Ts 235/22

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 kwietnia 2024 r. Pozycja 87 POSTANOWIENIE z dnia 9 maja 2023 r. Sygn. akt Ts 235/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.M. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 października 2022 r. (data nadania) M.M. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następują-cego stanu faktycznego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. akt […]) odda-lił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 4 października 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 24 listopada 2017 r. (znak: […]) w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasad-nione. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody z 9 maja 2017 r. (znak: […]) oddalające zarzuty skarżącego. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 1 grudnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 6 grudnia 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia pełnomoc-nictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania OTK ZU B/2024 Ts 235/22 poz. 87 2 go w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami). Skarżący został także zobowiązany do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem orzeczeń (wyro-ków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi praw-nej (z wyjątkiem wyroków: NSA z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt […] i WSA w W. z 4 paź-dziernika 2018 r., sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami. W odpowiedzi na zarządzenie, 13 grudnia 2022 r. (data nadania) skarżący doręczył tylko część dokumentów wskazanych w zarządzeniu. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 28 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 7 marca 2023 r.) wezwał skarżącego do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych przez pełnomocnika skarżącego za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): tytułu wykonawczego z 15 czerwca 2016 r. (nr 23/2016) wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego […]; postanowienia Wojewody z 9 maja 2017 r. (znak: […]) dotyczącego oddalenia zarzutów oraz postanowienia Ministra Zdrowia z 24 listopada 2017 r. (znak: […]) w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasad-nione (w odpowiedzi na zarządzenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 1 grudnia 2022 r. skarżący doręczył postanowienie Ministra Zdrowia z 6 listopada 2019 r., znak: […] w sprawie nałożenia na skarżącego grzywny). W terminie określonym w zarządzeniu skarżący nie nadesłał do Trybunału Konstytucyjnego żadnego pisma procesowego usuwającego wskazane w nim braki. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do pry-watności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 28 lutego 2023 r. zostało skutecz-nie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 7 marca 2023 r. W treści zarządzenia zawarto po-uczenie, że nieusunięcie braków w wyznaczonym terminie skutkuje odmową nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mimo upływu wskazanego w zarządzeniu terminu, braki for-malne skargi nie zostały przez skarżącego usunięte. Wskazana okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą od-mowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.