Ts 76/21

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 22 grudnia 2022 r. Pozycja 216 POSTANOWIENIE z dnia 5 października 2022 r. Sygn. akt Ts 76/21 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Sp. z o.o. z siedzibą w S. o zbadanie zgodności: 1) art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 21, poz. 86, ze zm.) „w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.01.2009 r. do dnia 31.12.2009 r. (…) w zakresie wykładni tego prze-pisu dokonującej nieuprawnionego zróżnicowania w traktowaniu takich sa-mych podmiotów, tj. niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej i ich zało-życieli, poprzez umożliwienie organom podatkowym swobodnego uznania, który niepubliczny zakład opieki zdrowotnej posiada podmiotowość prawno-podatkową, co prowadzi do nierównego traktowania tych podmiotów i ich założycieli”, z art. 2, art. 32 i art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; 2) art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 1 ust. 2 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia „w zakresie wykładni tych przepisów polegającej na przyjęciu, że zwolnienie podatkowe przysługuje tylko takiemu niepubli-cznemu zakładowi opieki zdrowotnej, który może zostać uznany ad hoc za podatnika na podstawie swobodnej oceny organu podatkowego”, z art. 2, art. 32 i art. 84 Konstytucji; 3) art. 1 ust. 2 ustawy, o której mowa w punkcie 1 niniejszego postanowienia, w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91 poz. 408, ze zm.) „w brzmieniu obowiązującym od dnia 05.12.1997 r. do 30.06.2011 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570) (…) w zakresie wykładni tych przepisów polegającej na przyjęciu, że kryterium uznania niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej za podatnika podatku dochodowego od osób prawnych jest, aby był on całkowicie samodzielny i niezależny od organu założycielskiego, posiadał zdolność prawną, odrębną strukturę organizacyjną, odrębny przedmiot działania oraz odrębny majątek, podczas gdy z przepisów ustaw podatkowych nie wynikają żadne takie kryteria”, z art. 2 i art. 217 Konstytucji, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. OTK ZU B/2022 Ts 76/21 poz. 216 2 UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 marca 2021 r. (data nadania) Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocni-ka z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującego stanu faktycznego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: Dyrektor) decyzją z 27 czerwca 2016 r. (nr […]) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (dalej: Naczelnik) z 25 marca 2016 r. (nr […]), w której odmówiono skarżącej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. Skarga na decyzję Dyrektora została oddalona w wyroku Wojewódzkiego Sądu Ad-ministracyjnego w W. z 22 listopada 2017 r. (sygn. akt […]), natomiast skargę kasacyjną od-dalił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 listopada 2020 r. (sygn. akt […]). W uza-sadnieniu podjętego rozstrzygnięcia NSA wskazał, że „WSA w W. zasadnie uznał, że (…) NZOZ «V» nie był odrębną od skarżącej jednostką organizacyjną i nie prowadził samodziel-nie działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie był odrębnym od skarżącej podatnikiem” (s. 11 wyroku). Orzeczenie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącej 8 grudnia 2020 r. – wskazane zostało jako ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 5 maja 2021 r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez doręczenie: 1) trzech odpisów aktualnej informacji z Rejestru Przedsiębiorców KRS dotyczących skarżącej; 2) trzech kopii: a) koperty, w której zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej ostateczne orzeczenie, w związku z którym wniesiona została skarga konstytucyjna, b) wydruku śledzenia przesyłki zawierającej ostateczne orzeczenie, w związku z którym wniesiona została skarga konstytu-cyjna; 3) odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem – wraz z czterema kopiami – orzeczeń potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, tj.: a) decyzji Dyrektora z 27 czerwca 2016 r., b) decyzji Naczelnika z 25 marca 2016 r. Skarżąca odniosła się do zarządzenia w piśmie z 4 czerwca 2021 r. (data nadania). Zarządzeniem z 31 sierpnia 2021 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 13 wrze-śnia 2021 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego, na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, we-zwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej poprzez: 1) dokładne określenie przedmiotu skargi konstytucyjnej poprzez przytoczenie treści zakwestionowanych w niej przepisów lub wskazanie prawidłowego adresu ich publikacji; 2) wyjaśnienie, czy skarżąca kwestionuje przywołane w skardze przepisy w zakresie ich trwałej i jednolitej wy-kładni, czy w zakresie wykładni in concreto. Pismem z 20 września 2021 r. (data nadania) skarżąca ustosunkowała się do powyż-szego wezwania. Skarżąca twierdzi, że „[w]ykładnia kwestionowanych (…) przepisów, zastosowana w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.11.2020 r., sygn. akt […] i przyjęte za tym prawomocne rozstrzygnięcie narusza” jej prawo do: „równego traktowania przez wła-dze publiczne” (art. 32 Konstytucji), „równości opodatkowania” (art. 2 i art. 84 Konstytucji), „respektowania przez władze publiczne zasady zaufania do państwa i prawa” oraz „zasady określoności prawa” (art. 2 Konstytucji). Narusza także prawo do „ustawowego określenia jej praw i obowiązków podatkowych” (art. 217 Konstytucji). Zarządzeniem z 21 lutego 2022 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego zwrócił się do Centrali Poczty Polskiej S.A. (dalej: Poczta Polska) o wyjaśnienie rozbieżności w dacie dorę-czenia przesyłki zawierającej zarządzenie z 5 maja 2021 r. (pocztowe zwrotne potwierdzenie odbioru wskazywało na datę 25 maja 2021 r., zaś wydruk e-monitoringu „Śledzenie przesy-łek” – 27 maja 2021 r.). Pismem z 9 marca 2022 r. (znak: […]) Poczta Polska wyjaśniła, że wymieniona wyżej przesyłka z 5 maja 2021 r. została skutecznie doręczona pełnomocnikowi OTK ZU B/2022 Ts 76/21 poz. 216 3 skarżącej 25 maja 2021 r., natomiast wskazana rozbieżność powstała „w wyniku niedopatrze-nia, pracownik nie odnotował w urządzeniu mobilnym wydania przesyłki w dniu 25.05.2021 r. tylko zrobił to z dwudniowym opóźnieniem, tj. 27.05.2021 r., nie mając już możliwości modyfikacji daty wydania przesyłki”. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Prezes Trybunału Konstytucyjnego, działając na podstawie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, braków formalnych skargi konstytucyjnej. Zarządzenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 maja 2021 r., co wynika z informacji udzielonej przez Centralę Poczty Polskiej S.A. Ostatnim dniem termi-nu jego wykonania był 1 czerwca 2021 r. Pismo procesowe skarżącej zostało natomiast nada-ne w placówce operatora pocztowego 4 czerwca 2021 r., a zatem po terminie określonym w zarządzeniu. Wobec nieusunięcia braków formalnych w zakreślonym prawem siedmiodniowym terminie, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania badanej skardze dalszego biegu na pod-stawie art. 61 ust. 4 pkt 2 w związku z art. 57 ust. 1 u.o.t.p.TK. Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.