Ts 31/18

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 19 sierpnia 2020 r. Pozycja 223 POSTANOWIENIE z dnia 21 maja 2020 r. Sygn. akt Ts 31/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Andrzej Zielonacki – przewodniczący Mariusz Muszyński – sprawozdawca Justyn Piskorski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego z 2 października 2019 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej S.J., p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie i nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 lutego 2018 r. (data nadania) S.J. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. – o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808, ze zm.; dalej: u.s.g.) w zakresie, w jakim nakłada na kontrolowanego podatnika obowiązek wykazania istotnego wpływu na wynik sprawy dowodów zgromadzonych przez organ podat-kowy z naruszeniem terminu kontroli wynikającego z art. 83 ust. 1 pkt 1 u.s.g. z art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 oraz art. 31 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Postanowieniem z 2 października 2019 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania biegu wniesionej skardze. 2.1. Trybunał podniósł, że zarzuty przedstawione w skardze konstytucyjnej dotyczą de facto zastosowania zaskarżonego przepisu w sprawie skarżącego. 2.2. W odniesieniu do powołanych w skardze wzorców konstytucyjnych Trybunał podniósł, że: a) zgodnie z utrwalonym orzecznictwem konstytucyjnym, wynikające z art. 2 Konsty-tucji zasady mogą stanowić w postępowaniu skargowym jedynie pomocnicze wzorce kontro- OTK ZU B/2020 Ts 31/18 poz. 223 2 li, uwzględniane w nim pod warunkiem jednoczesnego wskazania innej naruszonej normy konstytucyjnej statuującej konkretną wolność lub konkretne prawo, b) skarżący nie uwzględnił istoty prawa wynikającego z art. 32 Konstytucji i nie wskazał kryterium porównania sytuacji podmiotów znajdujących się w tej samej sytuacji, co do których przepisy prawa rozstrzygają odmiennie – co prowadzi do naruszenia praw lub wolności jednego z nich, c) art. 7 Konstytucji nie jest źródłem wolności i praw jednostki, d) skarżący, zarzucając niezgodność zaskarżonego przepisu z art. 31 ust. 1 i 3 Konsty-tucji, podnosi naruszenie wolności o charakterze gospodarczym, nie uwzględnia zaś wynika-jących z tego przepisu kryteriów ograniczeń wolności, tj. proporcjonalności, konieczności i zakazu naruszania istoty wolności i praw. 3. W zażaleniu na postanowienie TK z 2 października 2019 r., wniesionym 16 paź-dziernika 2019 r. (data nadania), skarżący domaga się nadania skardze konstytucyjnej dalsze-go biegu. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Kon-stytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym (art. 37 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 61 ust. 5-8 u.o.t.p. TK). Na etapie rozpoznawania zażalenia Trybunał bada przede wszystkim, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdził istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Skarżący w złożonym zażaleniu stwierdził, że sposób wykładni zaskarżonego prze-pisu, zaproponowany w orzeczeniu wskazanym jako ostateczne w jego sprawie, nakłada na niego obowiązki „o których nie ma mowy w treści przepisu”. Podkreślił, że w istocie chodzi o to, kto ma wykazywać i oceniać zasadność zgromadzonych dowodów uzyskanych przez organ kontrolujący z przekroczeniem terminów kontroli – kontrolujący czy kontrolowany. Podkreślił następnie, że ustalenie znaczenia pojęcia „istotności wpływu” dowodu w postępowaniu podatkowym powierza się organom stosującym te przepisy, co czyni z nich organy prawotwórcze. Jego zdaniem, stosując prawo w powyższym zakresie, naruszono jego prawa konstytucyjne wynikające z art. 31 ust. 1, art. 2, art. 7 oraz art. 32 Konstytucji. Wyraził przekonanie, że art. 77 u.s.g. jest niezgodny z art. 32 Konstytucji, w jego ramach bowiem w podobnych sytuacjach faktycznych – w zależności od aktywności podatnika oraz oceny dokonanej przez organ – mogą być podjęte odmienne decyzje. W zażaleniu skarżący zwrócił się też o rozważenie, czy w jego sprawie art. 7 Konstytucji mógłby stanowić wzorzec właści-wy do badania konstytucyjności zaskarżonego przepisu. 3. Trybunał stwierdza, że zarzuty sformułowane w zażaleniu pozwalają na jego uwzględnienie. W szczególności rozważenie, czy skarżący złożył skargę na treść zaskarżonego prze-pisu, czy na sposób jego zastosowania w indywidualnej sprawie (tj. na akt stosowania prawa) należy – zdaniem Trybunału – pozostawić ocenie składu merytorycznie rozpoznającego sprawę. 4. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 8 u.o.t.p.TK – uwzględnił zażalenie i nadał dalszy bieg skardze konstytucyjnej.