Ts 53/19
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2020-07-30
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieusunięcia braków formalnych polegających na braku dowodów wyczerpania drogi prawnej oraz braku merytorycznego uzasadnienia naruszenia praw konstytucyjnych?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, ponieważ skarżący nie usunął wskazanego w wezwaniu braku formalnego, jakim było dołączenie do skargi odpowiedzi organu potwierdzającej wyczerpanie drogi prawnej. Ponadto, skarga nie spełniała wymogów merytorycznych, gdyż nie wskazywała w sposób konkretny, w jaki zakwestionowane przepisy naruszają prawa lub wolności konstytucyjne, co świadczyło o jej charakterze polemiki z orzeczeniami sądów administracyjnych, a nie o ochronie praw konstytucyjnych.Stan faktyczny
Skarżący A.P. złożył wniosek do Okręgowej Rady Adwokackiej o udostępnienie uzasadnień dobrych ocen cząstkowych z egzaminu adwokackiego. Rada odmówiła udostępnienia, uznając dokumenty za wewnętrzne. Skarżący zaskarżył bezczynność rady do WSA, który uznał skargę za zasadną, jednak NSA uchylił ten wyrok i oddalił skargę, stwierdzając, że oceny nie są informacją publiczną. Skarżący następnie złożył skargę konstytucyjną, kwestionując zgodność przepisów o dostępie do informacji publicznej i Prawie o adwokaturze z Konstytucją, nie dołączając jednak do niej wymaganej odpowiedzi rady ani nie uzasadniając w sposób merytoryczny naruszenia praw konstytucyjnych.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 27 maja 2021 r. Pozycja 91 POSTANOWIENIE z dnia 30 lipca 2020 r. Sygn. akt Ts 53/19 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A.P., w sprawie zgodności: 1) art. 6 ust. 4 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, ze zm.) w zakresie, w jakim „udo-stępnianie ocen, o których mowa w tym przepisie ustawy ograniczone jest do ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, a nie podlegają udo-stępnieniu oceny dokonywane przez osoby pełniące funkcje publiczne”, z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 78e ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze Dz. U. z 2017 r. poz. 2368) rozumiany w ten sposób, że: a) „wystawienie oceny cząstkowej i sporządzenie pisemnego uzasadnienia wystawionej oceny cząstkowej przez egzaminatora nie jest działaniem osoby pełniącej funkcję publiczną”, z art. 61 ust. 1 zdanie 1 Konstytucji, b) „pisemne uzasadnienie wystawionej oceny cząstkowej nie stanowi doku-mentu, o którym mowa w art. 61 ust. 2 Konstytucji” z art. 61 ust. 2 Kon-stytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 11 kwietnia 2019 r. (data nadania), A.P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem wywiedzionym na tle następującego stanu faktycznego: 1. Pismem z 20 sierpnia 2014 r. skarżący wystąpił do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. (dalej: ORA) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci pisemnych uzasadnień wszystkich dobrych ocen cząstkowych egzaminu adwokackiego z zakresu prawa karnego w 2014 r. Pismem z 26 sierpnia 2014 r., nr […], ORA udzieliła odpowiedzi odmow-nej na powyższy wniosek wskazując, że uzasadnienia wszystkich ocen cząstkowych z egza-minu adwokackiego z zakresu prawa karnego nie stanowią informacji publicznej, lecz są za-
OTK ZU B/2021 Ts 53/19 poz. 91 2 daniem własnym samorządu i nie mogą w związku z tym być udostępnione skarżącemu. Pismem z 16 września 2014 r. skarżący wystąpił do ORA o ponowne rozpatrzenie sprawy. W piśmie z 22 września 2014 r. ORA stwierdziła, że informacje, o które wystąpił, nie stano-wią informacji publicznej. Skarżący zakwestionował stanowisko ORA drogą skargi na bez-czynność organu w udzieleniu informacji publicznej, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. (dalej: WSA). Wyrokiem z 9 listopada 2016 r., sygn. akt […], WSA uznał skargę na bezczynność organu za zasadną wskazując, że ORA jest podmiotem zobo-wiązanym do udostępniania informacji publicznych oraz że ORA pozostawała w bezczynno-ści, ponieważ nie udostępniła informacji żądanej przez skarżącego, ani nie załatwiła sprawy z jego wniosku w żaden inny sposób. Na tym tle ORA wywiodła skargę kasacyjną od powyż-szego rozstrzygnięcia zaskarżając wyrok WSA w całości. Wyrokiem z 23 listopada 2018 r., sygn. akt […], Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) uchylił zaskarżony wyrok WSA oraz oddalił skargę skarżącego na bezczynność ORA w udzieleniu informacji publicznej wskazując, że dokonana przez WSA wykładnia pojęcia informacji publicznej jest błędna. NSA stwierdził, że uzasadnienia ocen cząstkowych sporządzane w ramach egzaminu adwo-kackiego nie mają charakteru dokumentów urzędowych, lecz wewnętrznych, czego nie pod-waża również okoliczność obowiązku załączania ich do protokołu z przebiegu egzaminu, o której mowa w art. 78e ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1184, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 1513, ze zm.; dalej: p.a.). Wobec ustalenia, że uzasadnienia ocen cząstkowych egzaminu adwokackiego nie są dokonywane przez organy władzy publicznej, zdaniem NSA, brak jest ponadto podstaw odnoszenia do tego rodzaju dokumentów treści art. 6 ust. 4 lit. c) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2019 r. poz. 1429, ze zm.; dalej: u.o.d.o.p), zgodnie z którym udostępnieniu podlega informacja pu-bliczna, w szczególności o danych publicznych, w tym „treść innych wystąpień i ocen doko-nywanych przez organy władzy publicznej”. 2. W tym stanie rzeczy, skarżący wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego ze skargą konstytucyjną, w której zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 6 ust. 4 lit. c u.o.d.o.p w zakresie, w jakim udostępnianie ocen ograniczone jest do ocen dokonywanych przez orga-ny władzy publicznej, a nie podlegają udostępnieniu oceny dokonywane przez osoby pełniące funkcje publiczne. Skarżący zakwestionował także zgodność z Konstytucją art. 78e ust. 3 p.a. rozumianego w ten sposób, że wystawienie oceny cząstkowej nie jest działaniem osoby peł-niącej funkcję publiczną oraz że pisemne uzasadnienie oceny cząstkowej nie stanowi doku-mentu, o którym mowa w art. 61 ust. 2 Konstytucji. 3. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2019 r., na pod-stawie art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393), skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniesionej skargi m.in. przez doręczenie od-powiedzi ORA z 26 sierpnia 2014 r. i z 22 września 2014 r., których udzielono skarżącemu na jego wniosek. Zarządzenie doręczono 2 stycznia 2020 r., zaś skarżący odniósł się do niego pismem z 9 stycznia 2020 r. (data nadania). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w celu wyeliminowania spraw, które nie mogą być przedmiotem rozstrzygania merytorycznego.
OTK ZU B/2021 Ts 53/19 poz. 91 3 Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona wymagania przewidziane w ustawie oraz nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że analizowana skarga konstytucyjna nie spełnia wymogów wyznaczonych przez Konstytucję oraz u.o.t.p.TK. 2. Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu trzech miesięcy od dnia doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. W myśl zaś art. 53 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p.TK, do skargi konstytucyjnej dołącza się wyroki, decyzje lub inne rozstrzygnięcia, które potwierdzają wyczerpanie drogi prawnej, o której mowa w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Zgodnie z art. 61 ust. 3, jeżeli skarga konstytucyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, sędzia Trybunału Konstytucyjnego wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w termi-nie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2019 r. skarżący zo-stał wezwany do usunięcia braku formalnego przez dołączenie do skargi konstytucyjnej pi-semnej odpowiedzi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z 22 września 2014 r., udzielonej skarżącemu na jego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej uzyskania informacji publicznej. W reakcji na wezwanie do doręczenia Trybunałowi powyższego dokumentu skar-żący poinformował, że nie jest w jego posiadaniu. Tymczasem w myśl art. 53 ust. 2 pkt 2 u.o.t.p.TK na skarżącym spoczywa obowiązek dołączenia do skargi rozstrzygnięć potwierdza-jących wyczerpanie drogi odwoławczej, zaś jego wykonanie polega między innymi na rzetel-nym udokumentowaniu tła sprawy przez zgromadzenie i przedstawienie dowodów potwier-dzających wyczerpanie przysługującej mu i faktycznie przebytej drogi prawnej. Trybunał przypomina, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi konstytucyjnej jest przede wszystkim spełnienie wymagań wynikających z Konstytucji oraz u.o.t.p.TK, a także usunięcie braków formalnych wymienionych w zarządzeniu sędziego Trybunału Kon-stytucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. W przypadku nieusunię-cia przez skarżącego któregokolwiek z braków formalnych, Trybunał postanawia odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK, tak jak to ma miejsce w niniejszym przypadku. 3. Na marginesie powyższych ustaleń, Trybunał wskazuje także, że skarżący nie zdo-łał w istocie wykazać w jaki sposób prawa lub wolności wyrażone w wymienionych w skar-dze wzorcach konstytucyjnych zostały naruszone przez zakwestionowane przepisy (por. art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK). W konsekwencji, skarga w przedstawionym Trybunałowi kształcie nosi znamiona polemiki skarżącego z rozstrzygnięciami ORA oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanymi w jego sprawie. Brak uzasadnienia zarzutu niezgodności kwe-stionowanego w skardze przepisu ze wskazanymi przez skarżącego wzorcami konstytucyj-nymi oraz brak powołania argumentów lub dowodów na poparcie tego zarzutu (por. art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK), prowadzi Trybunał do ustalenia, że – drogą sformułowanej w ten spo-sób skargi – skarżący dąży do uzyskania odmiennego, korzystnego ze jego punktu widzenia, rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, a nie do ochrony przysługujących mu praw i wolności konstytucyjnych. Postępowanie wszczęte przed Trybunałem Konstytucyjnym w trybie skargi konstytucyjnej nie służy wzruszeniu prawomocnego orzeczenia kwestionowanego przez skar-żącego, bowiem skarga konstytucyjna nie jest środkiem odwoławczym, który przysługiwałby w kolejnej instancji.
OTK ZU B/2021 Ts 53/19 poz. 91 4 4. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Powołane przepisy
art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 61 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło