Ts 222/17

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 12 czerwca 2024 r. Pozycja 131 POSTANOWIENIE z dnia 1 lutego 2024 r. Sygn. akt Ts 222/17 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mariusz Muszyński – przewodniczący Jarosław Wyrembak – sprawozdawca Michał Warciński, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego z 22 maja 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej R.S., p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie i nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. Orzeczenie zapadło większością głosów. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 listopada 2017 r. (data nadania), R.S. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika ustano-wionego z wyboru, wystąpił o stwierdzenie, że art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, ze zm.) w zakresie, w jakim „wprowadza niedopuszczalne ograniczenie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, uniemożliwia-jąc zaskarżenie uchwał w całości podjętych przez organ gminy w sprawie z zakresu admini-stracji publicznej, a dopuszcza jedynie w zakresie wykazanego interesu prawnego oraz naru-szenia interesu prawnego skarżącego, w stosunku do celu regulacji”, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 i art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji Rze-czypospolitej Polskiej, a także, że art. 12 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647, ze zm.) w zakresie, w jakim „organ gminy w sprawie z zakresu administracji pu-blicznej podejmując uchwałę posiada nieograniczony wpływ na kształtowanie się prawa wła-sności skarżącego”, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 i w związku z art. 2 oraz art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji. Postanowieniem z 22 maja 2019 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 27 maja 2019 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdziwszy, że nie spełnia ona przesłanek określonych w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytu-cyjnym (obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 2393). OTK ZU B/2024 Ts 222/17 poz. 131 2 W zażaleniu złożonym 3 czerwca 2019 r. (data nadania) skarżący zarzucił, że Trybu-nał, analizując skargę pod kątem spełnienia przez nią warunków formalnych, niewłaściwie ustalił, że rozbieżności w orzecznictwie sądowym, na które powołał się skarżący, są źródłem naruszenia jego konstytucyjnych praw. Jak podkreślił, zostały one zilustrowane w skardze w celu wyjaśnienia sposobu naruszenia jego praw konstytucyjnych. W dalszej części zażale-nia skarżący dowodzi, że brak „jednolitego stanowiska w judykaturze i literaturze, a w szcze-gólności występowanie rozbieżności interpretacyjnych może wskazywać na niezbędność usta-lenia przez Trybunał Konstytucyjny treści badanego przepisu (…)”. Jego zdaniem Trybunał „powinien wydać taki wyrok w sytuacji, gdy językowa wykładnia zakwestionowanego prze-pisu wydaje się oczywista, zaś wątpliwości interpretacyjne powstają w «zderzeniu» z przepi-sem Konstytucji. W takim wypadku ustalenie dopuszczalnego rezultatu wykładni przepisu zależy od rozstrzygnięcia problemu konstytucyjnego. Rozstrzygnięcie takie następuje najczę-ściej na etapie dokonywania wykładni ocenianego przepisu. Po jej dokonaniu okazuje się do-piero, czy możliwe jest uzyskanie takiego rezultatu wykładni, który jest zgodny z Konstytu-cją, czy też nie jest to możliwe i należy derogować niekonstytucyjny przepis z systemu pra-wa”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p.TK). Na etapie rozpoznania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny w obecnym składzie stwierdza, że w wypadku rozpatrywa-nej skargi konstytucyjnej zachodzą wątpliwości uzasadniające konieczność merytorycznego rozpoznania podniesionych w niej zarzutów. W związku z tym Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p.TK – postanowił uwzględnić zażalenie i nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej.