Ts 249/07

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 20 grudnia 2019 r. Pozycja 260 POSTANOWIENIE z dnia 26 września 2019 r. Sygn. akt Ts 249/07 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak – przewodniczący i sprawozdawca Justyn Piskorski Andrzej Zielonacki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego z 20 stycznia 2009 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej M.J., p o s t a n a w i a: 1) podjąć zawieszone postępowanie; 2) odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej M.J. (dalej: skarżący), wniesionej do Trybunału Konstytu-cyjnego 18 października 2007 r., zarzucono niezgodność art. 291 § 2 ustawy z dnia 26 czerw-ca 1974 r. – Kodeks pracy (ówcześnie: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 917, ze zm.) z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 2 oraz art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji. Postanowieniem z 20 stycznia 2009 r., Trybunał odmówił nadania skardze konstytu-cyjnej dalszego biegu. Skarżący 30 stycznia 2009 r. (data nadania) wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Z powodu wątpliwości co do autentyczności widniejącego pod zażaleniem podpisu, a także pieczęci imiennej radcy prawnego G.K., Trybunał zawiadomił organy ścigania o podejrzeniu popełnienia przestępstwa i − postanowieniem z 20 stycznia 2010 r. − zawiesił postępowanie. Sąd Rejonowy w K., wyrokiem z 11 kwietnia 2017 r. (sygn. akt […]), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z 29 września 2017 r. (sygn. akt […]), uznał skarżącego za winnego m.in. tego, że w postępowaniu przed Trybunałem w sprawie o sygn. Ts 249/07 użył jako autentycznego podrobionego dokumentu z 29 stycznia 2009 r. w postaci zażalenia na postanowienie o odmowie nadania biegu skardze konstytucyjnej, na którym uprzednio podrobiono podpis oraz pieczęć radcy prawnego G.K., czym wyczerpał znamiona występku z art. 270 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, ze zm.). OTK ZU B/2019 Ts 249/07 poz. 260 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074, ze zm.) do postępowań przed Trybunałem wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy o or-ganizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK) stosuje się przepisy tej ustawy. Skoro postępowanie zainicjowane skargą nie zostało zakończone do 3 stycznia 2017 r., tzn. dnia wejścia w życie u.o.t.p. TK, to zarówno wstępne, jak i merytoryczne rozpoznanie tej skargi określają jej przepisy. Zgodnie z art. 180 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowa-nia cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) w związku z art. 36 u.o.t.p. TK, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, Trybunał podejmuje zawieszone postępowanie z urzędu z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie. Sprawa, w związku z którą Trybunał zawiesił postępowanie, została zakoń-czona prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z 29 września 2017 r. W związku z czym należało postanowić jak w punkcie 1 sentencji. Trybunał stwierdza, że wniesione przez skarżącego zażalenie należy odrzucić. Zarówno w myśl art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK, jak i – obowiązującego w dniu wniesienia zażalenia art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.) – zażalenie na postanowienie o odmowie nadania skardze konstytu-cyjnej dalszego biegu powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (chyba że skarżący jest sędzią, prokuratorem, adwokatem, radcą prawnym, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych). Wyrok skazujący – którym Trybunał Konstytucyjny jest związany na mocy art. 11 k.p.c. w związku z art. 36 u.o.t.p. TK – jednoznacznie wskazuje na to, że zażalenie z 29 sty-cznia 2009 r. nie zostało sporządzone i podpisane przez radcę prawnego G.K. Jednocześnie należy przy tym podkreślić, że skarżący nie jest żadnym z podmiotów, o których mowa w art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK. W tej sytuacji, złożony przez niego środek odwoławczy nie speł-nia wymogu formalnego, wynikającego z u.o.t.p. TK. W związku z czym – na podstawie art. 370 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. w związku z art. 36 u.o.t.p. TK – należało postanowić jak w punkcie 2 sentencji.