Ts 211/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2023-10-17
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna wniesiona po upływie trzymiesięcznego terminu od doręczenia ostatecznego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego podlega odmowie nadania dalszego biegu, mimo wniosku o przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ została ona wniesiona z przekroczeniem ustawowego trzymiesięcznego terminu od doręczenia ostatecznego rozstrzygnięcia (wyroku NSA). Wniosek o przywrócenie tego terminu został wcześniej odrzucony przez sędziego TK, co stanowi samodzielną podstawę do odmowy dalszego rozpoznania skargi na etapie wstępnym.Stan faktyczny
Skarżący K.G. zaskarżył przepisy dotyczące obowiązkowych szczepień ochronnych i grzywny w celu przymuszenia, zarzucając im naruszenie art. 2, 47, 31 ust. 3 oraz 87 Konstytucji. Sprawa przed TK wynikała z postępowania administracyjnego i sądowego, w którym nałożono na niego grzywnę za niepoddanie syna szczepieniom. Ostatecznym rozstrzygnięciem był wyrok NSA z 9 marca 2022 r., doręczony 10 czerwca 2022 r. Skarga konstytucyjna została nadana 15 września 2022 r., czyli po upływie trzymiesięcznego terminu.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 18 marca 2024 r. Pozycja 40 POSTANOWIENIE z dnia 17 października 2023 r. Sygn. akt Ts 211/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.G. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 września 2022 r. (data nadania) K.G. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. Jednocześnie pismem z 15 września 2022 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 marca 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 25 września 2017 r. (nr […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z 2 czerwca 2016 r. (nr […]) o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania obowiązkowym szczepieniom ochronnym małoletniego syna, zgodnie z tytułem wykonawczym z 18 marca 2017 r. (nr […]) wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.
OTK ZU B/2024 Ts 211/22 poz. 40 2 Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2022 r. (sygn. akt […]), wska-zany jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, doręczono skar-żącemu 10 czerwca 2022 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 9 grudnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 16 grudnia 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia: a) odpi-sów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: – orzeczeń (wyroków, postano-wień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (z wyjąt-kiem wyroków NSA z 9 marca 2022 r., sygn. akt […] oraz WSA w W. z 25 lipca 2018 r., sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami, – postanowienia Ministra Zdrowia z 25 września 2022 r. (znak […]); b) czterech odpisów: – skargi konstytucyjnej, – wniosku o przywrócenie terminu z załącznikami. Pismem z 23 grudnia 2022 r. skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 10 maja 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 16 maja 2023 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgo-dność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z 2 czerwca 2016 r. (znak: […], numer: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Pismem z 11 lipca 2023 r. (data nadania) skarżący usunął wskazany brak. Postanowieniem z 10 maja 2023 r. (sygn. Ts 211/22) sędzia Trybunału Konstytu-cyjnego odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytu-cyjnej. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do pry-watności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Jego zda-niem zaskarżone przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna może zostać wniesiona do Trybunału Konstytucyjnego dopiero po wyczerpaniu drogi prawnej, w terminie trzech mie-sięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego osta-tecznego rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt sprawy, skarżący jako ostateczne orzeczenie wskazał wyrok Naczel-nego Sądu Administracyjnego z 9 marca 2022 r. (sygn. akt […]), które, jak wskazuje monito-ring Poczty Polskiej, zostało mu doręczone 10 czerwca 2022 r. Od tego dnia rozpoczął bieg trzymiesięczny termin wniesienia skargi konstytucyjnej. Termin ten upłynął skarżącemu 10 września 2022 r., albowiem postanowieniem z 10 maja 2023 r. (sygn. Ts 211/22) sędzia Trybunału Konstytucyjnego odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu wniesienia skargi konstytucyjnej, która w przedmiotowej sprawie została nadana 15 września 2022 r., a zatem z przekroczeniem terminu określonego w u.o.t.p.TK. Okoliczność ta stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego bie-gu (art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK).
OTK ZU B/2024 Ts 211/22 poz. 40 3 Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Powołane przepisy
art. 2 Konstytucjiart. 47 Konstytucjiart. 31 ust. 3 Konstytucjiart. 87 Konstytucji
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło