Ts 65/16

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2016-06-21

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna może być wniesiona, gdy postępowanie sądowoadministracyjne nie zostało zakończone ostatecznym orzeczeniem?
Ratio decidendi
Skarga konstytucyjna może być wniesiona wyłącznie wobec aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekły ostatecznie o wolnościach, prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, postępowanie nie zostało zakończone, a więc nie wydano aktu kończącego sprawę. Wniesienie skargi w takim stanie faktycznym jest przedwczesne.
Stan faktyczny
Skarżąca A.B. zakwestionowała zgodność art. 100 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z art. 190 ust. 3 Konstytucji w związku z art. 32, art. 45 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. Sprawa dotyczyła ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów podatkowych, ale Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ten wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, co oznacza, że postępowanie nie było jeszcze zakończone.
Rozstrzygnięcie
odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 30 czerwca 2016 r. Pozycja 429 POSTANOWIENIE z dnia 21 czerwca 2016 r. Sygn. akt Ts 65/16 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz – przewodnicząca i sprawozdawca Andrzej Wróbel Marek Zubik, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej A.B. w sprawie zgodności: art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 293) w związku z art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z art. 32 w związku z art. 45 ust. 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej z 17 marca 2016 r. A.B. zakwestionowała zgodność art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U.2016.293; dalej: ustawa o TK) w związku z art. 190 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z art. 32 w związku z art. 45 ust. 1 i art. 2 Konstytucji. Skarga konstytucja została wniesiona w związku z następującą sprawą. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. decyzją z czerwca 2013 r. ustalił skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy za 2008 r. w kwocie 474 804 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z maja 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej w P. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i ustalił wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego za 2008 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w wysokości 284 036 zł. Wyrokiem z kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. uwzględnił skargę i uchylił obie decyzje organów administracyjnych. Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł skargę kasacyjną od orzeczenia sądu I instancji, w wyniku której Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z grudnia 2015 r. uchylił wyrok WSA w P. i przekazał temu sądowi sprawę do ponownego rozpoznania. OTK ZU B/2016 Ts 65/16 poz. 429 2 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo wnieść skargę konstytucyjną w sprawie zgodności z Konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekły ostatecznie o jego wolnościach, prawach lub obowiązkach określonych w Konstytucji. Warunkiem skorzystania ze skargi konstytucyjnej jest więc uczynienie jej przedmiotem wyłącznie tego przepisu, który był podstawą prawną ostatecznego orzeczenia sądu lub organu administracji publicznej, wydanego w sprawie skarżącej. Wniesienie skargi konstytucyjnej musi zatem zostać poprzedzone wydaniem indywidualno-konkretnego aktu kończącego postępowanie w danej sprawie. Powyższy wymóg określony został także w art. 64 ustawy o TK. Zgodnie z tym przepisem skargę konstytucyjną można wnieść dopiero po wyczerpaniu przysługującej w sprawie drogi prawnej. Z materiału procesowego rozpatrywanej skargi wynika, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skarżącej nie zostało zakończone. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok sądu I instancji i przekazał temu sądowi sprawę do ponownego rozpoznania. Tym samym postępowanie administracyjne będzie się ponownie toczyło przed sądami administracyjnymi, zatem wniesienie skargi konstytucyjnej musi być uznane za przedwczesne. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 77 ust. 3 pkt 4 w związku z art. 64 ustawy o TK – odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Powołane przepisy

art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło