Ts 245/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 9 stycznia 2025 r. Pozycja 11 POSTANOWIENIE z dnia 11 września 2024 r. Sygn. akt Ts 245/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Justyn Piskorski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Ł.Z. („działają-cego w imieniu własnym i na rzecz małoletniego syna” K.Z.) o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 sierpnia 2023 r. (data nadania) Ł.Z., działający w imieniu własnym oraz małoletniego syna K.Z. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]) odda-lił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 12 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 22 lipca 2019 r. (znak: […]). Orzeczenie to rozstrzygało w przedmiocie zażalenia na posta-nowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 22 września 2015 r. (znak: […]) nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym. Zaskarżone orzeczenie zostało uchylone w części dotyczą-cej wykonania obowiązku szczepienia ochronnego przeciwko inwazyjnemu zakażeniu Hae-mophilus influenzae typu B, natomiast w pozostałej części utrzymano je w mocy OTK ZU B/2025 Ts 245/23 poz. 11 2 Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 3 listopada 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 13 listopada 2023 r.) wezwał skarżącego do złożenia pełnomoc-nictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręcze-nia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub in-nych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 22 września 2015 r. (znak: […]) wraz z tytułem wykonawczym oraz Ministra Zdrowia z 22 lipca 2019 r. (znak: […]). Dodatkowo wezwano skarżącego do udo-kumentowania daty doręczenia mu orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (dorę-czenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej, ponieważ w aktach znajduje się koperta niepoświadczona za zgodność) wraz z czterema kopiami. W terminie wskazanym w zarządzeniu skarżący nie usunął braków skargi. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 7 maja 2024 r. (doręczonym peł-nomocnikowi skarżącego 15 maja 2024 r.) wezwał skarżącego do: 1) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżą-cego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym zarządzenia; 3) wska-zania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zosta-ły naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowa-nych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 2 i 3 zarzą-dzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia: a) pełno-mocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezento-wania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie zakończo-nej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]), wraz z czterema kopiami, b) odpisów lub kopii poświadczonych przez pełnomocnika skarżą-cego za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowienia Państwowego Wo-jewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 22 września 2015 r. (znak: […]) wraz z tytułem wyko-nawczym oraz Ministra Zdrowia z 22 lipca 2019 r. (znak: […]); 6) udokumentowania daty doręczenia mu orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (doręczenie np. poświad-czonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej, ponieważ w aktach znajduje się koperta niepo-świadczona za zgodność) wraz z czterema kopiami. W terminie wskazanym w zarządzeniu skarżący nie usunął braków skargi. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. OTK ZU B/2025 Ts 245/23 poz. 11 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 7 maja 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżący nie usunął na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 3 listopada 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pou-czenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 7 maja 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 15 maja 2024 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżący w żaden sposób nie ustosunkował się do doręczonego mu zarządzenia. W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący świadomie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. po-stanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189). Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.