Ts 198/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2023-01-17
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przepisy zezwalające na prowadzenie posiedzenia niejawnego w postępowaniu cywilnym w trybie antywirusowym naruszają konstytucyjne prawo do sądu oraz prawo do obrony?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki nadania jej dalszego biegu. Oznacza to, że Trybunał uznał za wiarygodne i istotne zarzuty dotyczące zgodności art. 15 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z COVID-19 oraz art. 387 § 2 k.p.c. z Konstytucją RP oraz Konwencją o ochronie praw człowieka, co wymagało przeprowadzenia pełnego postępowania kontrolnego.Stan faktyczny
Skarżący A.K. złożył skargę konstytucyjną, w której zakwestionował zgodność art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (w zakresie, w jakim nie uzależnia możliwości procedowania na posiedzeniu niejawnym od braku sprzeciwu strony) z art. 45, art. 78, art. 176 ust. 1, art. 2, art. 21 i art. 64 ust. 3 Konstytucji. Skarżący zakwestionował również zgodność art. 387 § 2 k.p.c. z powyższymi artykułami Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.Rozstrzygnięcie
Nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej.Pełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 18 kwietnia 2023 r. Pozycja 103 POSTANOWIENIE z dnia 17 stycznia 2023 r. Sygn. akt Ts 198/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A.K. o zbadanie zgodności: 1) art. 15 zzs1 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiąza-niach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzy-sowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, ze zm.) w zakresie, w jakim „nie uzależ-nia możliwości procedowania na posiedzeniu niejawnym od braku sprzeciwu strony”, z art. 45, art. 78, art. 176 ust. 1, art. 2, art. 21 i art. 64 ust. 3 Konsty-tucji; 2) art. 387 § 21 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), z art. 45, art. 78, art. 176 ust. 1, art. 2, art. 21 i art. 64 ust. 3 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochro-nie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupeł-nionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.), p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej A.K. (sygn. Ts 198/22) Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).
Powołane przepisy
art. 45 Konstytucji RPart. 78 Konstytucji RPart. 176 ust. 1 Konstytucji RPart. 2 Konstytucji RPart. 21 Konstytucji RPart. 64 ust. 3 Konstytucji RPart. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło