Ts 232/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-04-17

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna powinna otrzymać dalszy bieg, gdy skarżący nie usunął wskazanych w wezwaniu Prezesa Trybunału Konstytucyjnego braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa dla adwokata oraz dokumentów potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżący nie usunął w wyznaczonym terminie braków formalnych. Do istotnych braków należało brak pełnomocnictwa dla adwokata sporządzającego skargę oraz brak dokumentów potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej administracyjnej i sądowej. Skarga konstytucyjna jest środkiem sformalizowanym, a jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia wszystkich wymogów proceduralnych.
Stan faktyczny
Skarżący W.W. złożył skargę konstytucyjną zaskarżającą zgodność przepisów o szczepieniach obowiązkowych z Konstytucją. Skargę sporządził adwokat, do akt nie dołączono jednak pełnomocnictwa. Prezes Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do usunięcia braków, w tym złożenia pełnomocnictwa oraz dokumentów potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wyroków NSA i WSA). Skarżący nie ustosunkował się do wezwania w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 2 października 2024 r. Pozycja 224 POSTANOWIENIE z dnia 17 kwietnia 2024 r. Sygn. akt Ts 232/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej W.W. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W.W. (dalej: skarżący) 8 sierpnia 2023 r. (data nadania) skierował do Trybunału Kon-stytucyjnego skargę konstytucyjną sporządzoną przez adwokata nielegitymującego się pełno-mocnictwem w sprawie (do akt nie zostało dołączone pełnomocnictwo). Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 29 września 2023 r. (doręczonym adwokatowi, który sporządził skargę, 11 października 2023 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) postanowienia Wojewody w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary grzywny wraz z tytułem wykonawczym oraz postanowienia Ministra Zdrowia z 24 września 2019 r. (nr […]), b) wyroku Wojewódzkiego OTK ZU B/2024 Ts 232/23 poz. 224 2 Sądu Administracyjnego w W. z 30 kwietnia 2020 r. (sygn. akt […]) oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]); 3) udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (doręczenie np. po-świadczonej za zgodność z oryginałem koperty w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami; 4) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej. W terminie określonym w zarządzeniu skarżący nie nadesłał do Trybunału Konstytucyjnego żadnego pisma procesowego usuwającego wskazane w nim braki. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do pry-watności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 li-stopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzeniem z 29 września 2023 r. Prezes Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem ujemnych skutków procesowych. Odpis zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 29 września 2023 r. został skutecznie doręczony adwokatowi skarżącego 11 października 2023 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący w żaden sposób nie ustosunkował się do powyższego wezwania. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucjiart. 47 Konstytucjiart. 31 ust. 3 Konstytucjiart. 87 Konstytucji

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło