Ts 55/24

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2024-12-17

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy informacja Ministra Sprawiedliwości o zamiarze odwołania prezesa sądu stanowi ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie o prawach i wolnościach w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji RP, uprawniające do wniesienia skargi konstytucyjnej?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, stwierdzając, że informacja Ministra Sprawiedliwości o zamiarze podjęcia czynności nie jest ostatecznym rozstrzygnięciem w sprawie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, skarga konstytucyjna dopuszczalna jest wyłącznie wobec rozstrzygnięć ostatecznych, a wyczerpanie drogi prawnej jest warunkiem koniecznym. Ponadto, zakwestionowane przepisy nie były podstawą prawną zaskarżonych czynności, a powołane wzorce kontroli nie chronią wolności ani praw w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Stan faktyczny
Skarżący, sędzia Sądu Okręgowego, zaskarżył przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych dotyczące odwoływania prezesów sądów przez Ministra Sprawiedliwości. Do sprawy doszło po tym, jak Minister Sprawiedliwości skierował do Kolegium Sądu pismo informujące o zamiarze odwołania skarżącego z funkcji Prezesa Sądu Rejonowego oraz zawiesił go w tej funkcji. Skarżący zarzucał naruszenie zasad trójpodziału władzy i demokratycznego państwa prawnego.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej; oddalić wniosek o zabezpieczenie roszczenia skargi konstytucyjnej

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 13 maja 2025 r. Pozycja 131 POSTANOWIENIE z dnia 17 grudnia 2024 r. Sygn. akt Ts 55/24 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Michał Warciński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej P.S. o zbadanie zgodności: 1) art. 27 § 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów po-wszechnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 217, ze zm.) w zakresie, w jakim „upo-ważnia Ministra Sprawiedliwości do odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu bez opinii Krajowej Rady Sądownictwa”, z art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 27 § 5a zdanie drugie ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w zakresie, w jakim „dopuszcza niewiążący charakter negatywnej opinii Krajowej Rady Sądownictwa wydanej w przedmiocie zamiaru Ministra Sprawiedliwości odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu”, z art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Konstytucji, p o s t a n a w i a: 1) odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej; 2) oddalić wniosek o zabezpieczenie roszczenia skargi konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 marca 2024 r. (data nadania) P.S. wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Minister Sprawiedliwości, w piśmie z 4 marca 2024 r. (nr […]), skierowanym do Kolegium Sądu Okręgowego w K. i Sądu Rejonowego w K., na podstawie art. 27 § 2 w związku z art. 27 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 217, ze zm.; dalej: p.u.s.p.) poinformował Kolegium Sądu o zamiarze odwołania skarżącego (sędziego Sądu Okręgowego w K.) z funkcji Prezesa Sądu Rejonowego w K. i zwrócił się do Kolegium o wyrażenie w tym zakresie opinii. Na podstawie art. 27 § 3 p.u.s.p. Minister Sprawiedliwości zawiesił skarżącego w pełnieniu czynności Prezesa Sądu Rejonowego w K. ze skutkiem od 4 marca 2024 r. OTK ZU B/2025 Ts 55/24 poz. 131 2 Skarżący zarzucił, że określony w zakwestionowanych przepisach tryb odwoływania przez Ministra Sprawiedliwości prezesów i wiceprezesów sądów powszechnych narusza zasady: trójpodziału władzy, demokratycznego państwa prawnego, poprawnej legislacji i je-dnoznaczności przepisów prawnych. Zakłóca bowiem ciągłość funkcjonowania kluczowych organów sądu, jakimi są prezes i wiceprezes. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Rozpatrywana skarga konstytucyjna nie spełnia wymagań konstytucyjnych oraz ustawowych, które pozwalają na nadanie jej dalszego biegu. Po pierwsze, w niniejszej sprawie nie występuje przesłanka ostatecznego rozstrzy-gnięcia (o prawach i wolnościach skarżącego). Na gruncie utrwalonego orzecznictwa Trybu-nału, informacja Ministra Sprawiedliwości o zamiarze podjęcia określonych czynności w przyszłości nie może być zakwalifikowana jako rozstrzygnięcie w sprawie, o którym sta-nowi art. 79 ust. 1 Konstytucji (por. postanowienia TK wydane w pełnym składzie z: 8 listo-pada 2000 r.; sygn. SK 18/99; OTK ZU 7/2000, poz. 258; 4 grudnia 2000 r., sygn. SK 10/99, OTK ZU 8/2000, poz. 300; 24 października 2001 r., sygn. SK 10/01, OTK ZU 7/2001, poz. 225; 4 lipca 2004 r., sygn. SK 16/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 77; 6 lipca 2005 r., sygn. SK 27/04, OTK ZU nr 7/A/2005, poz. 84; 21 marca 2007 r., sygn. SK 40/05, OTK ZU nr 3/A/2007, poz. 36; 24 października 2007 r., sygn. SK 7/06, OTK ZU nr 9/A/2007, poz. 108; 9 grudnia 2008 r., sygn. SK 94/06, OTK ZU nr 10/A/2008, poz. 185; 21 września 2011 r., sygn. SK 6/10, OTK ZU nr 7/A/2011, poz. 73; 19 czerwca 2012 r., sygn. SK 37/08, OTK ZU nr 6/A/2012, poz. 69; 10 marca 2015 r., sygn. SK 65/13, OTK ZU nr 3/A/2015, poz. 35; 3 listopada 2015 r., sygn. SK 64/13, OTK ZU nr 10/A/2015, poz. 169; 20 czerwca 2018 r., sygn. SK 3/13, OTK ZU A/2018, poz. 41; wyrok TK z 28 października 2015 r., sygn. SK 59/13, OTK ZU nr 10/A/2015, poz. 162; postanowienia TK z: 16 października 2002 r., sygn. SK 43/01, OTK ZU nr 5/A/2002, poz. 77; 21 marca 2006 r., sygn. SK 58/05, OTK ZU nr 3/A/2006, poz. 35; 2 kwietnia 2008 r., sygn. SK 93/06, OTK ZU nr 3/A/2008, poz. 48; 16 czerwca 2009 r., sygn. SK 22/07, OTK ZU nr 6/A/2009, poz. 97; 3 sierpnia 2011 r., sygn. SK 13/09, OTK ZU nr 6/A/2011, poz. 68; 7 maja 2013 r., sygn. SK 31/12, OTK ZU nr 4/A/2013, poz. 46; 5 listopada 2013 r., sygn. SK 15/12, OTK ZU nr 8/A/2013, poz. 127; 14 stycznia 2014 r., sygn. SK 54/12, OTK ZU nr 1/A/2014, poz. 7; 22 lipca 2014 r., sygn. SK 28/12, OTK ZU nr 7/A/2014, poz. 87; 26 listopada 2015 r., sygn. SK 8/13, OTK ZU nr 10/A/2015, poz. 182; 30 listopada 2015 r., sygn. SK 30/14, OTK ZU nr 10/A/2015, poz. 184; 29 czerwca 2016 r., sygn. SK 26/15, OTK ZU A/2016, poz. 48; 6 lipca 2016 r., sygn. SK 27/15, OTK ZU A/2016, poz. 55; 17 maja 2017 r., sygn. SK 7/16, OTK ZU A/2017, poz. 42; 11 kwietnia 2018 r., sygn. SK 24/17, OTK ZU A/2018, poz. 17; 4 października 2018 r., sygn. SK 30/15, OTK ZU A/2018, poz. 56; 12 maja 2021 r., sygn. SK 114/20, OTK ZU A/2021, poz. 26; 12 maja 2021 r., sygn. SK 116/20, OTK ZU A/2021, poz. 28; 1 czerwca 2022 r., sygn. SK 