Ts 61/22

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2023-02-28

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna powinna zostać oddalona z powodu nieusunięcia braków formalnych wskazanych w wezwaniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego?
Ratio decidendi
Skarga konstytucyjna jest środkiem sformalizowanym, a jej merytoryczne rozpoznanie uzależnione jest od spełnienia wszystkich wymogów ustawowych. W przypadku stwierdzenia braków formalnych, sędzia wyznacza termin na ich usunięcie. Nieusunięcie wszystkich braków w wyznaczonym terminie stanowi podstawę do odmowy nadania skardze dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Stan faktyczny
Skarżąca K.M.W. wniósła skargę konstytucyjną zaskarżając przepisy ustawy o zapobieganiu zakażeniom oraz rozporządzenia w sprawie szczepień, zarzucając naruszenie praw do prywatności i zasady określoności prawa. Sprawa wynikała z postępowania egzekucyjnego w zakresie obowiązkowych szczepień. Prezes TK oraz wyznaczony sędzia wezwali skarżącą do uzupełnienia skargi o brakujące dokumenty (pełnomocnictwo, orzeczenia, tytuł wykonawczy) oraz sprecyzowania przedmiotu skargi. Skarżąca uzupełniła tylko część braków.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 17 kwietnia 2024 r. Pozycja 76 POSTANOWIENIE z dnia 28 lutego 2023 r. Sygn. akt Ts 61/22 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.M.W. o zbada-nie zgodności: 1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o za-pobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji; 3) art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w zwią-zku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 marca 2022 r. (data nadania) K.M.W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wy-stąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 27 października 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 3 października 2017 r. (nr […]) w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzeku-cyjnym za bezzasadne. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie L. Państwowego Wo-jewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 26 października 2016 r. (znak: […], nr […]). Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 6 maja 2022 r. (doręczonym peł-nomocnikowi skarżącej 17 maja 2022 r.), na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w związku z art. 36 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybu- OTK ZU B/2024 Ts 61/22 poz. 76 2 nałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), wezwał skarżącą do doręczenia: 1) własnoręcznie podpisanej skargi konstytucyjnej wraz z jej czterema odpisami; 2) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami): a) pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konsty-tucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna, b) ostatecznego orzeczenia, tj. wyroku NSA z 27 października 2021 r. (sygn. akt […]) oraz c) orzeczeń (wyroków, posta-nowień, decyzji i innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 3) udo-kumentowania daty doręczenia jej ostatecznego orzeczenia. Skarżąca 24 maja 2022 r. (data nadania) doręczyła tylko część dokumentów, o których mowa w zarządzeniu. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 22 listopada 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 30 listopada 2022 r.), na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK we-zwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi konstytucyjnej przez wyjaśnienie, czy są nimi tylko art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 i ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych) i § 3 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szcze-pień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie), czy także wska-zana, po słowach „Zaskarżone przepisy” (strona 2 skargi), „Ustawa o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym z dnia 30 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 2072)”. W razie wskazania jako przedmiotu skargi przepisów u.o.t.p.TK, skarżąca zosta-ła zobowiązana do uzupełnienia uzasadnienia przez wyjaśnienie, w jaki sposób przepisy tej ustawy naruszają jej konstytucyjne wolności i prawa wskazane w skardze. Skarżąca ponadto została zobligowana do doręczenia brakujących odpisów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii: tytułu wykonawczego z 15 lipca 2016 r. wystawionego przez Państwo-wego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M., postanowień L. Państwowego Wojewódz-kiego Inspektora Sanitarnego w G. z 26 października 2016 r. (znak: […]) o uznaniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezzasadne oraz Ministra Zdrowia z 3 października 2017 r. (nr […]) utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G., a także wyroku WSA w W. z 25 lipca 2018 r. (sygn. akt […]). Sędzia Try-bunału zobowiązał także skarżącą do wyjaśnienia, jaki charakter dla analizowanej sprawy ma doręczony w odpowiedzi na zarządzenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 6 maja 2022 r. wniosek skarżącej z 14 kwietnia 2020 r., skierowany do „[…] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G.” o umorzenie postępowań egzekucyjnych o sygn. […], […], […] oraz […]. W piśmie procesowym z 7 grudnia 2022 r. (data nadania) skarżąca wyjaśniła, że przedmiotem skargi konstytucyjnej są wskazane w jej komparycji przepisy ustawy o zapobie-ganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia. Do pisma skarżąca dołączyła tylko część dokumentów wskazanych w zarządzeniu. Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek OTK ZU B/2024 Ts 61/22 poz. 76 3 wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządze-nie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 22 listopada 2022 r. został skutecznie dorę-czony pełnomocnikowi skarżącej 30 listopada 2022 r. W ustawowym terminie skarżąca usu-nęła tylko część braków formalnych wskazanych w zarządzeniu. Nie doręczyła bowiem tytułu wykonawczego z 15 lipca 2016 r., postanowienia L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z 26 października 2016 r. oraz wyroku WSA w W. z 25 lipca 2018 r. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy na-dania skardze dalszego biegu. Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło