Ts 32/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 3 października 2023 r. Pozycja 256 POSTANOWIENIE z dnia 24 maja 2023 r. Sygn. akt Ts 32/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Bogdan Święczkowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A. i R.C. o zba-danie zgodności: art. 3942 § 1 i § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w zakresie, w jakim „nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji wyda-nego w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji do innego składu sądu drugiej instancji, kiedy takie zażalenie jest jedynym dopu-szczalnym zaskarżeniem orzeczenia Sądu I instancji zakończonego umorzeniem postępowania na wniosek powoda postanowieniem z zasądzeniem kosztów od pozwanych w kwocie 115 200,59 zł (…) skoro art. 3942 § 1 i 11 k.p.c. dopuszcza takie zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji na postanowienie tego sądu o odrzuceniu apelacji”, z art. 32, art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lutego 2023 r. A. i R.C. (dalej: skarżący), reprezentowani przez pełnomocnika z wyboru, wystąpili z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego sta-nu faktycznego. Postanowieniem z 19 października 2021 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w W. w punkcie pierwszym umorzył postępowanie, w punkcie drugim zasądził od pozwanych soli-darnie na rzecz powoda kwotę 15 000 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, w punkcie trzecim nakazał pobrać od pozwanych solidarnie na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego kwotę 100 200,59 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. W odniesieniu do punktów 2 i 3 skarżący wnieśli zażalenie, które Sąd Apelacyjny w W. odrzucił postanowieniem z 27 maja 2022 r. (sygn. akt […]) wobec jego nieopłacenia w terminie. OTK ZU B/2023 Ts 32/23 poz. 256 2 Postanowieniem z 10 czerwca 2022 r. (sygn. akt […]) Sąd Apelacyjny odrzucił wnio-sek skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i odrzucił zaża-lenie skarżących na postanowienie z 27 maja 2022 r. jako niedopuszczalne. Orzeczenie to – wskazane jako ostateczne rozstrzygnięcie – doręczone zostało pełnomocnikowi skarżących 5 lipca 2022 r. Postanowieniem z 28 października 2022 r. (sygn. akt. […] ) Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną skarżących od postanowień z 27 maja 2022 r. oraz 10 czerwca 2022 r. 2. W ocenie skarżących „stwierdzenie, że art. 3942 § 1 i 11 k.p.c. [ustawy z dnia 17 li-stopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.; dalej: k.p.c.)] w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu dru-giej instancji wydanego w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu I instan-cji do innego składu sądu drugiej instancji, kiedy takie zażalenie jest jedynym dopuszczalnym zaskarżeniem orzeczenia Sądu I instancji zakończonego umorzeniem postępowania na wnio-sek powoda postanowieniem z zasądzeniem kosztów od pozwanych w kwocie 115 200,59 zł narusza zasadę demokratycznego państwa prawa, zasadę dobrej legislacji, zasadę dwuinstan-cyjności postępowania oraz zasadę równości wobec prawa, skoro art. 3942 § 1 i 11 k.p.c. do-puszcza takie zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji na postanowienie tego sądu o odrzuceniu apelacji” (s. 6 skargi). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393, ze zm.; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub jest oczywiście bezzasadna. 2. W myśl art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. skarga konstytucyjna może być wniesiona po wy-czerpaniu drogi prawnej w ciągu trzech miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że możli-wość zainicjowania postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym uzależniona jest od uzyskania orzeczenia niepodlegającego zaskarżeniu za pomocą zwykłych środków zaskarże-nia. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego termin wniesienia skargi konstytucyjnej biegnie od daty doręczenia skarżącemu prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji, niezależnie od tego, czy w sprawie może jeszcze zostać wniesiona skarga kasacyjna (por. wyrok TK z 25 maja 2009 r., sygn. SK 54/08, OTK ZU nr 5/A/2009, poz. 69). Wniesienie nadzwyczajnego środka zaskarżenia nie stoi tym samym na przeszkodzie równo-ległemu wniesieniu skargi konstytucyjnej. W takiej sytuacji Trybunał zawiesza postępowanie w sprawie rozpoznania skargi konstytucyjnej do czasu zakończenia postępowania nadzwy-czajnego (zob. np. postanowienie TK z 8 kwietnia 2008 r., sygn. Ts 226/07, OTK ZU nr 4/B/2009, poz. 250). Jak wynika z akt sprawy, postanowienie wskazane przez skarżących jako ostateczne (tj. postanowienie Sądu Apelacyjnego w W. z 10 czerwca 2022 r., sygn. akt […]) doręczono ich pełnomocnikowi 5 lipca 2022 r., zaś skarga konstytucyjna wniesiona została 3 lutego 2023 r. Oznacza to, że wniesiona została po upływie trzech miesięcy, licząc od dnia doręcze-nia skarżącym ostatecznego rozstrzygnięcia, a więc z przekroczeniem terminu określonego w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Jak bowiem wskazano powyżej, wniesienie skargi kasacyjnej jest irrelewantne dla biegu terminu do wniesienia skargi konstytucyjnej. OTK ZU B/2023 Ts 32/23 poz. 256 3 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, Trybunał Konstytu-cyjny odmawia nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Jednocześnie Trybunał zwraca uwagę na to, że jeśliby przyjąć, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z 28 października 2022 r. (sygn. akt […]) odrzucające skargę kasacyjną od po-stanowień z 10 czerwca i 27 maja 2022 r. jest „innym ostatecznym rozstrzygnięciem”, o któ-rym mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, to rozpatrywanej skardze i tak należałoby odmówić nadania dalszego biegu. Trzeba bowiem zauważyć, że w postanowieniu tym Sąd Apelacyjny nie orzekał o prawach, których naruszenie skarżący zarzucają w skardze konstytucyjnej, lecz badał przesłanki dopuszczalności skargi kasacyjnej. Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącym przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.