Ts 6/20

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 12 października 2020 r. Pozycja 287 POSTANOWIENIE z dnia 23 lipca 2020 r. Sygn. akt Ts 6/20 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej J.P. w sprawie zgodności: § 14 ust. 1 w związku z § 17 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania po-mocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju ob-szarów wiejskich (Dz. U. z 2017 r. poz. 1220) w zakresie, w jakim „pozwalają one na zmniejszenie w drodze decyzji administracyjnej kwoty otrzymywanej renty strukturalnej o kwotę emerytury, do której uprawniony nabędzie jedynie prawo z ubezpieczenia społecznego lub z zaopatrzenia emerytalnego lub ubez-pieczenia społecznego rolników” z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 stycznia 2020 r. (data nadania) J.P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego. Na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Moder-nizacji Rolnictwa w P. (dalej: Kierownik Biura) z 29 sierpnia 2006 r. (nr […]; dalej: decyzja z 2006 r.), skarżącemu przyznano rentę strukturalną od sierpnia 2006 r. do lipca 2016 r., w wysokości 1254,67 zł. 13 maja 2015 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rol-nictwa w P. (dalej: Biuro) wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w P. (dalej: ZUS), w którym poinformowano, że decyzją z 28 kwietnia 2015 r. wznowiono wypłatę eme-rytury na rzecz skarżącego. Kopia przedmiotowej decyzji wpłynęła do Biura 20 maja 2015 r. W związku z powyższym Kierownik Biura, decyzją z 26 czerwca 2015 r. (nr […]), zmienił − od kwietnia 2015 r. − wysokość renty strukturalnej skarżącego, przyznanej mu na podstawie decyzji z 2006 r. (która od marca 2015 r. wynosiła 1848,95 zł), o kwotę 1378,00 zł wskazując, że nowa wysokość renty strukturalnej wynosi 470,95 zł. OTK ZU B/2020 Ts 6/20 poz. 287 2 Pismem z 14 września 2015 r. Kierownik Biura zawiadomił skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zmniejszenia wysokości renty struktu-ralnej o kwotę pierwotnie ustalonego świadczenia przez ZUS. 24 września 2015 r. ZUS przesłał do Kierownika Biura kserokopię decyzji z 28 sierp-nia 2009 r. o przyznaniu skarżącemu emerytury, a także kopię decyzji z 28 kwietnia 2015 r. o wznowieniu jej wypłaty. Jednocześnie poinformował, że emerytura od dnia przyznania, tj. od 15 września 2009 r., podlegała zawieszeniu, natomiast wznowienie jej wypłaty nastą-piło 1 kwietnia 2015 r. Z uwagi na powyższe decyzją Kierownika Biura z 24 listopada 2015 r. (nr […]) skar-żącemu zmniejszono wysokość renty strukturalnej, przyznanej decyzją z sierpnia 2006 r. Obniżenie objęło rentę pobieraną od sierpnia 2009 r. do marca 2015 r. Skarżący od powyż-szej decyzji wniósł odwołanie. Przedmiotowa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Re-gionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z 25 marca 2016 r. (nr […]). Skarżący na powyższą decyzję wniósł skargę administracyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej: WSA), który wyrokiem z 17 listopada 2016 r. (sygn. akt […]) skargę oddalił. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia WSA wyjaśnił, że zgodnie z § 14 ust. 1 roz-porządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191, ze zm.), w przypadku, gdy upraw-niony do renty strukturalnej w trakcie jej pobierania nabędzie prawo do emerytury z ubezpie-czenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, rentę strukturalną zmniejsza się o kwotę tej emerytury. Wyjaśnił on, odwołując się do orze-czeń innych sądów administracyjnych, że zmniejszenie renty strukturalnej wiąże się jedynie z nabyciem prawa do emerytury, nie zaś z faktycznym jej pobieraniem. Tym samym – zda-niem WSA – Kierownik Biura słusznie obniżył skarżącemu rentę strukturalną o wysokość przyznanej emerytury. Podkreślił, że na prawidłowość powyższego rozstrzygnięcia nie ma wpływu okoliczność zawieszenia wobec skarżącego wypłaty świadczeń emerytalnych we wrześniu 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) odda-lił skargę od powyższego orzeczenia. 2. Zdaniem skarżącego zakwestionowane w skardze przepisy naruszają jego konstytu-cyjne prawa wyrażone w art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 21 ust. 1 i art. 31 ust. 3 Kon-stytucji. Wskazuje on, że pozbawienie prawa własności przez zmniejszenie wysokości przysługującej mu renty strukturalnej możliwe jest tylko na podstawie ustawy, a nie aktu po-dustawowego jakim jest rozporządzenie. Ponadto ograniczenie tego prawa, w sytuacji gdy faktycznie nie pobierał on świadczenia emerytalnego, jest sprzeczne z istotą prawa własności, w tym z „istotą przyznania i pobierania renty strukturalnej, która służy zapewnieniu środków utrzymania uprawnionemu”. Skarżący podkreśla także, że niedopuszczalne jest takie ograni-czenie prawa własności, które w sposób mniej korzystny traktuje własnych obywateli niż po-rządki prawne obywateli innych krajów. Wskazuje on, że ograniczenie to zaprzecza istocie renty strukturalnej, jej celom oraz założeniom, przez co jest niezgodne z Konstytucją. Podkre-śla, że polskie uregulowanie jest sprzeczne z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającym i uchylającym niektóre rozporządzenia, które jest podstawą dla ustanawiania rent strukturalnych w polskim porządku prawnym. OTK ZU B/2020 Ts 6/20 poz. 287 3 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, pod-czas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczyniono następujące przepisy: – § 14 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent struktu-ralnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2017 r. poz. 1220; dalej: rozpo-rządzenie) o następującej treści: „W przypadku gdy uprawniony do renty strukturalnej w trakcie jej pobierania nabę-dzie prawo do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, rentę strukturalną zmniejsza się o kwotę tej emerytury”; – § 17 ust. 1 rozporządzenia o następującej treści: „Kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzje administracyjne w sprawach przyznania, zawieszania i zmniejszania rent strukturalnych”. 3. Trybunał stwierdza, że skarga konstytucyjna spełnia przesłanki warunkujące prze-kazanie jej do rozpoznania merytorycznego, gdyż: 1) została sporządzona w imieniu skarżącego przez radcę prawnego (art. 44 ust. 1 u.o.t.p. TK); 2) skarżący: a) wyczerpał przysługującą mu drogę prawną (art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK), albowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) jest pra-womocny i nie przysługują od niego żadne zwykłe środki zaskarżenia, b) dochował terminu wniesienia skargi konstytucyjnej (art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK), c) prawidłowo określił przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK), wskazując, które konstytucyjne prawa i wolności i w jaki sposób – jego zdaniem – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p. TK) oraz przedstawił w tym zakresie stosowne uzasadnienie (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK). 4. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusu-walnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, zaś sformu-łowane w niej zarzuty nie są oczywiście bezzasadne w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.