Ts 40/19

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 9 czerwca 2020 r. Pozycja 170 POSTANOWIENIE z dnia 12 marca 2020 r. Sygn. akt Ts 40/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Julia Przyłębska − przewodniczący Justyn Piskorski − sprawozdawca Piotr Pszczółkowski, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia J.B. na postanowienie Trybunału Kon-stytucyjnego z 15 stycznia 2020 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, p o s t a n a w i a: nie uwzględnić zażalenia. Orzeczenie zapadło jednogłośnie. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 marca 2019 r. (data nadania) adwokat J.B. (dalej: skarżący) zarzucił art. 98 § 3 ustawy z dnia 17 li-stopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.) nie-zgodność z art. 65 ust. 1, art. 64 ust. 1 i 2, art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim „nie zalicza do kosztów procesu określonego wg stawek urzędowych wynagrodzenia adwokata, działającego we wła-snej sprawie, wykonującego zawód adwokata w kancelarii adwokackiej”. 2. Postanowieniem z 15 stycznia 2020 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, stwierdzając, że skarżący nie usunął jej braków for-malnych, do czego został wezwany zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2019 r. 3. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił Trybunałowi: a) błędną ocenę, że skarga konstytucyjna, a w szczególności jej pkt 2 i 3 uzasadnienia, nie spełnia wymogów określonych w art. 53 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK), b) naruszenie art. 67 ust. 2 u.o.t.p. TK przez odmowę nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, pomimo precyzyjnego określenia przez skarżącego zarówno przepisu ustawy, OTK ZU B/2020 Ts 40/19 poz. 170 2 którego stwierdzenia konstytucyjności się domaga, jak i „unormowań konstytucyjnych, z których skarżący wywodzi podmiotowe prawa, naruszone wskutek zastosowania zaskarżonej regulacji”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK), skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Trybunału Kon-stytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał, w składzie trzech sędziów, rozpatruje zażalenie na posiedzeniu niejawnym. Bada w szczególności, czy w wydanym postanowieniu prawidłowo stwierdzono istnienie przesłanek odmowy nadania skardze dalszego biegu. 2. Trybunał Konstytucyjny uznaje, że postanowienie o odmowie nadania rozpatrywa-nej skardze konstytucyjnej dalszego biegu jest prawidłowe, a zarzuty sformułowane w zaża-leniu nie zasługują na uwzględnienie. Trybunał przypomina, że z jego utrwalonego orzecznictwa wynika, iż uzasadnienie skargi musi spełniać określone wymagania, w tym przede wszystkim precyzyjnie wskazywać co najmniej jeden argument przemawiający za naruszeniem określonych wzorców kontroli (postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 15 lipca 2015 r., sygn. SK 69/13, OTK ZU nr 7/A/2015, poz. 110). Badana skarga nie spełnia tego wymogu, a wniesione zażalenie nie podważyło tego ustalenia. Etap wstępnej kontroli skargi obejmuje również możliwość odnie-sienia się przez Trybunał do sposobu, w jaki skarżący wyjaśnił zarzucane naruszenie konsty-tucyjnych wolności i praw. Wskazanie przez skarżącego w piśmie z 29 października 2019 r., że wniesiona skarga spełnia wszystkie wymogi formalne przewidziane w u.o.t.p. TK, nie mogło zostać uznane za prawidłowe usunięcie braków formalnych skargi. Trybunał słusznie tym samym – na podsta-wie ust. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK – odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił zażalenia.