Ts 203/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-09-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 626 § 2 k.p.k. w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości dodatkowego ustalenia wysokości kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu po uprawomocnieniu się orzeczenia, w sytuacji gdy podstawą takiego ustalenia jest wyrok TK stwierdzający niezgodność rozporządzenia z Konstytucją, narusza prawa konstytucyjne skarżącego?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny nadał dalszy bieg skardze konstytucyjnej, stwierdzając, że spełnia ona wszystkie przesłanki proceduralne wymagane do rozpoznania merytorycznego. Skarga nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, a sformułowane zarzuty nie są oczywiście bezzasadne.
Stan faktyczny
Skarżący, obrońca z urzędu, zasądził od Skarbu Państwa koszty pomocy prawnej. Wnioskował o uzupełnienie postanowienia o dodatkową kwotę kosztów, powołując się na wyrok TK z 20 grudnia 2022 r. (SK 78/21), który stwierdził niezgodność stawek dla obrońców z urzędu ze stawkami dla obrońców z wyboru. Sądy powszechne oddaliły wniosek, powołując się na brak podstawy w art. 626 § 2 k.p.k. Skarżący zaskarżył ten stan prawny do TK, wskazując na naruszenie prawa do sprawiedliwego procesu i praw majątkowych.
Rozstrzygnięcie
nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 8 stycznia 2025 r. Pozycja 2 POSTANOWIENIE z dnia 10 września 2024 r. Sygn. akt Ts 203/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej F.T. o zbadanie zgodności: art. 626 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 37, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim „nie przewi-duje możliwości dodatkowego ustalenia wysokości kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz przyznania ich na rzecz obrońcy z urzędu przez sąd orzekający, po uprawomocnieniu się orzeczenia określającego wysokość tych kosztów, w sytuacji gdy podstawą takiego dodatkowego ustalenia wysokości kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu jest wyrok Trybunału Konstytu-cyjnego potwierdzający niezgodność z Konstytucją RP przepisów rozporządze-nia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponosze-nia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 18, ze zm.) przez to, że wskaza-ne w tych przepisach stawki dla adwokatów ustanowionych obrońcami z urzędu są niższe od stawek w tych samych sprawach dla adwokatów ustanowionych obrońcami z wyboru”, z art. 190 ust. 4 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 w związku z art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytu-cji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 18 lipca 2023 r. (data nadania) F.T. (dalej: skarżący), działający w imieniu własnym, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktyczne-go. Sąd Rejonowy w G. (dalej: Sąd Rejonowy) postanowieniem z 23 marca 2022 r. (sygn. akt […]) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego jako obrońcy z urzędu kwotę 600 zł powiększoną o podatek od towarów i usług (dalej: VAT) w kwocie 138 zł (tj. łącznie kwotę 738 zł) tytułem udziału w postępowaniu przygotowawczym i w postępowaniu przed sądem. OTK ZU B/2025 Ts 203/23 poz. 2 2 Skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia przez przyznanie mu od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w dodatkowej kwocie 600 zł z VAT (łącznie 738 zł). Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z 6 lutego 2023 r. (sygn. akt jw.) nie uwzględnił wniosku skarżącego. Po rozpoznaniu jego zażalenia na to orzeczenie Sąd Okręgowy w N. postanowieniem z 5 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]) utrzymał je w mocy. W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skarżący wskazał, że sądy powszechne, w tym sąd, który wydał orzeczenie będące podstawą wystąpienia ze skargą konstytucyjną, nie re-spektują wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 grudnia 2022 r. wydanego w sprawie o sygn. SK 78/21 (dalej: wyrok Trybunału Konstytucyjnego), dotyczącego braku podstaw różnicowania wysokości wynagrodzenia profesjonalnych pełnomocników procesowych usta-nowionych z wyboru i z urzędu, i odmawiają przyznawania obrońcom z urzędu wynagrodze-nia w dodatkowej kwocie z uwagi na brak w treści zaskarżonego przepisu normy, która prze-widywałaby taką możliwość. Skarżący twierdzi, że nie przysługuje mu środek prawny o cha-rakterze zwyczajnym umożliwiający żądanie wydania nowego rozstrzygnięcia kosztowego, opartego na stanie prawnym ukształtowanym na skutek wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego; nie może on również domagać się wznowienia postępowania w trybie art. 190 ust. 4 Konstytucji. Narusza to, jego zdaniem, przysługujące mu prawo do sprawiedli-wego, jawnego i niezależnego rozpatrzenia jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez niezawisły sąd (art. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji), a także prawa majątkowe – przez niedopuszczalne zróżnicowanie wynagrodzenia skarżącego jako obrońcy z urzędu i wy-nagrodzenia przewidzianego dla pełnomocników z wyboru za udzielenie pomocy prawnej obejmującej takie same czynności (art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Trybunał stwierdza, że analizowana skarga konstytucyjna spełnia przesłanki warun-kujące przekazanie jej do rozpoznania merytorycznego, gdyż: – została sporządzona i wniesiona przez adwokata działającego w imieniu własnym (art. 44 ust. 1 u.o.t.p.TK); – wyczerpano przysługującą skarżącemu drogę prawną, ponieważ postanowienie Sądu Okrę-gowego w N. z 5 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]; dalej: postanowienie Sądu Okręgowego), wskazane jako orzeczenie ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, jest prawomoc-ne i nie przysługują od niego zwykłe środki zaskarżenia (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK); – dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi konstytucyjnej (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), gdyż odpis postanowienia Sądu Okręgowego został doręczony skarżącemu 19 kwietnia 2023 r. (co udokumentowano zgodnie z wymogiem przewidzianym w art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK), a skarga została wniesiona do Trybunału 18 lipca 2023 r.; – określono przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK); – wskazano, które konstytucyjne prawa i wolności oraz w jaki sposób, zdaniem skarżącego, zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK); – przedstawiono uzasadnienie sformułowanych zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK) oraz stan faktyczny sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK). OTK ZU B/2025 Ts 203/23 poz. 2 3 W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, a sformułowane w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W tym stanie rzeczy – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowiono jak w sentencji.

Powołane przepisy

art. 190 ust. 4 Konstytucji RPart. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 2 Konstytucji RP w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji RPart. 64 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło