Ts 202/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-06-10
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące umorzenia skargi na bezczynność przy równoczesnym istnieniu przewlekłości postępowania, zakazu rozdzielania skargi oraz definicji bezczynności w kontekście przedłużenia terminu, są zgodne z Konstytucją RP, Kartą Praw Podstawowych UE oraz Konwencją o ochronie praw człowieka?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki nadania jej dalszego biegu. Oznacza to, że wstępna ocena nie wykazała rażącej bezpodstawności zarzutów dotyczących zgodności zaskarżonych przepisów z normami konstytucyjnymi i międzynarodowymi, co wymagało przeprowadzenia pełnego postępowania kontrolnego.Stan faktyczny
Skarżący T.K. złożył skargę konstytucyjną, w której zakwestionował zgodność kilku przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz powiązanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego z Konstytucją RP, Kartą Praw Podstawowych UE oraz Konwencją o ochronie praw człowieka. Skarga dotyczyła mechanizmów umarzania spraw o bezczynność przy przewlekłości, zakazu rozdzielania skargi oraz definicji bezczynności w kontekście przedłużania terminów.Rozstrzygnięcie
Nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej.Pełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 września 2025 r. Pozycja 249 POSTANOWIENIE z dnia 10 czerwca 2025 r. Sygn. akt Ts 202/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej T.K. o zbadanie zgodności: 1) art. 189 i art. 163 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowa-niu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zakresie, „w jakim nakazuje umorzenie postępowania sądowoad-ministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność organu, gdy występuje także przewlekłe prowadzenie postępowania”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 7, art. 32 ust. 1 zdanie 1 i 2, art. 77 ust. 2, art. 175 ust. 1, art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 1 i 3, art. 78, art. 2, art. 77 ust. 1, art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), art. 47 akapit 1 i 2 zdanie 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej załączonej do Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat usta-nawiający Wspólnotę Europejską, sporządzonego w Lizbonie dnia 13 grudnia 2007 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569), z art. 6 ust. 1 zdanie 1 Konwen-cji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U z 1993 r. Nr 61, poz. 284); 2) art. 57 § 3 p.p.s.a. w zakresie, „w jakim wynika z niego zakaz rozdzielenia skargi, jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w tym bez we-zwania do usunięcia braków skargi”, art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 7, art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie 1 i 2, art. 77 ust. 1, art. 78, art. 77 ust. 2 Konstytucji; 3) art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z art. 35 § 3 w związku z art. 36 § 1 w związku z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) w związku z art. 149 w związku z art. 1 p.p.s.a. w zakresie, „w jakim bezczynność nie obejmuje przedłużenia terminu (data skutecznego wprowadzenia do obrotu prawnego postanowienia organu przedłużającego termin, czyli odpowiednio data jego doręczenia stronie przed upływem terminu) po jego wyekspirowa-niu”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1
OTK ZU B/2025 Ts 202/22 poz. 249 2 w związku z art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 1 i 3, art. 78, art. 77 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 175, art. 184 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej T.K. (sygn. Ts 202/22) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).
Powołane przepisy
art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 7 Konstytucji RPart. 32 ust. 1 Konstytucji RPart. 77 ust. 1 Konstytucji RPart. 77 ust. 2 Konstytucji RPart. 78 Konstytucji RPart. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji RPart. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RPart. 175 ust. 1 Konstytucji RPart. 184 Konstytucji RPart. 2 Konstytucji RPart. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło