Ts 74/18
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2019-09-26
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna sporządzona przez pełnomocnika z urzędu, która nie definiuje problemu konstytucyjnego i odbiega od kanonów prawniczych, powinna być dopuszczona do rozpatrzenia?Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny odmawia nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, która nie zawiera zdefiniowanego problemu konstytucyjnego umożliwiającjego racjonalne badanie oraz nie spełnia wymogów formalnych i merytorycznych wynikających z ustawy o TK. Obowiązek profesjonalnego zastępstwa prawnego ma na celu zapewnienie rzetelnego i zgodnego z prawem kształtu skargi, a brak tego w skardze sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu skutkuje jej odrzuceniem.Stan faktyczny
Skarżąca D.R.V., której ustanowiono pełnomocnika z urzędu (adwokat I.E.) w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej, wniosła skargę dotyczącą przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie biegłych sądowych. Skarga została wniesiona w imieniu pełnomocnika, jednak Trybunał stwierdził, że nie zawiera ona zdefiniowanego problemu konstytucyjnego oraz odbiega od kanonów prawniczych i wymogów ustawowych.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnejPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 stycznia 2020 r. Pozycja 16 POSTANOWIENIE z dnia 26 września 2019 r. Sygn. akt Ts 74/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jarosław Wyrembak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej D.R.V. z 20 lutego 2018 r. (data nadania: 4 maja 2018 r.) p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE 1. Zgodnie z art. 44 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072 ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK), w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz zażalenia na postano-wienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem istnieje obowiązek zastępstwa skarżącego przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skarżącym jest sędzia, prokurator, adwokat, radca prawny, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. W razie niemoż-ności poniesienia kosztów pomocy prawnej, skarżący może złożyć do sądu rejonowego swe-go miejsca zamieszkania wniosek o ustanowienie dla siebie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. 2. Sąd Rejonowy w K. I Wydział Cywilny, postanowieniem z 15 stycznia 2018 r. (sygn. akt […]), ustanowił dla skarżącej pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kon-stytucyjnej w przedmiocie stwierdzenia niezgodności z Konstytucją przepisów rozporządze-nia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz. U. Nr 15, poz. 133), zastosowanych przy rozpoznaniu sprawy wnioskodawczyni, w któ-rej Sąd Apelacyjny w K. wydał wyrok z 3 listopada 2017 r. (sygn. akt […]). W konsekwencji wyżej powołanego postanowienia, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządze-niem z 12 lutego 2018 r., wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat I.E., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. 3. Nie może być wątpliwości co do tego, że regulacje wymagające profesjonalnego za-stępstwa w zakresie praktyki sporządzania i wnoszenia skarg konstytucyjnych służyć mają zabezpieczeniu ich racjonalnego jurydycznie kształtu, respektującego w szczególności narzu-
OTK ZU B/2020 Ts 74/18 poz. 16 2 caną przez obowiązujące przepisy konstrukcję skargi konstytucyjnej. Staranność w zabezpie-czeniu słusznych interesów zastępowanej przez adwokata osoby występującej ze skargą kon-stytucyjną jest sprawą wielkiej wagi w każdym przypadku, a szczególnie wtedy, gdy adwokat działa jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu. 4. W kontekście wyżej przedstawionych konstatacji, po zbadaniu skargi konstytucyj-nej z 20 lutego 2018 r., wniesionej przez adwokat I.E., działającą w imieniu D.R.V. jako jej pełnomocnik ustanowiony z urzędu do sporządzenia skargi konstytucyjnej, Trybunał stwier-dził, że skarżąca nie zdołała zdefiniować i przedstawić żadnego problemu konstytucyjnego w sposób umożliwiający jego racjonalne badanie. Co więcej, kształt jurydyczny, konstrukcyjny i redakcyjny rozpoznawanej skargi bardzo daleko odbiega od zdefiniowanych w przepisach elementów skargi konstytucyjnej – jak również od powszechnie szanowanych kanonów prawniczych, w tym ustalonych zasad praktyki adwokackiej. 5. Wobec niespełnienia przez skargę konstytucyjną warunków, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p. TK, na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1, Trybunał postanowił jak w sen-tencji.
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło