Ts 185/24

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 14 lipca 2025 r. Pozycja 208 POSTANOWIENIE z dnia 28 kwietnia 2025 r. Sygn. akt Ts 185/24 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Stowarzyszenia „Mieszkańcy ulicy W.” w Warszawie o zbadanie zgodności: art. 145 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zakre-sie, w jakim „przewiduje możliwość wydania przez sąd administracyjny meryto-rycznego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne wszczęte przez organ administracji publicznej, tj. orzeczenia o umorzeniu postępowania w sprawie”, art. 2 w związku z art. 10, art. 184, art. 32 ust. 1 w związku z art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie; 2) oddalić wniosek o zwrot kosztów. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 października 2024 r. (data nadania) Stowarzyszenie „Mieszkańcy ulicy W.” w Warszawie (dalej: skarżący), reprezentowane przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiło z żądaniem przytoczonym w kom-parycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego. 29 lipca 2014 r. Prezydent m.st. Warszawy wydał decyzję (nr […]) dotyczącą nieru-chomości położonej przy ul. W., w tym między innymi nieruchomości gruntowej, na której znajdował się budynek mieszkalny zamieszkały (w dniu wydania decyzji reprywatyzacyjnej) przez lokatorów komunalnych. 26 listopada 2019 r. Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości warszawskich wydała decyzję (nr […]), mocą której uchylono w całości decyzję z 29 lipca 2014 r. i przeka-zano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wyrokiem z dnia 24 listopada 2020 r. (sygn. akt […]), po rozpoznaniu skarg na decy-zję Komisji złożonych przez strony postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w War-szawie uchylił decyzję Komisji i umorzył postępowanie administracyjne jako bezprzedmio-towe. OTK ZU B/2025 Ts 185/24 poz. 208 2 W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej od powyższego wyroku przez Ko-misję Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 10 maja 2024 r. (sygn. akt […] oddalił ją. 2. W złożonej skardze skarżący podniósł, że naruszenie jego praw polegało na pozbawieniu go prawa do zaskarżenia niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia w trybie in-stancyjnym. 3. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 30 października 2024 r. (dorę-czonym skarżącemu 15 listopada 2024 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formal-nych skargi konstytucyjnej przez: złożenie podpisanego egzemplarza skargi konstytucyjnej wraz z czterema odpisami; doręczenie pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do spo-rządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybuna-łem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 29 lipca 2014 r., Komisji do spraw reprywatyzacji nie-ruchomości warszawskich z 26 listopada 2019 r., wyroków: Wojewódzkiego Sądu Admini-stracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2020 r. i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2024 r.; udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia (wraz z czterema kopiami); poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami). W terminie określonym w zarządzeniu skarżący nie nadesłał do Trybunału Konstytucyjnego wymaganych informacji i dokumentów ani żadnego pisma procesowego. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 18 marca 2025 r. (doręczonym skarżącemu 24 marca 2025 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: złożenie podpisanego egzemplarza skargi konstytucyjnej wraz z czte-rema odpisami; doręczenie pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Kon-stytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyj-na (wraz z czterema kopiami); doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwier-dzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 29 lipca 2014 r., Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomo-ści warszawskich z 26 listopada 2019 r., wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 listopada 2020 r. i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 maja 2024 r.; udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia (wraz z czterema kopiami); poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orze-czenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); wska-zanie, które konstytucyjne wolności lub prawa skarżącego, i w jaki sposób, zostały naruszone przez przepis zaskarżony w petitum skargi (wraz z czterema kopiami); uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanego w skardze przepisu ze wskazanymi wolnościami lub pra-wami skarżącego, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie (wraz z cztere-ma kopiami). W piśmie z 24 marca 2025 r. (data nadania) skarżący wniósł o uznanie złożonego wniosku za niebyły. OTK ZU B/2025 Ts 185/24 poz. 208 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. W myśl art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK) do rozpoczęcia rozprawy skarżący może wycofać skargę konstytucyjną. Stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK cofnięcie skargi konstytucyjnej powoduje konieczność umorzenia postępowania (zob. np. postanowienie TK z 16 czerwca 2020 r., sygn. SK 27/20, OTK ZU A/2020, poz. 24) również wówczas, gdy do cofnięcia dojdzie na etapie wstępnego rozpoznania skargi konstytucyjnej (zob. np. postanowienia TK z: 29 lutego 2016 r., sygn. Ts 254/14, OTK ZU B/2016, poz. 144; 28 czerwca 2017 r., sygn. Ts 35/17, OTK ZU B/2017, poz. 136; 3 października 2019 r., sygn. Ts 108/18, OTK ZU B/2020, poz. 25; 11 maja 2022 r., sygn. Ts 252/21, OTK ZU B/2022, poz. 171). Trybunał w swoim orzecznictwie wyjaśniał, że prawo do cofnięcia skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania skarżącego i stanowi odzwierciedlenie zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyj-nym (zob. np. postanowienia TK z: 4 marca 1999 r., sygn. SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26; 7 lipca 2011 r., sygn. Ts 207/09, OTK ZU nr 4/B/2011, poz. 301; 6 sierpnia 2012 r., sygn. Ts 146/12, OTK ZU nr 4/B/2012, poz. 387; 1 lipca 2015 r., sygn. Ts 248/14, OTK ZU nr 4/B/2015, poz. 387; 13 marca 2018 r., sygn. Ts 217/17, OTK ZU B/2018, poz. 79; 6 lutego 2019 r., sygn. Ts 30/18, OTK ZU B/2019, poz. 75). Złożone przez skarżącego w piśmie z 24 marca 2024 r. oświadczenie o uznaniu złożo-nego wniosku w sprawie za niebyły wyczerpuje zatem przesłankę, o której mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, co stanowi podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w pkt 1 senten-cji. 2. Stosownie do art. 54 ust. 2 u.o.t.p.TK, w przypadku wyroku uwzględniającego skargę konstytucyjną, Trybunał orzeka, w drodze postanowienia, na rzecz wnoszącego skargę zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem od organu, który wydał akt normatywny bę-dący przedmiotem skargi (zdanie pierwsze). W uzasadnionych przypadkach Trybunał może orzec zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem również wówczas, gdy nie uwzględnił skargi (zdanie drugie). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego zwrot kosztów po-stępowania w sytuacji nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ogólnej. Oznacza to, że pojęcie „uzasadnionego przypadku” musi być interpretowane ściśle i nie może podlegać wykładni rozszerzającej. Określając okoliczności, które można zaliczyć do katalogu „uzasadnionego przypadku”, winno się brać pod uwagę – z jednej strony – charakter postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej, która jest nie tylko środkiem ochrony indywidualnych wolności i praw, lecz także środkiem ochrony Konstytucji, a z drugiej strony – konkretną sytuację podmiotu wnoszącego skargę (por. np. postanowienia TK z: 27 czerwca 2006 r., sygn. SK 35/04, OTK ZU nr 6/A/2006, poz. 74 oraz 19 grudnia 2012 r., sygn. SK 34/09, OTK ZU nr 11/A/2012, poz. 144). Trybunał Konstytucyjny, rozpatrując wniosek w niniejszej sprawie, nie znajduje pod-staw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, który przemawiałby za zasądzeniem na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W związku z powyższym postanowiono jak w punkcie 2 sentencji.