124/20, OTK ZU A/2022, poz. 32; 17 października 2023 r., sygn. SK 27/22, OTK ZU A/2023, poz. 77; 25 kwietnia 2024 r., sygn. SK 5/21, OTK ZU A/2024, poz. 43; postanowienia TK wydane na etapie rozpoznania wstępnego z: 5 grudnia 1997 r., sygn. Ts 14/97, OTK ZU nr 1/1998, poz. 9; 4 lutego 1998 r., sygn. Ts 1/97, OTK ZU nr 2/1998, poz. 18; 20 maja 1998 r., sygn. Ts 76/98, OTK ZU SUP/1999, poz. 53; 6 czerwca 2001 r., sygn. Ts 7/01, OTK ZU 5/2001, poz. 148; 22 września 2005 r., sygn. Ts 63/05, OTK ZU nr 1/B/2006, poz. 35; 26 lipca 2007 r., sygn. Ts 131/07, OTK ZU nr 5/B/2007, poz. 260; 4 października 2007 r., sygn. Ts 47/07, OTK ZU nr 2/B/2008, poz. 67). Ponadto, informacja Ministra Sprawiedliwości nie ma waloru ostateczności, której wymaga art. 79 ust. 1 Konstytucji. Zgodnie z rozwijającym ten przepis art. 77 ust. 1 ustawy z 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym OTK ZU B/2025 Ts 55/24 poz. 131 3 (Dz.U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), skarga konstytucyjna może być wniesiona po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile droga ta jest przewidziana, w ciągu 3 miesięcy od dnia dorę-czenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego roz-strzygnięcia. Wyczerpanie drogi prawnej jest warunkiem koniecznym, z punktu widzenia subsydiarności skargi konstytucyjnej, do jej merytorycznego rozpoznania. Skarżący ma zatem obowiązek uprzedniego skorzystania ze zwyczajnych środków odwoławczych. W przypadku braku dostępu do drogi sądowej, konieczne jest uprzednie uzyskanie orzeczenia stwierdzają-cego niedopuszczalność takiego środka z mocy prawa (por. postanowienia pełnego składu TK z: 19 czerwca 2012 r., sygn. SK 37/08, OTK ZU nr 6/A/2012, poz. 69; 10 marca 2015 r., sygn. SK 65/13, OTK ZU nr 3/A/2015, poz. 35; 19 października 2021 r., sygn. SK 72/20, OTK ZU A/2021, poz. 55; postanowienia TK z: 4 lipca 2023 r., sygn. SK 81/22, OTK ZU A/2023, poz. 66; 9 maja 2023 r., sygn. SK 20/22, OTK ZU A/2023, poz. 48; 8 czerwca 2022 r., sygn. SK 74/20, OTK ZU A/2022, poz. 39; 12 maja 2021 r., sygn. SK 114/20, OTK ZU A/2021, poz. 26; 12 maja 2021 r., sygn. SK 115/20, OTK ZU A/2021, poz. 27; 12 maja 2021 r., sygn. SK 116/20, OTK ZU A/2021, poz. 28; 23 lutego 2021 r., sygn. SK 33/20, OTK ZU A/2021, poz. 12; 19 stycznia 2021 r., sygn. SK 47/19, OTK ZU A/2021, poz. 9; 17 lipca 2019 r., sygn. SK 5/19, OTK ZU A/2019, poz. 42; 9 kwietnia 2019 r., sygn. SK 7/19, OTK ZU A/2019, poz. 15; 6 czerwca 2018 r., sygn. SK 44/15, OTK ZU A/2018, poz. 37; 17 paź-dziernika 2017 r., sygn. SK 47/15, OTK ZU A/2017, poz. 67; 14 stycznia 2014 r., sygn. SK 54/12, OTK ZU nr 1/A/2014, poz. 7; 29 października 2002 r., sygn. SK 20/02, OTK ZU nr 5/A/2002, poz. 79; postanowienia TK wydane na etapie rozpoznania wstępnego z: 12 mar-ca 2020 r., sygn. Ts 152/18, OTK ZU B/2020, poz. 205; 15 stycznia 2020 r., sygn. Ts 90/18, OTK ZU B/2020, poz. 261; 16 września 2019 r., sygn. Ts 93/19, OTK ZU B/2020, poz. 22; 23 lipca 2019 r., sygn. Ts 74/19, OTK ZU B/2020, poz. 17; 18 czerwca 2019 r., sygn. Ts 92/17, OTK ZU B/2023, poz. 68; 11 lipca 2018 r., sygn. Ts 147/17, OTK ZU B/2019, poz. 135; 20 marca 2018 r., sygn. Ts 216/17, OTK ZU B/2018, poz. 109; 13 grudnia 2017 r., sygn. Ts 124/17, OTK ZU B/2018, poz. 72; 25 czerwca 2017 r., sygn. Ts 145/16, OTK ZU B/2019, poz. 87; 21 czerwca 2017 r., sygn. Ts 148/16, OTK ZU B/2017, poz. 271; 5 kwietnia 2017 r., sygn. Ts 222/16, OTK ZU B/2017, poz. 81; 8 grudnia 2016 r., sygn. Ts 238/16, OTK ZU B/2018, poz. 101; 6 lipca 2011 r., sygn. Ts 154/10, OTK ZU nr 4/B/2011, poz. 318; 21 czerwca 2010 r., sygn. Ts 243/09, OTK ZU nr 6/B/2010, poz. 454; 19 marca 2010 r., sygn. Ts 157/09, OTK ZU nr 4/B/2010, poz. 290; 15 grudnia 2009 r., sygn. Ts 173/08, OTK ZU nr 1/B/2010, poz. 25). Braki powyższych przesłanek stanowią samodzielne, bezwzględne przyczyny odmo-wy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Niemniej skarga zawiera także inne wady procesowe, stanowiące samodzielne podstawy odmowy nadania jej dalszego biegu. Po drugie bowiem, zaskarżone przepisy nie były podstawą prawną czynności Ministra Sprawiedliwości, wyrażonych w piśmie z 4 marca 2024 r. (nr […]). W skardze zakwestiono-wano zatem regulacje, które w sprawie nie zostały zastosowane. Po trzecie, żaden z powołanych w skardze wzorców kontroli (art. 2, art. 10 ust. 1 i art. 186 ust. 1 w związku z art. 173 i art. 178 ust. 1 Konstytucji) nie wyraża wolności lub prawa, o których stanowi art. 79 ust. 1 Konstytucji. 2. Wobec odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, żądanie zabezpie-czenia roszczenia skargi stało się bezprzedmiotowe. Z powyższych względów należało postanowić, jak w sentencji (art. 79 ust. 1 Konsty-tucji, art. 53, art. 61, art. 77 i art. 79 u.o.t.p.TK). OTK ZU B/2025 Ts 55/24 poz. 131 4 POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Powołane przepisy

art. 2 Konstytucji RPart. 10 ust. 1 Konstytucji RPart. 186 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 173 Konstytucji RPart. 178 ust. 1 Konstytucji RP

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło