Ts 177/23
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-04-03
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych wskazanych w zarządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie wszystkich braków formalnych wskazanych w zarządzeniu sędziego. W szczególności nie doręcono wymaganych odpisów lub poświadczonych kopii orzeczeń kończących postępowanie sądowe, co stanowiło naruszenie przepisów o organizacji i trybie postępowania przed TK, skutkujące negatywnym skutkiem procesowym.Stan faktyczny
Skarżąca A.Ł. w imieniu własnym i córki złożyła skargę konstytucyjną, kwestionującą zgodność przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzenia w sprawie szczepień z Konstytucją RP. Postępowanie sądowe poprzedzające skargę zakończyło się wyrokiem NSA z 2023 r. Prezes TK oraz sędzia TK wydawali zarządzenia wzywające skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym doręczenia kopii orzeczeń sądowych. Skarżąca uzupełniła jedynie część braków, nie dołączając wymaganych odpisów orzeczeń ostatecznych.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 1 października 2024 r. Pozycja 219 POSTANOWIENIE z dnia 3 kwietnia 2024 r. Sygn. akt Ts 177/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A.Ł. („działającej w imieniu własnym i w imieniu córki A.Ł.”) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 lipca 2023 r. (data nadania) A.Ł., działająca w imieniu własnym oraz małoletniej córki (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w kom-parycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 17 października 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2019 r. ([…]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Woje-wody z 9 stycznia 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 12 października 2023 r. (doręczo-nym pełnomocnikowi skarżącej 19 października 2023 r.) wezwał skarżącą do: 1) podpisania złożonej skargi konstytucyjnej; 2) złożenia pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybuna-łem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393); 3) doręczenia odpisów lub kopii poświad-
OTK ZU B/2024 Ts 177/23 poz. 219 2 czonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uza-sadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawej (wraz z czterema kopiami) w szczególności postanowienia Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2019 r. (nr […]) i poprzedzają-cego go postanowienia wojewody, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 17 października 2019 r. (sygn. akt […]) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 mar-ca 2023 r. (sygn. akt […]); 4) udokumentowania daty doręczenia ostatecznego orzeczenia; 5) doręczenia czterech odpisów skargi konstytucyjnej. Skarżąca, 26 października 2023 r. (data nadania), doręczyła część dokumentów wska-zanych w zarządzeniu. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 lutego 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 20 lutego 2024 r.) wezwał skarżącą do: 1) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 3 rozporządzenia z wyrażoną w art. 2 Konstytucji za-sadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego popar-cie; 2) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszo-ne przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i roz-porządzenia wskazanych w punkcie pierwszym niniejszego zarządzenia; 3) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt 2 i 3 zarządzenia, z powoła-niem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia egzemplarza skargi konsty-tucyjnej podpisanej przez umocowanego w sprawie pełnomocnika, odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika skarżącej kopii (wraz z czterema kopiami) postanowienia Wojewody z 9 stycznia 2019 r. (znak: […]) oraz odpisu lub poświadczonej kopii (wraz z czterema ko-piami) uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]). W piśmie procesowym złożonym 27 lutego 2024 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła część dokumentów wskazanych w zarządzeniu. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 14 lutego 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które
OTK ZU B/2024 Ts 177/23 poz. 219 3 nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 12 paź-dziernika 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumen-tów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie po-stanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 14 lutego 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 20 lutego 2024 r. Obowiązkiem skarżącej było więc wykonać za-rządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżąca ponownie nie wykonała zarządzenia w całości, albowiem usunęła jedynie część braków formalnych (nie doręczyła odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii postanowienia Wojewody z 9 stycznia 2019 r. i uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r., będą-cego w analizowanej sprawie orzeczeniem ostatecznym, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Kon-stytucji). Powyższe pozwala więc stwierdzić, że skarżąca świadomie naraziła się na wystąpie-nie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło