Ts 222/22

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2023-06-29

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna powinna zostać oddalona z powodu nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżący nie usunął wskazanych w wezwaniu sędziego braków formalnych (brak wymaganych odpisów orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej) w ustawowym terminie 7 dni. Zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, nieusunięcie braków formalnych stanowi podstawę do odmowy nadania skardze dalszego biegu, co uniemożliwia weryfikację merytoryczną skargi.
Stan faktyczny
Skarżący K.K. złożył skargę konstytucyjną, kwestionując zgodność przepisów dotyczących obowiązkowych szczepień oraz grzywien w celu przymuszenia z Konstytucją RP. Postępowanie to wynikało z wcześniejszych rozstrzygnięć sądów administracyjnych i organów sanitarnej. Prezes Trybunału Konstytucyjnego oraz wyznaczony sędzia wzywali skarżącego do doręczenia odpisów orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej. Skarżący nie dotrzymał terminu na usunięcie tych braków formalnych.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 października 2023 r. Pozycja 284 POSTANOWIENIE z dnia 29 czerwca 2023 r. Sygn. akt Ts 222/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.K. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 września 2022 r. (data nadania) K.K. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle nastę-pującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 maja 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 26 kwietnia 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdro-wia z 3 sierpnia 2018 r. (nr […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody z 29 lutego 2016 r. (znak: […]) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania szcze-pieniom ochronnym, zgodnie z tytułem wykonawczym z 25 stycznia 2016 r. wydanym przez Pań-stwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. (nr […]). Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 18 listopada 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 28 listopada 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów OTK ZU B/2023 Ts 222/22 poz. 284 2 lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem orzeczeń (wyroków, postanowień, decy-zji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (oprócz wyroków: NSA z 26 maja 2022 r., sygn. akt […] oraz WSA w W. z 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami. Skarżący 5 grudnia 2022 r. (data nadania) ustosunkował się do powyższego wezwania. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2023 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braku for-malnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgo-dność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) postanowienia Ministra Zdrowia z 3 sier-pnia 2018 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny (przesłano postanowienie dotyczące oddalenia zarzutów), b) tytułu wykonawczego z 25 stycznia 2016 r. wydanego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. (nr […]). Pismem z 27 lutego 2023 r. (data nadania) skarżący wystąpił z wnioskiem o prze-dłużenie o 3 dni terminu wykonania powyższego zarządzenia, który Trybunał odrzucił jako niedopuszczalny. Pismem z 8 marca 2023 r. (data nadania) skarżący przesłał dokumenty wskazane w wezwaniu z 14 lutego 2023 r. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do pry-watności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 14 lutego 2023 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2023 r. W ustawowym terminie skarżący nie usunął braku formalnego wskazanego w zarządzeniu. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na-dania skardze dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło