPart. 64 ust. 2 Konstytucji RP
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło