Ts 245/15

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 lutego 2016 r. Pozycja 113 POSTANOWIENIE z dnia 1 października 2015 r. Sygn. akt Ts 245/15 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Wróbel, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej D.M., p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 6 czerwca 2015 r. D.M. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność postanowienia Sądu Okręgowego w K. z kwietnia 2014 r. z art. 45 Konstytucji. W skardze przedstawiony został przebieg postępowania sądowego w sprawie skarżącego wraz z krytyczną oceną tegoż postępowania. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 138 w zw. z art. 139 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1064; dalej: ustawa o TK z 2015 r.) z dniem 30 sierpnia 2015 r. utraciła moc ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Zgodnie z art. 134 pkt 1 ustawy o TK z 2015 r. w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy w postępo-waniu przed Trybunałem w zakresie dotyczącym wstępnego rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe, tzn. przepisy ustawy o TK. Rozpatrywana skarga konstytucyjna została wnie-siona przed dniem wejścia w życie ustawy o TK z 2015 r., dlatego do jej wstępnej kontroli zastosowanie mają przepisy ustawy o TK. Skarga konstytucyjna jest kwalifikowanym środkiem ochrony wolności lub praw, któ-ry musi spełniać szereg przesłanek warunkujących jego dopuszczalność. Zasadniczo zostały one uregulowane w art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz uszczegółowione w art. 46 i art. 47 ustawy o TK. Zgodnie z przywołanymi regulacjami skarga poza spełnieniem wymagań dotyczących pisma procesowego powinna zawierać: dokładne określenie ustawy lub innego aktu norma-tywnego, na podstawie których sąd lub organ administracji publicznej orzekły ostatecznie o wolnościach lub prawach albo obowiązkach określonych w Konstytucji i w stosunku do których skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z Konstytucją; wskazanie, jakie kon-stytucyjne wolności lub prawa i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone; uzasadnienie skargi, z podaniem dokładnego opisu stanu faktycznego. Z przytoczonej powy- OTK ZU B/2016 Ts 245/15 poz. 113 2 żej regulacji wynika, że przedmiotem skargi może stać się wyłącznie przepis stanowiący pod-stawę ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w sprawie skarżącego, zarzuty skargi muszą zaś prowadzić do uprawdopodobnienia jego niekonstytucyjności, co oznacza konieczność wywiedzenia z zaskarżonych przepisów określonej normy, powołania właściwych wzorców konstytucyjnych statuujących prawa podmiotowe i uprawdopodobnienie niezgodności między normą a wzorcem kontroli. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego rozpatrywana skarga kon-stytucyjna wymagań tych nie spełnia. Skarżący skierował zarzuty przeciwko orzeczeniu sądowemu i przedstawił argumenty mające wykazać nieprawidłowości w postępowaniu sądowym. Skarga – wbrew wymogom wynikającym z art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 46 ust. 1 i art. 47 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o TK – dotyczy więc pozostającej poza kognicją Trybunału Konstytucyjnego sfery stosowa-nia prawa. Trybunał Konstytucyjny nie dokonuje jednak weryfikacji rozstrzygnięć sądowych. Do kompetencji Trybunału nie należy też rozpatrywanie zarzutów niekonstytucyjności wy-kładni dokonanej przez sąd ani zarzutów błędnej subsumpcji stanu faktycznego dokonanej w wyroku, ani wadliwości kierunku argumentacji wykorzystanej w ostatecznym orzeczeniu, gdyż Trybunał nie jest kolejną instancją sądową (zob. postanowienia TK z: 28 lutego 2012 r., SK 27/09, OTK ZU nr 2/A/2012, poz. 20 i 13 października 2008 r., SK 20/08, OTK ZU nr 8/A/2008, poz. 146; a także wyrok TK z 1 lipca 2008 r., SK 40/07, OTK ZU nr 6/A/2008, poz. 101). Trybunał podkreśla także, że w skardze konstytucyjnej nie przedstawiono wniosku o kontrolę konstytucyjności aktu normatywnego ani argumentów uzasadniających podjęcie kontroli, nie określono również sposobu naruszenia konstytucyjnych praw podmiotowych ani nie dołączono rozstrzygnięć organów władzy publicznej, w związku z wydaniem których wniesiono skargę konstytucyjną. Z powyższych względów Trybunał uznał, że rozpatrywana skarga nie może zostać merytorycznie rozpoznana, i na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 46 i art. 47 usta-wy o TK odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.