Ts 179/18

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 9 stycznia 2020 r. Pozycja 34 POSTANOWIENIE z dnia 23 października 2019 r. Sygn. akt Ts 179/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Pszczółkowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A.C. w sprawie zgodności: art. 419 § 2 pkt 1 w związku z art. 418 § 1, art. 419 § 3 oraz 421 § 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112, ze zm.) w zakresie, w jakim nie zabezpiecza przysługującego wyborcy podmio-towego prawa do równości wyborów do organów stanowiących podstawowych jednostek samorządu terytorialnego przez brak gwarancji jednakowej siły głosu każdego wyboru, z art. 169 ust. 2 zdanie pierwsze w związku z art. 31 ust. 3 art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 62 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 grudnia 2018 r. (data nadania) A.C. (dalej: skarżący) wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle nastę-pującego stanu faktycznego: Skarżący wraz z grupą mieszkańców S. wniósł 22 kwietnia 2018 r. do Komisarza Wyborczego w S. skargę na uchwałę Rady Miasta S. z 12 kwietnia 2018 r. (Nr […]) w spra-wie podziału miasta na okręgi wyborcze, zarzucając naruszenie art. 369 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz. U. Nr 21, poz. 112, ze zm.) przez radykalne osła-bienie siły głosów mieszkańców okręgów nr 13 i nr 2 w stosunku do siły głosów innych okręgów, w szczególności okręgów nr 4 i nr 5. Na mocy postanowienia z 30 kwietnia 2018 r. (sygn. […]) Komisarz Wyborczy w S. oddalił skargę mieszkańców. 28 maja 2018 r. skarżący wraz z grupą mieszkańców S. wniósł odwołanie do Pań-stwowej Komisji Wyborczej, która jednak na mocy uchwały z 11 czerwca 2018 r. (sygn. […]) nie uwzględniła odwołania. W związku z tym skarżący wraz z grupą mieszkańców S. złożył 14 czerwca 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., która została oddalona na mocy wyroku tego Sądu z 26 czerwca 2018 r. (sygn. akt […]). Wyrok został zaskarżony do Na- OTK ZU B/2020 Ts 179/18 poz. 34 2 czelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z 16 sierpnia 2018 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną. 2. W ocenie skarżącego, podział na okręgi wyborcze, dokonany przez Radę Miasta S. na podstawie zaskarżonych przepisów, skutkuje naruszeniem prawa równości wyborów. Zdaniem skarżącego, zaskarżone przepisy prowadzą do sytuacji, w której siła głosów wyborców zamieszkujących różne okręgi wyborcze może różnić się od siebie prawie trzy-krotnie. 3. Na mocy zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 9 lipca 2019 r. peł-nomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyj-nej przez: 1) doręczenie jednak egzemplarza skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami, 2) udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu orzeczenia, o którym mowa w art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.). W piśmie z 19 lipca 2019 r. skarżący ustosunkował się do zarządzenia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Na tym etapie Trybunał Konstytucyjny bada, czy spełnia ona przesłanki, o których mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz przepisach u.o.t.p.TK., w szczególności w art. 53 tej ustawy. 2. W niniejszej sprawie Trybunał stwierdził, że przedmiotem kontroli w skardze kon-stytucyjnej skarżący uczynił art. 419 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wy-borczy (Dz. U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112, ze zm.; dalej: k.w.) – zaskarżony w związku z art. 418 § 1, art. 419 § 3 oraz 421 § 2 k.w. Przepisy te określają zasady podziału oraz zmia-ny podziału terytorium gminy liczącej do 20 000 mieszkańców na okręgi wyborcze w wybo-rach do rady gminy (organu stanowiącego podstawowej jednostki samorządu terytorialnego). Na ich podstawie Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął ostatecznie w wyroku z 16 sierpnia 2018 r. (sygn. akt […]) kwestię zgodności z prawem sposobu podziału teryto-rium gminy na okręgi wyborcze przyjętego w uchwale Rady Miasta S. z 12 kwietnia 2018 r. (Nr […]), podtrzymanej w późniejszych decyzjach organów wyborczych. W ocenie Sądu, „zasadnicza kwestia w rozpoznawanej sprawie sprowadza[ła] się do wykładni art. 421 i art. 419 § 1 (…) [k.w.]”. Skarżący określił zatem – stosownie do art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK – przepis ustawy, na podstawie którego sąd orzekł ostatecznie o przysługujących mu prawach konstytucyjnych. 3. Trybunał stwierdził również, że skarżący – wypełniając dyspozycję art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 u.o.t.p.TK – wskazał, które z przysługujących mu praw konstytucyjnych zostało na-ruszone, wyjaśnił, w jaki sposób – jego zdaniem – doszło do tego naruszenia, a także przed-stawił argumenty w sposób dostateczny uprawdopodobniające merytoryczną trafność zarzu-tów. Skarżący podniósł naruszenie prawa podmiotowego do równości wyborów do organów stanowiących podstawowych jednostek samorządu terytorialnego (gmin) – ujmowanej w aspekcie materialnym (tj. równej „siły głosu” każdego wyborcy). Jego zdaniem, na skutek zastosowania zaskarżonej regulacji doszło do takiej zmiany w podziale Miasta S. na okręgi OTK ZU B/2020 Ts 179/18 poz. 34 3 wyborcze, która doprowadziła do zaistnienia „diametralnych nierówności między liczbą mieszkańców poszczególnych okręgów wyborczych, przekładających się na diametralnie róż-ną siłę głosów zamieszkujących je wyborców” (uzasadnienie skargi konstytucyjnej, s. 3). W odniesieniu do wyborów samorządowych prawo podmiotowe do równości wyborów skar-żący wywiódł z art. 169 ust. 2 zdanie pierwsze w związku z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 i art. 62 ust. 1 Konstytucji (zob. tamże, s. 12-17, w szczególności s. 16). Argumenty przedstawione w uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skłoniły Trybunał do stwierdzenia na niniejszym etapie postępowanie, że nie jest ona oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.o.TK. 4. Trybunał stwierdził ponadto, że badana skarga konstytucyjna spełniła pozostałe wymogi formalne. W szczególności, skarga konstytucyjna została sporządzona i wniesiona do Trybunału Konstytucyjnego – w imieniu skarżącego – przez adwokata, który przedstawił stosowne peł-nomocnictwo (zob. art. 44 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p. TK), z zachowaniem trzymiesięcznego terminu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. 5. W konsekwencji Trybunał stwierdził, że skarga konstytucyjna spełniła wymogi formalne przewidziane w ustawie, a jednocześnie nie zaszła przesłanka negatywna, o której mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK, w związku z czym należało nadać skardze dalszy bieg stosownie do art. 61 ust. 2 u.o.t.p. TK. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji.