Ts 242/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-08-20

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w zakresie uniemożliwiającym przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom rezygnującym z pracy w celu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną (w specyficznych okolicznościach, gdy inni spokrewnieni nie mogą sprawować opieki), jest zgodny z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 18 oraz art. 71 ust. 1 Konstytucji RP?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny nadał skardze konstytucyjnej dalszy bieg, co oznacza, że uznał skargę za dopuszczalną i zasadną w zakresie wymagającym merytorycznego rozpoznania. Wstępna ocena nie wskazała na oczywiste bezpodstawność skargi, co wymagało przeprowadzenia pełnego postępowania w sprawie zgodności zaskarżonego przepisu z normami konstytucyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący K.K. zaskarżył art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten uniemożliwia przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego osobom, które rezygnują z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Skarga dotyczyła sytuacji, gdy inne osoby spokrewnione w pierwszym stopniu nie są małoletnie lub mają orzeczenie o niepełnosprawności, ale z przyczyn obiektywnych nie mogą realnie sprawować opieki.
Rozstrzygnięcie
Nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 18 listopada 2024 r. Pozycja 249 POSTANOWIENIE z dnia 20 sierpnia 2024 r. Sygn. akt Ts 242/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.K. w sprawie zgodności: art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach ro-dzinnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 390, ze zm.; dalej: u.ś.r.) w zakresie, w jakim „uniemożliwia osobom wskazanym w art. 17 ust. 1 pkt 4 u.ś.r. przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu niepodejmowania lub rezygnowania z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ogra-niczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współ-udziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji w sytuacjach, gdy inne osoby spokrewnione w pierwszym stopniu nie są małoletnie lub legitymują się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełno-sprawności, ale z przyczyn obiektywnych nie mogą sprawować realnie i efekty-wnie opieki nad osobą wymagającą wsparcia”, z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 18 w związku z art. 71 ust. 1 zdanie 2 Konstytucji Rzeczy-pospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej K.K. (sygn. Ts 242/23) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 71 ust. 1 zdanie 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło