Ts 27/21

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 27 maja 2022 r. Pozycja 93 POSTANOWIENIE z dnia 27 kwietnia 2022 r. Sygn. akt Ts 27/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Wojciech Sych, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej […] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w G. o zbadanie zgodności: art. 3942 § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywil-nego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.), „o treści obowiązującej na dzień złożenia skargi”, w zakresie, w jakim „nie daje stronie prawa do zaskarżenia kosztów za-stępstwa procesowego przyznanych w toku postępowania zażaleniowego na eta-pie postępowania apelacyjnego”, z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać dalszy bieg skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 lutego 2021 r. (data nadania), […] sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w G. (dalej: skarżąca) – reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru – wystąpiła z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego: Postanowieniem z 1 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny w K. oddalił za-żalenie skarżącej (będącej stroną pozwaną) na postanowienie wpadkowe tego Sądu z 26 sier-pnia 2020 r. (sygn. akt […]) oraz zasądził od skarżącej na rzecz strony powodowej kwotę 5400 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania skarżąca wniosła zażalenie, które – jako niedopuszczalne – zostało odrzucone przez Sąd Apelacyjny w K. postanowieniem z 21 grud-nia 2020 r. (sygn. akt […]). 2. Zdaniem skarżącej art. 3942 § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks po-stępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w sposób niezgodny z Konstytucją zamyka stronie postępowania cywilnego drogę sądową do zaskarżenia orzecze-nia w przedmiocie kosztów zastępstwa prawnego zasądzonych po raz pierwszy, które to orze-czenie zostało wydane w ramach zażaleniowego postępowania wpadkowego (prowadzonego w ramach postępowania apelacyjnego). OTK ZU B/2022 Ts 27/21 poz. 93 2 3. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 25 marca 2021 r. skarżąca – na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) – została wezwana do usunięcia braków skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie pełnomocnictwa szczególnego do reprezentowania skarżącej w postę-powaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym wraz z czterema kopiami; 2) przedłożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego, że Prezes Zarządu, który podpisał pełnomocnictwo, jest umocowany do reprezentacji skarżącej, wraz z czterema kopiami; 3) podanie i udokumentowanie daty doręczenia skarżącej orzeczenia wskazanego jako ostateczne. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 6 kwietnia 2021 r. W sporządzonym przez pełnomocnika i wniesionym do Trybunału 8 kwietnia 2021 r. (data nadania) piśmie procesowym skarżąca wykonała powyższe zarządzenie. 4. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 25 maja 2021 r. skarżąca – na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK – została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez uzasadnienie – stosownie do art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK – zarzutu nie-zgodności art. 3942 § 11 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 1 czerwca 2021 r. W sporządzonym przez pełnomocnika i wniesionym do Trybunału 6 czerwca 2021 r. (data nadania) piśmie procesowym skarżąca wykonała powyższe zarządzenie. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczyniono art. 3942 § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2021 r. poz. 1805; dalej: k.p.c.) w brzmieniu: „Zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji przysługuje także na postanowienia tego sądu, których przedmiotem jest: 1) odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie, 2) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, 3) zwrot kosztów procesu, o ile nie wniesiono skargi kasacyjnej, 4) zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, 5) skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzyw-nę, 6) zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka, 7) odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia – z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji”. Jako wzorce kontroli skarżąca powołała dwie grupy przepisów Konstytucji: art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 78 w związku z art. 176 ust. 1. Z kolei jako ostatecz-ne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK zostało wskazane postanowienie Sądu Apelacyjnego w K. z 21 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]) o od- OTK ZU B/2022 Ts 27/21 poz. 93 3 rzuceniu zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania wpadkowego zawarte w po-stanowieniu tego Sądu z 1 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]). 3. Trybunał stwierdza, że analizowana skarga spełnia wymogi formalne, albowiem: – została sporządzona w imieniu skarżącej przez adwokata (art. 44 ust. 1 u.o.t.p.TK); – skarżąca wyczerpała drogę prawną (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), ponieważ postanowie-nie Sądu Apelacyjnego w K. z 21 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]) jest prawomocne i nie przy-sługują od niego żadne zwykłe środki zaskarżenia; – dochowano przepisanego terminu wniesienia skargi konstytucyjnej (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK), ponieważ odpis wymienionego wyżej postanowienia został doręczony pełnomoc-nikowi skarżącej 28 grudnia 2020 r., a skarga została wniesiona 2 lutego 2021 r.; – określono przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK); – wskazano, które konstytucyjne prawa i wolności oraz w jaki sposób – zdaniem skar-żącej – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK); – przedstawiono uzasadnienie sformułowanych przez skarżącą zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK); – sformułowane przez skarżącą zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.