Ts 37/23

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria A Warszawa, dnia 7 lutego 2024 r. Pozycja 14 POSTANOWIENIE z dnia 20 grudnia 2023 r. Sygn. akt Ts 37/23 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej R.M.Z. o zbada-nie zgodności: art. 3942 § 1 i § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469) „w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłemu”, z: a) art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 77 ust. 2 i art. 2 Konstytucji Rze-czypospolitej Polskiej, b) art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji, c) art. 32 ust. 1 w związku z art. 78 i art. 176 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 i art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 lutego 2023 r. (data nadania) R.M.Z. (dalej: skarżący) – reprezentowany przez pełnomocnika z urzę-du – wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle na-stępującego stanu faktycznego. Postanowieniem z 3 czerwca 2022 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w B. II Wydział Cywilny Odwoławczy przyznał biegłej z zakresu szacowania nieruchomości wynagrodzenie za sporządzenie opinii. Na powyższe orzeczenie skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z 6 lipca 2022 r. (sygn. akt […]) zostało odrzucone. W uzasadnieniu sąd ten wskazał, że „[k]atalog postanowień sądu drugiej instancji, od których przysługuje zażale-nie poziome, jasno wskazuje przedmiot rozstrzygnięć podlegających kontroli instancyjnej. OTK ZU A/2024 Ts 37/23 poz. 14 2 Zażalenie nie służy na postanowienie, którego przedmiotem jest przyznanie wynagrodzenia biegłej za sporządzenie opinii” (s. 2). Orzeczenie to wskazane zostało jako ostateczne roz-strzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Kwestionowanemu przepisowi skarżący zarzuca naruszenie „prawa do sądu i spra-wiedliwego procesu (…), prawa do zaskarżania orzeczeń i kontroli orzeczeń w postępowaniu sądowym (dwuinstancyjnym) (…), zasady równości w zakresie identycznego ukształtowania standardu proceduralnego wyznaczającego dostęp do sądu pierwszej instancji i sądu drugiej instancji w taki sposób, aby mogło zostać zrealizowane konstytucyjne prawo jednostki do sądowej kontroli instancyjnej merytorycznego orzeczenia” (s. 9 skargi). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do me-rytorycznego rozpoznania, ponieważ: a) została sporządzona przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, b) skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z 6 lipca 2022 r. (sygn. akt […]) nie przysługuje żaden zwykły śro-dek zaskarżenia, c) dochowany został, przewidziany w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, trzymiesięczny termin wniesienia skargi, d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), tj. art. 3942 § 1 i § 11 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469) „w zakresie w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu drugiej in-stancji w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłemu”, e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK), tj. art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 2; art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1, art. 31 ust. 3 i art. 2; art. 32 ust. 1 w związku z art. 78 i art. 176 ust. 1 oraz art. 45 ust. 1 i art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji, f) przedstawiono uzasadnienie sformułowanych przez skarżącego zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK). 3. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusu-walnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, zaś sformu-łowane w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W związku z powyższym – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowiono jak w sentencji.