Ts 44/16

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 3 czerwca 2016 r. Pozycja 401 POSTANOWIENIE z dnia 31 maja 2016 r. Sygn. akt Ts 44/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Pszczółkowski – przewodniczący i sprawozdawca Zbigniew Jędrzejewski Leon Kieres, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej W.Ż. w sprawie zgodności: art. 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnie-rzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2015 r. poz. 330, ze zm.) w zw. z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748, ze zm.) z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 67 ust. 1 Konstytucji Rzeczypo-spolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 lutego 2016 r. W.Ż. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie zgodności art. 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U.2015.330, ze zm.; dalej: ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy) w zw. z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2015.748, ze zm.; dalej: ustawa o emeryturach i rentach) z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 2 i art. 67 ust. 1 Konstytucji. Skarga konstytucyjna została złożona na tle następującego stanu faktycznego. Decyzją z czerwca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w W. przyznał skarżącemu prawo do emerytury częściowej. Wypłata emerytury została jednak zawieszona, gdyż skarżący pobiera wojskową rentę inwalidzką. Skarżący nie zgodził się z zawieszeniem wypłaty świadczenia emerytalnego i wniósł odwołanie od decyzji ZUS do Sądu Okręgowego w W., które sąd ten oddalił w wyroku z grudnia 2014 r. Apelację od orzeczenia sądu I instancji wniesioną przez skarżącego oddalił Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z września 2015 r. Z wydaniem na podstawie zakwestionowanych przepisów wskazanych powyżej roz-strzygnięć skarżący wiąże naruszenie prawa do równego dostępu do świadczeń z zabezpie- OTK ZU B/2016 Ts 44/16 poz. 401 2 czenia społecznego, które to prawo skarżący wywodzi z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 1 Konstytucji. Skarżący porównał sytuację dwóch grup ubezpieczonych ubiegających się o przyzna-nie prawa do emerytury, tj. osób, które nabyły prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, oraz osób, które nabyły prawo do wojskowej renty inwalidzkiej. Zdaniem skarżącego cechą relewantną do oceny sytuacji prawnej tych podmiotów jest posiadanie uprawnień rentowych przyznanych z uwagi na niezdolność do pracy powstałą w związku z aktywnością zawodową uprawnionego. Mimo podobieństwa obu grup ubezpieczonych, przepisy z zakresu ubezpie-czenia społecznego, tj. art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach oraz art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U.2015.1242, ze zm.) zezwalają na wypłatę obu świadczeń, tj. renty z tytułu niezdolności do pracy oraz emerytury, osobom posiadającym prawo do tej renty. Zakwestionowane art. 7 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy w zw. z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emeryturach i rentach nie pozwalają natomiast, by emeryt, będący jednocze-śnie inwalidą wojennym i wojskowym pobierał rentę inwalidzką. Zdaniem skarżącego od-mienne traktowanie podmiotów podobnych narusza prawo do równego dostępu do świadczeń z zabezpieczenia społecznego. W skardze nie został natomiast uzasadniony zarzut niezgodności kwestionowanych przepisów z art. 2 Konstytucji. Zarządzeniem z 15 marca 2016 r. Trybunał wezwał pełnomocnika skarżącego do wskazania, jakie konstytucyjne prawo podmiotowe lub konstytucyjna wolność zostały naru-szone przez zaskarżone przepisy oraz do uzasadnienia zarzutu niezgodności tych przepisów ze wskazaną konstytucyjną wolnością lub prawem, z powołaniem argumentów lub dowodów na poparcie tego zarzutu. Pismem z 23 marca 2016 r. skarżący rozwinął i pogłębił argumentację dotyczącą pra-wa do równego dostępu do świadczeń zabezpieczenia społecznego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej jest ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orze-kły ostatecznie o wolnościach lub prawach albo o obowiązkach skarżącego określonych w Konstytucji. Na etapie wstępnej kontroli Trybunał Konstytucyjny bada, czy skarga spełnia przesłanki, o których mowa w przywołanym przepisie Konstytucji oraz wymagania wskazane w art. 60 i art. 64-66 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.2016.293; dalej: ustawa o TK), a także, czy nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 77 ust. 3 tej ustawy. 2. Jak ustalił Trybunał, skargę konstytucyjną złożył w imieniu skarżącego radca praw-ny, który przedstawił stosowne pełnomocnictwo. 3. Skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ wyrok Sądu Apela-cyjnego w W. z września 2015 r. jest prawomocny i nie przysługują od niego żadne zwyczaj-ne środki zaskarżenia. 4. Trybunał stwierdza też, że skarżący dochował trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi zastrzeżonego w art. 64 ustawy o TK. Wyrok Sądu Apelacyjnego w W. z września 2015 r. został doręczony skarżącemu 30 listopada 2015 r., a skarga została złożona 24 lutego 2016 r. OTK ZU B/2016 Ts 44/16 poz. 401 3 5. Zdaniem skarżącego zakwestionowane przepisy w zakresie, w jakim „wykluczają jednoczesną wypłatę uprawnionemu wojskowej renty inwalidzkiej przyznanej z uwagi na wypadek mający związek ze służbą wojskową oraz emerytury częściowej”, naruszają art. 32 ust. 1 w zw. z art. 67 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. 6. W ocenie Trybunału skarżący prawidłowo określił przedmiot kontroli (art. 65 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK), wskazał, jakie konstytucyjne prawa i w jaki sposób zostały – jego zda-niem – naruszone (art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK), a także należycie uzasadnił sformułowa-ne w skardze zarzuty (art. 65 ust. 1 pkt 3 ustawy o TK). Oceny tej nie zmienia niepowołanie w petitum skargi art. 67 ust. 1 Konstytucji, gdyż z treści skargi konstytucyjnej wynika, że w przekonaniu skarżącego zakwestionowane przepisy naruszają prawo do równego dostę-pu do świadczeń z zabezpieczenia społecznego. Skoro złożona skarga spełnia wymagania przewidziane w ustawie o TK, a nie zacho-dzą okoliczności określone w art. 77 ust. 3 ustawy o TK, to – na podstawie art. 77 ust. 5 tej ustawy – zasadne było nadanie jej dalszego biegu.