Ts 269/21
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-01-11
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ograniczenie prawa do alimentów po rozwodzie, wynikające z art. 60 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w zakresie, w jakim wymaga ono zaistnienia niedostatku po stronie rozwiedzionego małżonka winnego rozkładu pożycia, jest zgodne z Konstytucją RP?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki nadania jej dalszego biegu. Oznacza to, że zagadnienie prawne podniesione w skardze nie jest oczywiste i wymaga merytorycznego rozpoznania w trybie pełnym, co sugeruje potencjalną niezgodność badanych przepisów z konstytucyjnymi zasadami równości, ochrony rodziny oraz poszanowania dóbr osobistych.Stan faktyczny
Skarga konstytucyjna wniesiona przez M.C. dotyczyła zgodności art. 60 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z Konstytucją RP. Skarżąca kwestionowała przepisy ograniczające prawo do alimentów od byłego małżonka, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, jedynie do przypadku zaistnienia niedostatku po stronie uprawnionego, mimo istotnego pogorszenia jego sytuacji materialnej.Rozstrzygnięcie
Nadanie skardze konstytucyjnej dalszego biegu.Pełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 12 czerwca 2024 r. Pozycja 136 POSTANOWIENIE z dnia 11 stycznia 2024 r. Sygn. akt Ts 269/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.C. w sprawie zgodności: art. 60 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9 poz. 59, ze zm.) w zakresie, w jakim „ograniczają prawo doma-gania się alimentów przez rozwiedzionego małżonka, uznanego za współ-winnego rozkładu pożycia, od drugiego rozwiedzionego małżonka, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, jedynie do przypadku zaistnienia niedostatku po stronie dochodzącego alimentów oraz odnośnie [do] jedynie środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego, mimo tego, że rozwód pociąga dla małżonka domagającego się alimentów istotne pogorszenie jego sytuacji materialnej (które nie musi skutkować niedostatkiem po jego stronie), bez jakiejkolwiek możliwości miar-kowania tego ograniczenia prawa do alimentów”, z art. 18 w związku z art. 71, art. 31 ust. 3, art. 2 i art. 20, a także z art. 64 ust. 2 i 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej M.C. (sygn. Ts 269/21) Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 u.o.t.p.TK).
Powołane przepisy
art. 18 Konstytucji RPart. 71 Konstytucji RPart. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 2 Konstytucji RPart. 20 Konstytucji RPart. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło