Ts 19/22

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 14 czerwca 2024 r. Pozycja 141 POSTANOWIENIE z dnia 30 stycznia 2024 r. Sygn. akt Ts 19/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Parafii Rzym-skokatolickiej pw. […] w D. o zbadanie zgodności: art. 292 w związku z art. 172 § 1 w związku z art. 285 § 1 i 2 w związku z art. 3054 w związku z art. 352 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm.) w zakresie, w jakim: – „umożliwiają nabycie przez zasiedzenie służebności przesyłu w dobrej wierze w przypadku braku decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości [Dz. U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64, ze zm.], art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieru-chomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127, ze zm.), art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 1990, ze zm.)”, – „umożliwiają doliczenie posiadania przez przedsiębiorstwa energetyczne wykonywanego przed dniem 3 sierpnia 2008 r., do okresu korzystania przez przedsiębiorcę przesyłowego z trwałego i widocznego urządzenia w sposób odpowiadający służebności przesyłu po dniu 3 sierpnia 2008 r., potrzebnego do nabycia służebności przesyłu przez zasiedzenie”, – pomijają „możliwość przerwania biegu zasiedzenia służebności przesyłu na nieruchomości skarżącego, któremu przywrócono prawo własności nieru-chomości w stanie wolnym od obciążeń z tytułu bezprawnego wywłaszczenia z prawa własności w czasie PRL nieruchomości, której zwrot był możliwy dopiero po przemianach ustrojowych Rzeczypospolitej Polskiej po 1989 r., zgodnie z ustawą z 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1347, ze zm.)”, z art. 2, art. 21 ust. 1 i 2, art. 25 ust. 4, art. 31 ust. 2 i 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 37 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1-3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej OTK ZU B/2024 Ts 19/22 poz. 141 2 UZASADNIENIE Parafia Rzymskokatolicka pw. […] w D. (dalej: skarżąca) 24 stycznia 2022 r. (data nadania) skierowała do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną sporządzoną przez radcę prawnego nie legitymującego się pełnomocnictwem w sprawie (do akt nie zostało dołą-czone pełnomocnictwo szczególne). Skarga konstytucyjna została złożona w Trybunale w związku z postanowieniem Sądu Okręgowego w P. Wydział II Cywilny Odwoławczy z 28 września 2021 r. (sygn. akt […]), którym oddalono apelację skarżącej od postanowienia Sądu Rejonowego w G. Wydział I Cy-wilny z 5 listopada 2020 r. (sygn. akt […]), oddalającego wniosek skarżącej o ustanowienie na rzecz Enea Operator Sp. z o.o. w Poznaniu służebności przesyłu. Prezes Trybunału Konstytucyjnego, zarządzeniem z 15 marca 2022 r. (doręczonym radcy prawnemu, ustanowionemu pełnomocnikiem skarżącej „w sprawie o ustanowienie słu-żebności przesyłu”, 21 marca 2022 r.) wezwał skarżącą do doręczenia pełnomocnictwa szcze-gólnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezento-wania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami). W terminie określonym w zarządzeniu skarżąca nie nadesłała do Trybunału Konsty-tucyjnego wymaganego dokumentu ani żadnego pisma procesowego. Zdaniem skarżącej, wykładnia kwestionowanych przepisów ustawy – Kodeks cywil-ny, przyjęta w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz sądów powszechnych, narusza konstytucyjne prawo własności, zasady proporcjonalności, równości wobec prawa oraz demokratycznego państwa prawnego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zarządzenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 15 marca 2022 r. zostało skutecz-nie doręczone radcy prawnemu 21 marca 2022 r. W treści zarządzenia zawarto pouczenie, że nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie wywołuje ujemne skutki procesowe. Mimo upływu wskazanego w zarządzeniu terminu, brak formalny skargi nie został przez skarżącą usunięty. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.