Ts 76/24

PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2025-12-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 21 ust. 1 pkt 50 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2009 r.) narusza konstytucyjne zasady określoności regulacji daninowych, równości, zakazu dyskryminacji oraz proporcjonalności w kontekście ingerencji w prawo własności?
Ratio decidendi
Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że skarga konstytucyjna spełnia wszystkie ustawowe przesłanki wymagane do przekazania jej do rozpoznania merytorycznego. Skarga została sporządzona przez pełnomocnika, dochowano trzymiesięcznego terminu wniesienia skargi od ostatecznego wyroku NSA, określono przedmiot kontroli oraz przedstawiono uzasadnienie zarzutów. Trybunał uznał, że skarga nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi ani jest oczywiste bezzasadna.
Stan faktyczny
Skarżący F.W. był stroną postępowania podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2009. Po serii decyzji i uchyleń, ostateczne zobowiązanie podatkowe zostało określone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w 2019 r. Skarga skarżącego do WSA została oddalona, a skarga kasacyjna do NSA również została oddalona wyrokiem z 25 października 2023 r. Skarżący zaskarżył przepisy podatkowe do Trybunału Konstytucyjnego, zarzucając im naruszenie zasad konstytucyjnych.
Rozstrzygnięcie
Nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.

Pełny tekst orzeczenia

ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 24 marca 2026 r. Pozycja 43 POSTANOWIENIE z dnia 10 grudnia 2025 r. Sygn. akt Ts 76/24 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Rafał Wojciechowski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej F.W. o zbadanie zgodności: art. 21 ust. 1 pkt 50 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2009 r., z art. 84 w związku z art. 217, art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1, art. 32 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1, art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji Rze-czypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej osobiście do Trybunału Konstytucyjnego 26 kwietnia 2024 r. F.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następują-cego stanu faktycznego. Wobec skarżącego w 2012 r. wszczęto kontrolę podatkową w sprawie wysokości zo-bowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 rok. W toku postępowania wydano kilka decyzji, które zostały uchylone. Po kolejnym rozpoznaniu sprawy wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego została określona ostatecznie przez Dyrek-tora Izby Skarbowej w W. decyzją z 30 września 2019 r. (nr […]). Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł skargę, którą Wojewódzki Sąd Admini-stracyjny w W. oddalił wyrokiem z 9 października 2020 r. (sygn. akt […]). Skarga kasacyjna skarżącego od tego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 października 2023 r. (sygn. akt […]). Rozstrzygnięcie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącego 26 stycznia 2024 r. – wskazane zostało jako ostatecz-ne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 23 maja 2024 r. (doręczonym peł-nomocnikowi skarżącego 3 czerwca 2024 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braków for- OTK ZU B/2026 Ts 76/24 poz. 43 2 malnych skargi konstytucyjnej przez doręczenie: 1) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej; 2) jednego odpisu skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami. W piśmie z 10 czerwca 2024 r. (data nadania) skarżący wykonał powyższe zarządze-nie. Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 20 listopada 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 25 listopada 2024 r.) wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez uzasadnienie zarzutu niekonstytucyjności, z powoła-niem argumentów lub dowodów na jego poparcie. Skarżący ustosunkował się do powyższego wezwania w piśmie z 29 listopada 2024 r. (data nadania). W ocenie skarżącego kwestionowane przepisy naruszają zasadę szczególnej określo-ności regulacji daninowych (art. 84 w związku z art. 217 Konstytucji); zasadę równości (art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji); zakaz dyskryminacji (art. 32 ust. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji) i zasadę proporcjonalności (art. 31 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji), „co stanowi nieproporcjonalną i nieuzasadnioną ingerencję w prawo własności” (s. 16 skargi). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie po-stępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom. 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do me-rytorycznego rozpoznania, ponieważ: a) została sporządzona przez pełnomocnika, który przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego (art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK), b) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2023 r. (sygn. akt […]), wskazanego jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, nie przysługuje zwyczajny środek zaskarżenia, a skarżący poinformował, że nie wniósł od niego także nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK), c) dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK (ostateczne orzeczenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 26 stycznia 2024 r., zaś skargę konstytucyjną wniesiono 26 kwietnia 2024 r.), d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK), f) przedstawiono uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK). 3. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusu-walnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, ani oczywi-ście bezzasadna w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.

Powołane przepisy

art. 84 Konstytucji RPart. 217 Konstytucji RPart. 32 ust. 1 Konstytucji RPart. 64 ust. 1 Konstytucji RPart. 32 ust. 2 Konstytucji RPart. 31 ust. 3 Konstytucji RP

Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło