Ts 35/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-12-18
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna spełnia wymogi formalne wymagane do nadania jej dalszego biegu, w szczególności czy zawiera wystarczające uzasadnienie zarzutu niezgodności zaskarżonego przepisu z konstytucyjnymi prawami?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżący nie usunął braków formalnych wskazanych w wezwaniu. Mianowicie, pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym nie przedstawił dostatecznego uzasadnienia zarzutu niezgodności art. 110a § 1 i 2 k.k.w. ze wskazanymi przepisami Konstytucji, ograniczając się do lakonicznego stwierdzenia o braku wytycznych w zakładzie karnym. Brak merytorycznego uzasadnienia naruszenia konstytucyjnych wolności i praw stanowi podstawę do odmowy dalszego rozpoznania skargi na posiedzeniu niejawnym.Stan faktyczny
Skarżony R.S., osadzony w Zakładzie Karnym, zaskarżył decyzję dyrektora zakładu odmawiającą korzystania ze sprzętu komputerowego w celi. Po odrzuceniu skargi przez Sąd Okręgowy, wniósł skargę konstytucyjną, kwestionując zgodność art. 110a § 1 i 2 Kodeksu karnego wykonawczego z Konstytucją RP. Trybunał Konstytucyjny wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych, w tym do uzasadnienia zarzutów konstytucyjnych. Pełnomocnik skarżącego odpowiedział lakonicznie, informując o braku wytycznych w zakładzie, co Trybunał uznał za niewystarczające uzasadnienie.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 23 września 2025 r. Pozycja 264 POSTANOWIENIE z dnia 18 grudnia 2024 r. Sygn. akt Ts 35/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Krystyna Pawłowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej R.S. w sprawie zgodności: art. 110a § 1 i 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2021 r. poz. 53) w zakresie, w jakim ,,pozostawia dyrektorowi zakładu karnego niczym nieograniczoną swobodę w podejmowaniu decyzji, co do ze-zwolenia skazanemu na posiadanie w celi sprzętu audiowizualnego czy kompu-terowego tj. laptopa oraz urządzenia Brother wraz z dyskami twardymi, a co za tym idzie uniemożliwienie sporządzenia pism do Sądu na komputerze a następ-nie ich drukowanie”, z art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 21 ust. 1 oraz w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytu-cji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 lutego 2022 r. (data nadania), uzupełnionej pismem z 17 lutego 2022 r. (data nadania), R.S. (dalej: skarżą-cy), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego. Dyrektor Zakładu Karnego w C. decyzją z 24 czerwca 2021 r. odmówił skarżącemu możliwości korzystania w celi mieszkalnej ze sprzętu komputerowego – laptopa wraz z urzą-dzeniem Brother oraz dyskami twardymi. Na przedmiotową decyzję skarżący złożył skargę. Postanowieniem z 24 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w B. IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu sąd przyjął, że to względy bezpieczeństwa zdecydowały o braku możliwości korzystania w celi mieszkalnej ze sprzętu komputerowego, zaś stanowisko skar-żącego stanowiło jedynie linię obrony i nie mogło wpłynąć na treść rozstrzygnięcia. W skardze konstytucyjnej skarżący zakwestionował zgodność art. 110a § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2021 r. poz. 53, ze zm.; da-
OTK ZU B/2025 Ts 35/22 poz. 264 2 lej: k.k.w.) w określonym zakresie z art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 21 ust. 1 oraz związ-ku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Dnia 17 lutego 2022 r. (data sporządzenia i data nadania) skarżący złożył pismo zaty-tułowane „uzupełnienie skargi konstytucyjnej”. W piśmie uzupełniającym zakwestionował natomiast zgodność art. 110a § 1 i 2 k.k.w. w tym samym zakresie dodatkowo z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Powyższe uzupełnienie skargi konstytucyjnej nastąpiło odrębną przesyłką, przed upływem terminu wniesienia skargi, wobec czego należy uznać je za dopuszczalne. Zakres zaskarżenia w niniejszej sprawie należy więc rekonstruować łącznie na podstawie obu pism. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 1 kwietnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 8 kwietnia 2022 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) udokumentowanie daty złożenia przez skarżącego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi konstytucyjnej; 2) dorę-czenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem: a) wniosku skarżącego z 2 listopada 2021 r. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, b) potwierdzenia odbioru posta-nowienia Sądu Okręgowego w B. z 24 sierpnia 2021 r., c) decyzji Dyrektora Zakładu Karne-go w C. z 24 czerwca 2021 r., d) orzeczenia Sądu Rejonowego w R. o ustanowieniu dla skar-żącego pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi konstytucyjnej. Skarżący odniósł się do zarządzenia w piśmie z 15 kwietnia 2022 r. (data nadania). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 20 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 27 lutego 2023 r.) skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie pełnomocnictwa substytucyjnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego w postępo-waniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, wskazującego sprawę, w związku z którą złożono skargę konstytucyjną; 2) wskazanie, które konstytucyjne wolności i prawa skarżącego, wyra-żone w art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji, zostały naruszo-ne przez zaskarżony przepis i w jaki sposób; 3) uzasadnienie zarzutu niezgodności zaskarżo-nego przepisu z konstytucyjnymi prawami lub wolnościami skarżącego; a) wynikającymi z art. 61 ust. 1 i 3 w związku z art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Konstytucji, b) o których mowa w punkcie 2 niniejszego zarządzenia, c) wynikającymi z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 4) podanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia. Skarżący ustosunkował się do wezwania w piśmie z 6 marca 2023 r. (data nadania). Skarżący wnosi o uznanie, że niezgodne ze wskazanymi przepisami Konstytucji jest pozostawienie dyrektorowi zakładu karnego swobody w podejmowaniu decyzji co do zezwo-lenia na posiadanie w celi sprzętu audiowizualnego czy komputerowego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania oraz gdy nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. 2. Jeżeli skarga konstytucyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usu-nięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia (art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK).
OTK ZU B/2025 Ts 35/22 poz. 264 3 W niniejszej sprawie sędzia Trybunału uznał, że wniesiona skarga nie spełnia wymo-gów formalnych, m.in. określonego w art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK wymogu uzasadnienia zarzutu niezgodności kwestionowanej regulacji ze wskazanymi konstytucyjnymi prawami lub wolnościami, w związku z czym zarządzeniem z 20 lutego 2023 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. 3. W piśmie procesowym z 6 marca 2023 r. (data nadania), pełnomocnik skarżącego lakonicznie poinformował, że decyzje zapadają w oparciu o porządek wewnętrzny danego zakładu karnego i nie ma żadnych wytycznych, w jaki sposób rozpoznawać takie wnioski osadzonych. Mając powyższe na względzie Trybunał stwierdził, że w piśmie procesowym z 6 mar-ca 2023 r. skarżący nie uzasadnił dostatecznie zarzutu niezgodności zaskarżonego przepisu ze wskazanymi konstytucyjnymi prawami lub wolnościami, a tym samym nie usunął braków formalnych skargi konstytucyjnej. Wskazana okoliczność jest, zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK, podstawą odmowy nadania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Powołane przepisy
art. 64 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji RP w związku z art. 21 ust. 1art. 31 ust. 3 Konstytucji RPart. 45 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło