Ts 202/22

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-06-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące umorzenia skargi na bezczynność przy równoczesnym istnieniu przewlekłości postępowania, zakazu rozdzielania skargi oraz definicji bezczynności w kontekście przedłużenia terminu, są zgodne z Konstytucją RP, Kartą Praw Podstawowych UE oraz Konwencją o ochronie praw człowieka?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki nadania jej dalszego biegu. Oznacza to, że wstępna ocena nie wykazała rażącej bezpodstawności zarzutów dotyczących zgodności zaskarżonych przepisów z normami konstytucyjnymi i międzynarodowymi, co wymagało przeprowadzenia pełnego postępowania kontrolnego.
Stan faktyczny
Skarżący T.K. złożył skargę konstytucyjną, w której zakwestionował zgodność kilku przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz powiązanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego z Konstytucją RP, Kartą Praw Podstawowych UE oraz Konwencją o ochronie praw człowieka. Skarga dotyczyła mechanizmów umarzania spraw o bezczynność przy przewlekłości, zakazu rozdzielania skargi oraz definicji bezczynności w kontekście przedłużania terminów.
Rozstrzygnięcie
Nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 września 2025 r. Pozycja 249 POSTANOWIENIE z dnia 10 czerwca 2025 r. Sygn. akt Ts 202/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej T.K. o zbadanie zgodności: 1) art. 189 i art. 163 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowa-niu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zakresie, „w jakim nakazuje umorzenie postępowania sądowoad-ministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność organu, gdy występuje także przewlekłe prowadzenie postępowania”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 7, art. 32 ust. 1 zdanie 1 i 2, art. 77 ust. 2, art. 175 ust. 1, art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 1 i 3, art. 78, art. 2, art. 77 ust. 1, art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), art. 47 akapit 1 i 2 zdanie 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej załączonej do Traktatu z Lizbony zmieniającego Traktat o Unii Europejskiej i Traktat usta-nawiający Wspólnotę Europejską, sporządzonego w Lizbonie dnia 13 grudnia 2007 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569), z art. 6 ust. 1 zdanie 1 Konwen-cji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U z 1993 r. Nr 61, poz. 284); 2) art. 57 § 3 p.p.s.a. w zakresie, „w jakim wynika z niego zakaz rozdzielenia skargi, jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, w tym bez we-zwania do usunięcia braków skargi”, art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 7, art. 2, art. 32 ust. 1 zdanie 1 i 2, art. 77 ust. 1, art. 78, art. 77 ust. 2 Konstytucji; 3) art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z art. 35 § 3 w związku z art. 36 § 1 w związku z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) w związku z art. 149 w związku z art. 1 p.p.s.a. w zakresie, „w jakim bezczynność nie obejmuje przedłużenia terminu (data skutecznego wprowadzenia do obrotu prawnego postanowienia organu przedłużającego termin, czyli odpowiednio data jego doręczenia stronie przed upływem terminu) po jego wyekspirowa-niu”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1 OTK ZU B/2025 Ts 202/22 poz. 249 2 w związku z art. 64 ust. 2, art. 64 ust. 1 i 3, art. 78, art. 77 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 175, art. 184 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej T.K. (sygn. Ts 202/22) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).

Powołane przepisy

art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 7 Konstytucji RPart. 32 ust. 1 Konstytucji RPart. 77 ust. 1 Konstytucji RPart. 77 ust. 2 Konstytucji RPart. 78 Konstytucji RPart. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji RPart. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RPart. 175 ust. 1 Konstytucji RPart. 184 Konstytucji RPart. 2 Konstytucji RPart. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło