Ts 43/16
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2016-07-18
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy od postanowienia Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej złożonej po wejściu w życie ustawy z 2015 r. przysługuje zażalenie, a w konsekwencji czy możliwe jest przywrócenie terminu do jego wniesienia?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odrzucił zażalenie jako środek odwoławczy niedopuszczalny, ponieważ ustawa z 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowień o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Zgodnie z art. 74 tej ustawy, w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego, jednakże Trybunał nie jest sądem pierwszej ani drugiej instancji, do którego stosuje się regulacje dotyczące zażaleń. Zastosowanie analogiczne do przepisów dotyczących Sądu Najwyższego (postępowanie kasacyjne) prowadzi do wniosku, że postanowienia TK w tym zakresie są niezaskarżalne. Skoro środek odwoławczy nie istnieje, nie można rozpatrywać wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.Stan faktyczny
Skarżący M.J. wniósł skargę konstytucyjną 25 lutego 2016 r. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r. odmówił nadania jej dalszego biegu. Pełnomocnik skarżącego, doręczony postanowienie 4 maja 2016 r., w dniu 23 maja 2016 r. złożył pismo wnoszące o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia oraz samo zażalenie na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu. Trybunał rozpatrując zażalenie, stwierdził jego niedopuszczalność ze względu na brak przepisu zezwalającego na zaskarżenie takiego postanowienia po wejściu w życie nowej ustawy o TK.Rozstrzygnięcie
odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, odrzucić zażaleniePełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 25 lipca 2016 r. Pozycja 458 POSTANOWIENIE z dnia 18 lipca 2016 r. Sygn. akt Ts 43/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Biernat – przewodniczący i sprawozdawca Piotr Pszczółkowski Zbigniew Jędrzejewski, na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytu-cyjnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej M.J., p o s t a n a w i a: 1) odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, 2) odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dal-szego biegu skardze konstytucyjnej M.J. (doręczone pełnomocnikowi skarżącego 4 maja 2016 r.). W dniu 23 maja 2016 r. wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego pismo procesowe, w którym pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej oraz pismo pro-cesowe nazwane „zażalenie na postanowienie w sprawie nienadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu”. Na podstawie art. 138 w zw. z art. 139 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.2016.293; dalej: ustawa o TK z 2015 r.) z dniem 30 sierpnia 2015 r. utraciła moc ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.102.643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Ustawodawca w ustawie o TK z 2015 r. zmienił zasady i tryb wstępnego rozpoznania skargi konstytucyjnej. Od 30 sierpnia 2015 r. postępowanie takie kończy się wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny postanowienia o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu albo postanowieniem o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, którego nie moż-na zaskarżyć zażaleniem. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 pkt 1 ustawy o TK z 2015 r., w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. 30 sierpnia 2015 r., w postępowa-niu przed Trybunałem w zakresie dotyczącym wstępnego rozpoznania stosuje się przepisy dotychczasowe, tzn. przepisy ustawy o TK z 1997 r.
OTK ZU B/2016 Ts 43/16 poz. 458 2 Rozpatrywana skarga konstytucyjna została wniesiona 25 lutego 2016 r., czyli po dniu wejścia w życie ustawy o TK z 2015 r., dlatego zażalenie złożone na postanowienie o odmo-wie nadania dalszego biegu tej skardze należało odrzucić. Dodać trzeba, że powołane przez skarżącego w zażaleniu przepisy, tj. art. 74 ustawy o TK z 2015 r. w zw. z art. 394 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.2014.101, ze zm.; dalej: kpc lub kodeks postępowania cywilnego) nie mogą być podstawą do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu. Co prawda, zgodnie z art. 74 ustawy o TK z 2015 r. w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do postępowania przed Trybunałem stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego, to jednak Trybunał Konstytucyjny nie może być uznany za sąd pierwszej lub drugiej instancji. Stosownych dla Trybunału regulacji należy zatem szukać wśród przepisów odnoszących się do Sądu Najwyższego, w szczególności przepisów doty-czących postępowania kasacyjnego. Żaden jednak przepis kodeksu postępowania cywilnego nie przewiduje zażaleń na postanowienia wydane przez Sąd Najwyższy, co znajduje jedno-znaczne potwierdzenie w jego orzecznictwie (zob. postanowienia SN z 3 marca 2010 r., sprawa III SO 1/10, LEX nr 585841 i 22 listopada 2010 r., sprawa III SO 3/10, LEX nr 694239). Tym samym należy stwierdzić, że również postanowienia Trybunału Konstytu-cyjnego są – w zakresie nieuregulowanym w ustawie o TK z 2015 r. – niezaskarżalne. W związku z powyższym złożone zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 74 ustawy o TK z 2015 r. w zw. z art. 39821 w zw. z art. 397 § 2 zdanie pierw-sze w zw. z art. 370 kpc. Skoro ustawa nie przewiduje takiego środka odwoławczego, to nie jest możliwe rozważanie, czy skarżący wniósł go w terminie, a w konsekwencji ewentualne przywrócenie terminu do jego wniesienia. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło