Ts 261/22

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 27 października 2023 r. Pozycja 291 POSTANOWIENIE z dnia 5 lipca 2023 r. Sygn. akt Ts 261/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej T.O. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1657, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 7 listopada 2022 r. (data nadania) T.O. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następują-cej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 maja 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 5 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 23 października 2018 r. (nr […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egze-kucyjnym. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody z 16 sierpnia 2017 r. (znak: […]) oddalające zarzuty skarżącego wobec doręczonego mu tytułu wykonawczego Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z 5 grudnia 2014 r. (nr […]). Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 31 stycznia 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 6 lutego 2023 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za OTK ZU B/2023 Ts 261/22 poz. 291 2 zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) postanowienia Państwowego Powia-towego Inspektora Sanitarnego w P. z 10 stycznia 2017 r. uznającego zarzuty za nieuzasa-dnione, b) tytułu wykonawczego wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z 5 grudnia 2014 r. (nr […]); 2) udokumentowanie daty doręczenia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2022 r. (sygn. akt […]) wskazanego jako ostateczne rozstrzygnięcie (tj. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub potwierdzenia odbioru przesyłki – do skargi konstytucyjnej dołączono jedynie monitoring przesyłki Poczty Polskiej oraz kserokopię z księgi korespondencyjnej, które nie pozwalają na identyfikację daty doręczenia powyższego orzeczenia). Pismem z 13 lutego 2023 r. (data nadania) skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do pry-watności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK skarga konstytucyjna powinna zawierać udo-kumentowanie daty doręczenia ostatecznego orzeczenia wydanego w sprawie objętej wnie-sioną skargą. Wprawdzie wymieniony wyżej przepis nie określa formy dokumentu, jaki po-winien być przedstawiony przez skarżącego, jednak niewątpliwie musi być to dokument wia-rygodny, z którego jednoznacznie wynika data otrzymania przez skarżącego ostatecznego orzeczenia. Takim dokumentem jest w szczególności zwrotne potwierdzenie odbioru, które w świetle utrwalonego orzecznictwa jest dokumentem urzędowym, korzystającym z domnie-mania zgodności z prawdą (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2011 r., sygn. akt […]). Trybunał stwierdza, że skarżący pomimo wezwania nie udokumentował daty doręcze-nia ostatecznego rozstrzygnięcia, uniemożliwiając ustalenie, czy skarga została wniesiona w wyznaczonym ustawowo terminie. Obowiązek udokumentowania daty doręczenia roz-strzygnięcia, o którym mowa w art. 77 u.o.t.p.TK, spoczywa zgodnie z art. 53 ust. 1 u.o.t.p.TK na skarżącym i polega na wskazaniu właściwego dowodu. W celu wykonania za-rządzenia sędziego TK w tym zakresie skarżący mógł przedstawić np. potwierdzoną za zgod-ność z oryginałem kopię koperty zaopatrzonej w numer przesyłki, w której skarżący otrzymał od sądu treść tego orzeczenia. Mimo że poprawne usunięcie tego braku formalnego było moż-liwe, skarżący ograniczył się do ponownego dostarczenia kserokopii księgi korespondencyj-nej kancelarii. Nie przedłożył natomiast żadnego dowodu niezbędnego do ustalenia daty do-ręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia celem spełnienia wymagania określonego w art. 53 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK (por. postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 31 lipca 2020 r., sygn. Ts 114/18, OTK ZU B/2020, poz. 371). Okoliczność ta – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – jest podstawą odmowy na-dania skardze dalszego biegu. OTK ZU B/2023 Ts 261/22 poz. 291 3 Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.