Ts 61/22
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2023-02-28
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna powinna zostać oddalona z powodu nieusunięcia braków formalnych wskazanych w wezwaniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego?Ratio decidendi
Skarga konstytucyjna jest środkiem sformalizowanym, a jej merytoryczne rozpoznanie uzależnione jest od spełnienia wszystkich wymogów ustawowych. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, sędzia wyznacza termin na ich usunięcie. Nieusunięcie wszystkich braków w wyznaczonym terminie stanowi podstawę do odmowy nadania skardze dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.Stan faktyczny
Skarżąca K.M.W. wniósła skargę konstytucyjną zaskarżając przepisy ustawy o zapobieganiu zakażeniom oraz rozporządzenia w sprawie szczepień, zarzucając naruszenie praw do prywatności i zasady określoności prawa. Sprawa wynikała z postępowania egzekucyjnego w zakresie obowiązkowych szczepień. Prezes TK oraz wyznaczony sędzia wezwali skarżącą do uzupełnienia skargi o brakujące dokumenty (pełnomocnictwo, orzeczenia, tytuł wykonawczy) oraz sprecyzowania przedmiotu skargi. Skarżąca uzupełniła tylko część braków.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego bieguPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 kwietnia 2024 r. Pozycja 76 POSTANOWIENIE z dnia 28 lutego 2023 r. Sygn. akt Ts 61/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.M.W. o zbada-nie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 marca 2022 r. (data nadania) K.M.W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wy-stąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 października 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 3 października 2017 r. (nr […]) w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzeku-cyjnym za bezzasadne. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie L. Państwowego Wo-jewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 26 października 2016 r. (znak: […], nr […]). Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 6 maja 2022 r. (doręczonym peł-nomocnikowi skarżącej 17 maja 2022 r.), na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w związku z art. 36 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybu-
OTK ZU B/2024 Ts 61/22 poz. 76 2 nałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącą do doręczenia: 1) własnoręcznie podpisanej skargi konstytucyjnej wraz z jej czterema odpisami; 2) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konsty-tucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna, b) ostatecznego orzeczenia, tj. wyroku NSA z 27 października 2021 r. (sygn. akt […]) oraz c) orzeczeń (wyroków, posta-nowień, decyzji i innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 3) udo-kumentowania daty doręczenia jej ostatecznego orzeczenia. Skarżąca 24 maja 2022 r. (data nadania) doręczyła tylko część dokumentów, o których mowa w zarządzeniu. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 22 listopada 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 30 listopada 2022 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK we-zwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi konstytucyjnej przez wyjaśnienie, czy są nimi tylko art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 i ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych) i § 3 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szcze-pień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie), czy także wska-zana, po słowach „Zaskarżone przepisy” (strona 2 skargi), „Ustawa o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym z dnia 30 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2072)”. W razie wskazania jako przedmiotu skargi przepisów u.o.t.p.TK, skarżąca zosta-ła zobowiązana do uzupełnienia uzasadnienia przez wyjaśnienie, w jaki sposób przepisy tej ustawy naruszają jej konstytucyjne wolności i prawa wskazane w skardze. Skarżąca ponadto została zobligowana do doręczenia brakujących odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii: tytułu wykonawczego z 15 lipca 2016 r. wystawionego przez Państwo-wego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M., postanowień L. Państwowego Wojewódz-kiego Inspektora Sanitarnego w G. z 26 października 2016 r. (znak: […]) o uznaniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne oraz Ministra Zdrowia z 3 października 2017 r. (nr […]) utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G., a także wyroku WSA w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]). Sędzia Try-bunału zobowiązał także skarżącą do wyjaśnienia, jaki charakter dla analizowanej sprawy ma doręczony w odpowiedzi na zarządzenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 2022 r. wniosek skarżącej z 14 kwietnia 2020 r., skierowany do „[…] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G.” o umorzenie postępowań egzekucyjnych o sygn. […], […], […] oraz […]. W piśmie procesowym z 7 grudnia 2022 r. (data nadania) skarżąca wyjaśniła, że przedmiotem skargi konstytucyjnej są wskazane w jej komparycji przepisy ustawy o zapobie-ganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia. Do pisma skarżąca dołączyła tylko część dokumentów wskazanych w zarządzeniu. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek
OTK ZU B/2024 Ts 61/22 poz. 76 3 wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 22 listopada 2022 r. został skutecznie dorę-czony pełnomocnikowi skarżącej 30 listopada 2022 r. W ustawowym terminie skarżąca usu-nęła tylko część braków formalnych wskazanych w zarządzeniu. Nie doręczyła bowiem tytułu wykonawczego z 15 lipca 2016 r., postanowienia L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z 26 października 2016 r. oraz wyroku WSA w W. z 25 lipca 2018 r. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na-dania skardze dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło