Ts 356/15

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 29 lutego 2016 r. Pozycja 134 POSTANOWIENIE z dnia 24 lutego 2016 r. Sygn. akt Ts 356/15 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Granat ‒ przewodniczący i sprawozdawca Leon Kieres Julia Przyłębska, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Sp. z o.o. w sprawie zgodności: art. 11 ust. 2 pkt 5 zdanie drugie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2013 r. poz. 947, ze zm.) z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 2 listopada 2015 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skar-żąca, spółka) zakwestionowała zgodność art. 11 ust. 2 pkt 5 zdanie drugie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2013 r. poz. 947, ze zm.; dalej: u.z.z.) z art. 2 Konstytucji. Zdaniem skarżącej przepis ten narusza zasady określoności prawa, ochrony zaufania obywatela do państwa i tworzonego przez nie prawa oraz przyzwoitej legislacji, gdyż pozwala nałożyć na skarżącą obowiązek w praktyce niewykonalny, a ponadto zawiera pojęcia niejasne i nieprecyzyjne, podlegające swobodnej interpretacji organu administracyjnego. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Po prze-prowadzonej kontroli w prowadzonym przez skarżącą Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w R. Drugi Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. decyzją z listopada 2012 r. nałożył na skarżącą jako podmiot leczniczy obowiązki: opracowania analizy lokalnej sytuacji epidemiologicznej w celu optymalizacji profilaktyki i terapii antybiotykowej; opra-cowania procedury mycia i dezynfekcji powierzchni dotykowych; zapewnienia środków prze-znaczonych do dekontaminacji dużych powierzchni przychodni; uzyskania oświadczeń pra-cowników o zaznajomieniu się z dokumentami zawierającymi opis sposobu postępowania w przypadku podejmowania działań zapobiegających szerzeniu się zakażeń i chorób zakaź-nych. Nie zgodziwszy się z tą decyzją, skarżąca wniosła od niej odwołanie, które Pań-stwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. oddalił w decyzji ze stycznia 2013 r. OTK ZU B/2016 Ts 356/15 poz. 134 2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. w wyroku z maja 2013 r. oddalił skargę spółki na decyzję organu drugiej instancji, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny w wy-roku z maja 2015 r. oddalił jej skargę kasacyjną. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Na wstępie Trybunał zauważa, że skarżąca nieprawidłowo powołała jako podstawę prawną wniesienia skargi konstytucyjnej przepisy ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybuna-le Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Na pod-stawie art. 138 w związku z art. 139 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytu-cyjnym (Dz. U. poz. 1064, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 2015 r.) ustawa o TK z 1997 r. utraci-ła moc obowiązującą z dniem 30 sierpnia 2015 r. W związku z powyższym, zarówno do wnoszenia skarg konstytucyjnych, jak i wstępnego rozpoznania skarg wniesionych od tej daty, zastosowanie znajduje ustawa o TK z 2015 r. W myśl art. 79 ust. 1 Konstytucji każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo, na zasadach określonych w ustawie, zakwestionować zgodność z Konstytucją przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie których sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego prawach lub wolnościach albo obowiązkach określonych w Konstytucji. Zasady, na jakich dopuszczalne jest korzystanie z tego środka ochrony wolności i praw, precyzuje ustawa o TK z 2015 r. W świetle powyż-szych unormowań konstytucyjnych i ustawowych nie ulega wątpliwości, że przesłanką do-puszczalności złożenia skargi konstytucyjnej nie jest każde naruszenie Konstytucji, ale tylko naruszenie wyrażonych w niej norm regulujących wolności lub prawa człowieka i obywatela. Dlatego zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK z 2015 r. skarga konstytucyjna musi zawie-rać zarówno wskazanie konstytucyjnych wolności lub praw, które zostały naruszone, jak i określenie sposobu ich naruszenia. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie spełnia tego wymogu. Zaskarżony art. 11 ust. 2 pkt 5 zdanie drugie u.z.z. stanowi, że działania, o których mowa w ust. 1 (działania zapobiegające szerzeniu się zakażeń i chorób zakaźnych, do podej-mowania których są zobowiązani kierownicy podmiotów leczniczych oraz inne osoby udzie-lające świadczeń zdrowotnych), obejmują w szczególności analizę lokalnej sytuacji epidemio-logicznej w celu optymalizacji profilaktyki i terapii antybiotykowej. Skarżąca zarzuca temu przepisowi niezgodność z art. 2 Konstytucji. Nie powołuje jednocześnie żadnych innych wzorców kontroli. Tymczasem według utrwalonego orzecznic-twa Trybunału ten przepis Konstytucji nie może stanowić samodzielnego wzorca kontroli w postępowaniu inicjowanym wniesieniem skargi konstytucyjnej. Nie formułuje on bowiem samodzielnych konstytucyjnych praw lub wolności, których ochronie służy – zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji – skarga konstytucyjna. Wskazawszy art. 2 Konstytucji jako wzorzec kontroli zaskarżonej regulacji, skarżą-ca powołała się jedynie na zasady określoności prawa, ochrony zaufania obywatela do pań-stwa i tworzonego przez nie prawa oraz przyzwoitej legislacji. W swoim orzecznictwie Try-bunał wielokrotnie zaznaczał, że tak sformułowany zarzut nie może być przedmiotem rozpo-znania w procedurze inicjowanej wniesieniem skargi konstytucyjnej. Ani zasada demokra-tycznego państwa prawnego, ani wynikające z niej zasady ochrony zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa oraz poprawnej legislacji nie mają bowiem cha-rakteru konstytucyjnych wolności lub praw podmiotowych, których naruszenie może być przedmiotem skargi konstytucyjnej (zob. np. postanowienie TK z 26 czerwca 2002 r., SK 1/02, OTK ZU nr 4/A/2002, poz. 53 oraz z 23 stycznia 2002 r., Ts 105/00, OTK ZU nr 1/B/2002, poz. 60). OTK ZU B/2016 Ts 356/15 poz. 134 3 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego wynikające z art. 2 Konstytucji zasady mogą być w postępowaniu skargowym jedynie pomocniczym wzorcem kontroli, pod warunkiem jednoczesnego wskazania innej naruszonej normy konsty-tucyjnej statuującej wolność lub prawo (zob. wyrok TK z 26 kwietnia 2005 r., SK 36/03, OTK ZU nr 4/A/2005, poz. 40). W niniejszej sprawie skarżąca nie powiązała jednak zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji z innym jej przepisem, wyrażającym wolność lub prawo o charakterze podmiotowym. Niewskazanie przez skarżącą konstytucyjnych praw i wolności, które jej zdaniem zostały w sprawie naruszone – na podstawie art. 77 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK z 2015 r. – stanowi samodzielną przesłankę odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Wziąwszy pod uwagę powyższe okoliczności, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.