Ts 264/23

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-09-23

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy użycie w postępowaniu cywilnym o przeciwdziałanie przemocy w rodzinie pojęcia «osoba stosująca przemoc w rodzinie» oraz brak zapewnienia pełnego reżimu procesowego charakteru karnego narusza zasady konstytucyjne dotyczące odpowiedzialności karnej, bezstronności sądu oraz prawa do sądu?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki nadania jej dalszego biegu, co oznacza, że zarzuty dotyczące zgodności z Konstytucją przepisów Kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie wymagają merytorycznego rozpoznania. Trybunał nie orzekł jeszcze o zgodności lub niezgodności z Konstytucją, lecz uznał, że kwestie te są istotne i wymagają dalszej procedury.
Stan faktyczny
Skarżący P.G. złożył skargę konstytucyjną, w której zakwestionował zgodność z Konstytucją przepisów Kodeksu postępowania cywilnego oraz ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Skarżący zarzucał, że użycie pojęcia «osoba stosująca przemoc w rodzinie» w postępowaniu cywilnym narusza zasady odpowiedzialności karnej, bezstronności sądu oraz prawa do sądu, sugerując, że postępowanie to powinno podlegać reżimowi karnemu.
Rozstrzygnięcie
Nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 18 lutego 2026 r. Pozycja 14 POSTANOWIENIE z dnia 23 września 2025 r. Sygn. akt Ts 264/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej P.G. o zbadanie zgodności: 1) art. 7552 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilne-go (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805) oraz art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie [obecnie: o przeciwdziałaniu przemocy domowej] (Dz. U. z 2021 r. poz. 1249, ze zm.) w brzmieniu nada-nym ustawą z dnia 30 kwietnia 2020 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępo-wania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 956) w zakresie, w jakim „przepisy te używają pojęcia «osoba stosująca przemoc w rodzinie»”, z art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 11a ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie: a) w zakresie, w jakim „pomija on, że postępowanie sądowe o «przemoc» jest postępowaniem karnym, w którym powinien zostać zapewniony reżim po-stępowania karnego i możliwość korzystania z obrońcy, a nie postępowa-niem cywilnym z poluzowanymi rygorami dowodowymi, w którym co najwyżej ma zostać zapewniony pełnomocnik”z art. 42 ust. 2 Konstytucji; b) w zakresie, w jakim „zezwala on sądowi powszechnemu na korzystanie z zawierającego sugestię pojęcia «osoba stosująca przemoc», co usuwa bezstronność takiego sądu” z art. 45 ust. 1 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej P.G. (sygn. Ts 264/23) Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).

Powołane przepisy

art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło