Ts 237/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-10-15

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu z powodu nieterminowego usunięcia braków formalnych wezwania sędziego Trybunału Konstytucyjnego?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżący nie usunął stwierdzonych braków formalnych w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Odpis wezwania został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 26 kwietnia 2024 r., a pismo z usunięciem braków zostało wysłane 6 maja 2024 r., co oznaczało upływ ustawowego terminu. Zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, nieterminowe usunięcie braków stanowi samodzielną podstawę do odmowy dalszego biegu sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący W.P. wniósł skargę konstytucyjną, kwestionującą zgodność przepisów ustawy o zapobieganiu zakażeniom oraz rozporządzenia w sprawie obowiązkowych szczepień z Konstytucją RP. Trybunał Konstytucyjny, w toku wstępnego rozpoznania, wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym uzasadnienia zarzutów i wskazania naruszonych praw. Skarżący odpowiedział na wezwanie, ale pismo to zostało wysłane po upływie siedmiodniowego terminu wyznaczonego w zarządzeniu sędziego TK.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 4 marca 2025 r. Pozycja 113 POSTANOWIENIE z dnia 15 października 2024 r. Sygn. akt Ts 237/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej W.P. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 sierpnia 2023 r. (data nadania) W.P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle nastę-pującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]) odda-lił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 22 kwietnia 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdro-wia z 16 października 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowa-niu egzekucyjnym. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 20 października 2023 r. (dorę-czonym pełnomocnikowi skarżącego 27 października 2023 r.) wezwano skarżącego do usu-nięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczegól-nego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowa-nia skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku OTK ZU B/2025 Ts 237/23 poz. 113 2 z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpi-sów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych roz-strzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) postanowień: w przedmiocie nałożenia na skarżące-go kary grzywny wraz z tytułem wykonawczym, Ministra Zdrowia z 16 października 2019 r. (znak: […]), b) wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 22 kwietnia 2020 r. (sygn. akt […]), Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]); 3) udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub poświad-czonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami; 4) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej. W terminie określonym w zarządzeniu skarżący usunął powyższe braki formalne skargi konstytucyjnej. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 17 kwietnia 2024 r. (doręczo-nym pełnomocnikowi skarżącego 26 kwietnia 2024 r.) wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwe-stionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżą-cego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy i rozporządzenia wskazane w punkcie pierwszym zarządzenia oraz uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwe-stionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa wyżej, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 3) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zakwe-stionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy oraz § 5 rozporządzenia, a także uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa wyżej, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie. W piśmie z 6 maja 2024 r. (data nadania) skarżący ustosunkował się do wezwania. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być OTK ZU B/2025 Ts 237/23 poz. 113 3 przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie na-dania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzeniem z 17 kwietnia 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skar-żącego do usunięcia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia, stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalsze-go biegu. Odpis niniejszego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skar-żącego 26 kwietnia 2024 r., natomiast pismo stanowiące odpowiedź na nie zostało wysłane przez skarżącego 6 maja 2024 r., a więc po upływie terminu zakreślonego w powyższym we-zwaniu. Okoliczność ta – na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze dalszego biegu. Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło