Ts 189/24

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 22 października 2025 r. Pozycja 295 POSTANOWIENIE z dnia 3 lipca 2025 r. Sygn. akt Ts 189/24 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej E.J. o zbadanie zgodności: art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 390, ze zm.) w zakresie, w jakim „uzależnia prawo do świadczenia pielęgnacyjnego od przesłanki w postaci rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, rozumianej w ten sposób[,] że osoba sprawująca opiekę, o której mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, nie tracąc prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, nie może podjąć zatrudnienia, ani pracy zarobkowej w jakimkolwiek zakresie, nawet w czasie trwania urlopu wy-tchnieniowego, w wymiarze nawet jednego dnia pracy nie tracą[c] prawa do świadczenia pielęgnacyjnego”, z art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Pol-skiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 października 2024 r. (data nadania) E.J. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następują-cego stanu faktycznego. Decyzją Wójta Gminy K. z 10 sierpnia 2023 r. (znak: […]) odmówiono skarżącemu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w związku ze sprawowaną opieką nad niepełnosprawną matką. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 2 października 2023 r. (znak: […]) utrzymało powyższą decyzję w mocy. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. wyrokiem z 21 marca 2024 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyrok ten uprawomocnił się 16 czerwca 2024 r., a skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie została wniesiona. OTK ZU B/2025 Ts 189/24 poz. 295 2 Zarządzeniami Prezesa i sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2024 r. i 13 marca 2025 r. (doręczonymi skarżącemu odpowiednio 8 listopada 2024 r. i 18 marca 2025 r.) wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytu-cyjnej przez: 1) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wy-czerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) decyzji: Wójta Gmi-ny K. z 10 sierpnia 2023 r. (znak: […]), Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z 2 października 2023 r. (znak: […]), b) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z 21 marca 2024 r. (sygn. akt […]); 2) doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem postanowienia referendarza sądowego z 4 lipca 2024 r. (sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami; 3) udokumentowanie dat: a) doręczenia skarżącemu wskaza-nego w skardze orzeczenia ostatecznego (poprzez doręczenie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii koperty, ponieważ w aktach znajduje się jedynie jej niepoświadczona ko-pia), b) złożenia wniosku o przyznanie skarżącemu pełnomocnika z urzędu (np. poprzez prze-słanie koperty, w której wysłany został wniosek) – wraz z czterema kopiami; 4) wskazanie ostatecznego orzeczenia, w związku z którym została wniesiona skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 5) poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej osta-tecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); 6) złożenie jednego odpisu skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami. W terminach określonych w zarządzeniach skarżący nie usunął braków formalnych skargi ani nie nadesłał do Trybunału Konstytucyjnego żadnego pisma procesowego. Skarżący podniósł, że zaskarżona regulacja narusza konstytucyjną wolność pracy po-przez pozbawienie go możliwości wykonywania pracy oraz poprawy sytuacji ekonomicznej. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Stosownie do art. 61 ust. 4 u.o.t.p.TK Trybunał odmawia nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, jeżeli: – skarga nie spełnia wymogów określonych w ustawie i usunięcie braków nie jest możliwe (pkt 1), – braki formalne, o których mowa w art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, nie zostały usunięte w terminie (pkt 2), – skarga jest oczywiście bezzasadna (pkt 3). 3. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany zarządzeniem sędziego Trybunału z 13 marca 2025 r. do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej. W wyznaczonym terminie nie usunął ich, do Trybunału nie wpłynęło też żadne pismo w reakcji na powyższe zarządzenie. W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – należało postanowić jak w sentencji. OTK ZU B/2025 Ts 189/24 poz. 295 3 POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.