Ts 177/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-04-03

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych wskazanych w zarządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżąca nie usunęła w wyznaczonym terminie wszystkich braków formalnych wskazanych w zarządzeniu sędziego. W szczególności nie doręcono wymaganych odpisów lub poświadczonych kopii orzeczeń kończących postępowanie sądowe, co stanowiło naruszenie przepisów o organizacji i trybie postępowania przed TK, skutkujące negatywnym skutkiem procesowym.
Stan faktyczny
Skarżąca A.Ł. w imieniu własnym i córki złożyła skargę konstytucyjną, kwestionującą zgodność przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz rozporządzenia w sprawie szczepień z Konstytucją RP. Postępowanie sądowe poprzedzające skargę zakończyło się wyrokiem NSA z 2023 r. Prezes TK oraz sędzia TK wydawali zarządzenia wzywające skarżącą do uzupełnienia braków formalnych, w tym doręczenia kopii orzeczeń sądowych. Skarżąca uzupełniła jedynie część braków, nie dołączając wymaganych odpisów orzeczeń ostatecznych.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 1 października 2024 r. Pozycja 219 POSTANOWIENIE z dnia 3 kwietnia 2024 r. Sygn. akt Ts 177/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A.Ł. („działającej w imieniu własnym i w imieniu córki A.Ł.”) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 lipca 2023 r. (data nadania) A.Ł., działająca w imieniu własnym oraz małoletniej córki (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w kom-parycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 17 października 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2019 r. ([…]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Woje-wody z 9 stycznia 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 12 października 2023 r. (doręczo-nym pełnomocnikowi skarżącej 19 października 2023 r.) wezwał skarżącą do: 1) podpisania złożonej skargi konstytucyjnej; 2) złożenia pełnomocnictwa, o którym mowa w art. 53 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybuna-łem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393); 3) doręczenia odpisów lub kopii poświad- OTK ZU B/2024 Ts 177/23 poz. 219 2 czonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uza-sadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawej (wraz z czterema kopiami) w szczególności postanowienia Ministra Zdrowia z 6 czerwca 2019 r. (nr […]) i poprzedzają-cego go postanowienia wojewody, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 17 października 2019 r. (sygn. akt […]) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 mar-ca 2023 r. (sygn. akt […]); 4) udokumentowania daty doręczenia ostatecznego orzeczenia; 5) doręczenia czterech odpisów skargi konstytucyjnej. Skarżąca, 26 października 2023 r. (data nadania), doręczyła część dokumentów wska-zanych w zarządzeniu. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 lutego 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 20 lutego 2024 r.) wezwał skarżącą do: 1) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 3 rozporządzenia z wyrażoną w art. 2 Konstytucji za-sadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego popar-cie; 2) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszo-ne przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i roz-porządzenia wskazanych w punkcie pierwszym niniejszego zarządzenia; 3) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt 2 i 3 zarządzenia, z powoła-niem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia egzemplarza skargi konsty-tucyjnej podpisanej przez umocowanego w sprawie pełnomocnika, odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika skarżącej kopii (wraz z czterema kopiami) postanowienia Wojewody z 9 stycznia 2019 r. (znak: […]) oraz odpisu lub poświadczonej kopii (wraz z czterema ko-piami) uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]). W piśmie procesowym złożonym 27 lutego 2024 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła część dokumentów wskazanych w zarządzeniu. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 14 lutego 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które OTK ZU B/2024 Ts 177/23 poz. 219 3 nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 12 paź-dziernika 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumen-tów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie po-stanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 14 lutego 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 20 lutego 2024 r. Obowiązkiem skarżącej było więc wykonać za-rządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżąca ponownie nie wykonała zarządzenia w całości, albowiem usunęła jedynie część braków formalnych (nie doręczyła odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii postanowienia Wojewody z 9 stycznia 2019 r. i uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 marca 2023 r., będą-cego w analizowanej sprawie orzeczeniem ostatecznym, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Kon-stytucji). Powyższe pozwala więc stwierdzić, że skarżąca świadomie naraziła się na wystąpie-nie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło