Ts 177/21

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 3 lutego 2022 r. Pozycja 45 POSTANOWIENIE z dnia 17 listopada 2021 r. Sygn. akt Ts 177/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej H.W. w sprawie zgodności: art. 53 § 2b w związku z art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) w związku z art. 37 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po-stępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, ze zm.), rozumianych w ten sposób, że „warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość postępowania prowadzonego na podstawie przepisów k.p.a., jest wniesienie ponaglenia w toku postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły kwestionuje się w skardze”, z art. 2, art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Kon-stytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 czerwca 2021 r. (data nadania) H.W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. W piśmie z 22 czerwca 2012 r. skarżąca wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji realizowanej w miejscowości S., Gmina T. Decyzją z 21 maja 2013 r. (znak: […]) Wójt Gminy T. (dalej: Wójt) odmówił uwzględnienia wniosku. Po sześciu latach od zakończonego postępowania administracyjnego skarżąca wystąpi-ła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej: SKO) z „zażaleniem na prze-wlekłość i bezczynność postępowania”. SKO uznało je za nieuzasadnione. W związku z tym skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w P. (dalej: WSA) skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta w sprawie zakończonej jego decyzją z 21 maja 2013 r. Postanowieniem z 22 września 2020 r. (sygn. akt […]) WSA odrzucił skargę z powo-du niezłożenia w toku postępowania administracyjnego środka zaskarżenia. Na powyższe OTK ZU B/2022 Ts 177/21 poz. 45 2 rozstrzygnięcie skarżąca wniosła skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny (da-lej: NSA) oddalił postanowieniem z 8 lutego 2021 r. (sygn. akt […]). Orzeczenie to skarżąca wskazała jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Jego odpis został jej dorę-czony 16 lutego 2021 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 lipca 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 6 sierpnia 2021 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 li-stopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), wezwał skarżącą do doręczenia odpisu lub poświadczonego za zgodność z oryginałem postanowienia WSA z 22 września 2020 r. (sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami. W terminie wskazanym w zarządzeniu do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżąca twierdzi, że zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy, rozumiane w sposób przedstawiony w postanowieniu składu siedmiu sędziów NSA z 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18), a co za tym idzie także w orzeczeniu, w związku z którym wnio-sła skargę do Trybunału, naruszają prawo do sądu. Ograniczają bowiem możliwość uzyskania prejudykatu niezbędnego do wniesienia pozwu do sądu powszechnego z roszczeniem o zapła-tę odszkodowania przeciwko jednostce samorządu terytorialnego w oparciu o art. 4171 § 3 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika-jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczer-paniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia dorę-czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego roz-strzygnięcia. Skarżąca wniosła skargę w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administra-cyjnego z 8 lutego 2021 r. (sygn. akt […]). Jego odpis został jej doręczony 16 lutego 2021 r. Od tego dnia rozpoczął się bieg trzymiesięcznego terminu wniesienia skargi konstytucyjnej, którego ostatni dzień przypadał na 16 maja 2021 r. Natomiast skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale 15 czerwca 2021 r., a więc ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu. Wskazana okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK – podstawą od-mowy nadania analizowanej skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.