Ts 29/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2023-04-19
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna powinna zostać odrzucona na etapie wstępnego rozpoznania ze względu na nieusunięcie braków formalnych mimo wezwania do ich uzupełnienia?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżący nie usunął wszystkich braków formalnych wskazanych w zarządzeniu sędziego TK. Mimo że część braków została uzupełniona, brak pełnomocnictwa lub dokumentów potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (w tym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego) stanowił przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.Stan faktyczny
Skarżący M.W. wniósł skargę konstytucyjną kwestionującą zgodność przepisów dotyczących obowiązkowych szczepień ochronnych z Konstytucją RP, w związku z wyrokiem NSA nakładającym na niego grzywnę. Prezes TK oraz sędzia TK wielokrotnie wzywali skarżącego do uzupełnienia braków formalnych, w tym doręczenia pełnomocnictwa i orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej. Skarżący uzupełnił jedynie część wymaganych dokumentów, pozostawiając brak w zakresie kopii wyroku WSA.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 26 lipca 2023 r. Pozycja 218 POSTANOWIENIE z dnia 19 kwietnia 2023 r. Sygn. akt Ts 29/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.W. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 lutego 2022 r. (data nadania) M.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. Skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału w związku z wyrokiem Naczel-nego Sądu Administracyjnego z 6 października 2021 r. (sygn. akt […]), który zakończył sądowo-administracyjną kontrolę orzeczenia nakładającego na skarżącego grzywnę z powodu uchylania się od poddania jego małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Skarżący kwestionując zgodność z Konstytucją zaskarżonych przepisów wskazał, że wyłączają one możliwość podjęcia decyzji o odmowie przez osoby obowiązane do poddania się obowiązkowym szczepieniom albo ich opiekunów prawnych lub faktycznych. Podniósł, że ograniczenie wyżej wymienionych praw nie spełnia wymogu proporcjonalności, gdyż ob-owiązkowe szczepienia ochronne są zabiegiem medycznym obarczonym znacznym ryzykiem. Jednocześnie wskazał na brak specjalnego funduszu, wypłacającego odszkodowania dla osób
OTK ZU B/2023 Ts 29/22 poz. 218 2 dotkniętych niepożądanymi odczynami poszczepiennymi. Skarżący stwierdził też, że wystę-pujące w niniejszej sprawie ograniczenie praw konstytucyjnych nie jest konieczne. W tym zakresie powołał się na przykłady innych państw, które zniosły obowiązek szczepień. Zda-niem skarżącego przedmiotowe ograniczenie nie nastąpiło na podstawie ustawy, gdyż ilość dawek poszczególnych szczepionek, jak również lata i miesiące, w których należy podać szczepionkę, wynika z Programu Szczepień Ochronnych, będącego corocznym komunikatem Głównego Inspektora Sanitarnego. W związku z tym zakwestionowanym w skardze przepi-som skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności i prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Jego zdaniem wskazane w petitum skargi przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 20 kwietnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 26 kwietnia 2022 r.) wezwał skarżącego do: 1) doręczenia odpi-sów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: a) pełnomocnictwa szczególnego, b) ostatecznego orzeczenia, w związku z którym została wniesiona skarga konstytucyjna, tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2021 r. (sygn. akt […]), c) orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczer-panie drogi prawnej; 2) udokumentowania daty doręczenia skarżącemu orzeczenia wskazane-go w skardze konstytucyjnej jako ostateczne; 3) doręczenia czterech odpisów skargi konsty-tucyjnej. W piśmie z 4 maja 2022 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego wniósł o „przedłu-żenie terminu do uzupełnienia dokumentów o kolejne 7 dni”, podając jako uzasadnienie trud-ności w skontaktowaniu się z mandantem. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 3 sierpnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 10 sierpnia 2022 r.) odrzucił wniosek o przedłużenie terminu usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej. Jednocześnie zarządzeniem z 3 sierpnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 10 sierpnia 2022 r.) wezwał skarżącego do: 1) wyjaśnienia, czy przedmiotem skargi konstytucyjnej są wskazane w jej petitum: art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 17 ust. 1 oraz ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239); § 3 oraz § 5 roz-porządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753), czy także wskazana na stronie 1, po słowach „zaskar-żone przepisy”: ustawa z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym; 2) w wypadku wskazania ustawy o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym jako przedmiotu skargi, uzupełnienie uzasadnie-nia przez wyjaśnienie, w jaki sposób przepisy tej ustawy naruszają konstytucyjne wolności i prawa skarżącej przywołane w skardze; 3) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: a) pełnomocnictwa szczególnego, b) ostatecznego orzeczenia, w związku z którym została wniesiona skarga konstytucyjna, tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2021 r. (sygn. akt […]), c) orzeczeń (wyroków, postano-wień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 4) udo-kumentowania daty doręczenia skarżącemu orzeczenia wskazanego w skardze konstytucyjnej jako ostateczne; 5) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej. Pismem z 17 sierpnia 2022 r. (data nadania) skarżący doręczył tylko część dokumen-tów wskazanych w zarządzeniu sędziego TK.
OTK ZU B/2023 Ts 29/22 poz. 218 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych prze-słanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na eta-pie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem z 3 sierpnia 2022 r.. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, a także tych braków, któ-rych skarżący nie usunął na wezwanie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 20 kwietnia 2022 r. W treści zarządzenia oprócz wskazania brakujących dokumentów za-warto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie postano-wienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 3 sierpnia 2022 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 10 sierpnia 2022 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżący nie wykonał zarządzenia w całości, albowiem usunął jedynie część braków formalnych (nie doręczył odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wyroku WSA w W. z 5 lipca 2018 r., sygn. akt […]). Powyż-sze pozwala więc stwierdzić, że skarżący świadomie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK. Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło