Ts 293/21
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2022-06-23
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa i ostatecznego orzeczenia, mimo wezwania Prezesa Trybunału?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżąca nie usunęła wskazanych w zarządzeniu Prezesa TK braków formalnych w wyznaczonym terminie. Do braków tych należało brak pełnomocnictwa do reprezentowania przed TK oraz brak dołączenia odpisu ostatecznego orzeczenia sądu administracyjnego, co uniemożliwiało merytoryczne rozpoznanie sprawy.Stan faktyczny
Skarżąca M.M., matka małoletniej córki, złożyła skargę konstytucyjną zarzucając naruszenie praw do prywatności i bezpieczeństwa prawnego przez przepisy dotyczące obowiązkowych szczepień ochronnych. Sprawa wynikała z nałożenia na skarżącą grzywny za uchylanie się od szczepień dziecka, której to decyzji broniły kolejne instancje administracyjne i sądowe. Skarga została złożona bez pełnomocnictwa oraz bez załączania wymaganego odpisu ostatecznego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.Rozstrzygnięcie
odmowa nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 21 września 2022 r. Pozycja 194 POSTANOWIENIE z dnia 23 czerwca 2022 r. Sygn. akt Ts 293/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bartłomiej Sochański, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.M. o zbadanie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie ob-owiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 2 grudnia 2021 r. (data nadania) M.M. (dalej: skarżąca) wystąpiła z żądaniem sporządzonym przez ad-wokata (do akt nie zostało dołączone pełnomocnictwo), a przytoczonym na tle następującej sprawy. Skarżąca jest matką małoletniej I.M. Nie poddała ona córki szczepieniom ochronnym w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Pro-gramu Szczepień Ochronnych. W związku z tym Wojewoda K., postanowieniem z 31 sierp-nia 2016 r. – z powodu uchylania się od poddania małoletniej obowiązkowym szczepieniom ochronnym – nałożył na skarżącą grzywnę. Skarżąca odwołała się od powyższego rozstrzy-gnięcia do Ministra Zdrowia, który postanowieniem z 15 grudnia 2017 r. utrzymał je w mocy. Skarga złożona przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona wyrokiem z 19 października 2018 r. (sygn. akt […]). Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną.
OTK ZU B/2022 Ts 293/21 poz. 194 2 Odpis powyższego wyroku – jak oświadczyła skarżąca – został doręczony jej pełnomocnikowi 3 września 2021 r. Skargę konstytucyjną złożono w Trybunale Konstytucyjnym bez załączników. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 12 stycznia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 20 stycznia 2022 r.), na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), wezwał skarżącą do doręczenia odpisów lub kopii poświa-dczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna; ostatecznego orzeczenia, w związku z którym została wniesiona skarga konstytucyjna, tj. wyroku NSA z 26 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […]), a także orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej. Skarżąca została także zobowiązana do udokumentowania daty doręczenia orzeczenia wskazanego w skardze konstytucyjnej jako ostateczne oraz do dorę-czenia czterech odpisów skargi konstytucyjnej. Skarżąca, w terminie określonym w zarządzeniu nie nadesłała do Trybunału Konsty-tucyjnego żadnego pisma procesowego usuwającego wskazane w nim braki. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do pry-watności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postę-powania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie. Zarządzenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 12 stycznia 2022 r. zostało sku-tecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 20 stycznia 2022 r. W treści zarządzenia zawar-to pouczenie, że nieusunięcie braków w wyznaczonym terminie wywołuje ujemne skutki pro-cesowe. Mimo upływu wskazanego w zarządzeniu terminu, braki formalne skargi nie zostały przez skarżącą usunięte. Mając powyższe na względzie Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 w związku z art. 57 ust. 1 u.o.t.p.TK postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło