Ts 77/18
PostanowienieTrybunał Konstytucyjny2019-07-18
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga konstytucyjna podlega odmowie nadania dalszego biegu w przypadku nieuzupełnienia wskazanych braków formalnych w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Skarga konstytucyjna jest środkiem sformalizowanym, a jej merytoryczne rozpoznanie uzależnione jest od spełnienia warunków proceduralnych. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych, mimo wezwania sędziego Trybunału w wyznaczonym terminie, Trybunał odmawia nadania skardze dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.Stan faktyczny
Skarżący S.P. wniósł skargę konstytucyjną dotyczącą zgodności art. 136 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z Konstytucją, twierdząc, że przepis narusza zakaz nieludzkiego traktowania poprzez ignorowanie zmiany sytuacji zdrowotnej wynikającej z samookaleczenia. Sąd Rejonowy i Sąd Okręgowy oddalili jego powództwo i apelację w sprawie alimentacyjnej. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie sędziego TK do uzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnejPełny tekst orzeczenia
ORZECZNICTWO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO ZBIÓR URZĘDOWY Seria B Warszawa, dnia 7 stycznia 2020 r. Pozycja 19 POSTANOWIENIE z dnia 18 lipca 2019 r. Sygn. akt Ts 77/18 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Leon Kieres, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej S.P. w sprawie zgodności: art. 136 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 682) z art. 2 w związku z art. 40 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. UZASADNIENIE W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 maja 2018 r. (data nadania) S.P. (dalej: skarżący), wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniej-szego postanowienia. Stan faktyczny leżący u podstaw skargi konstytucyjnej przedstawia się następująco. W pozwie z 14 lipca 2016 r. skarżący wniósł o ustalenie wygaśnięcia obowiązku ali-mentacyjnego względem pozwanej byłej żony M.P. oraz małoletniej córki K.P., względnie o zmianę prawomocnego orzeczenia ustalającego obowiązek alimentacyjny wobec małolet-niej. Wyrokiem z 7 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w G. III Wydział Rodzin-ny i Nieletnich oddalił powództwo, a apelacja skarżącego została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w L. II Wydział Cywilny Odwoławczy z 24 stycznia 2018 r. (sygn. akt […]). Orzeczenie to, wraz z transkrypcją wygłoszonego uzasadnienia, zostało doręczone pełnomoc-nikowi skarżącego 15 lutego 2018 r. W zarządzeniu z 5 czerwca 2018 r. (doręczonym pełnomocnikowi 12 czerwca 2018 r.), sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formal-nych skargi konstytucyjnej, przez: 1) wskazanie, jakie wolności lub prawa skarżącego wyrażone w art. 40 Konstytucji zostały naruszone przez zakwestionowany w skardze art. 136 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 682, ze zm.); 2) dokładne wyjaśnienie sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skar-żącego, o których mowa w art. 40 Konstytucji;
OTK ZU B/2020 Ts 77/18 poz. 19 2 3) doręczenie: a) pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem, b) trzech egzemplarzy skargi konstytucyjnej, c) kompletu jej załączników; 4) udokumentowanie daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącego ostatecznego orze-czenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji. W ustawowym terminie do Trybunału nie wpłynęło żadne pismo procesowe. Skarżący twierdzi, że zakwestionowany przepis narusza „zakaz nieludzkiego trakto-wania”, ponieważ stanowi o tym, że przy ustalaniu zakresu świadczeń alimentacyjnych nie uwzględnia się zmiany w sytuacji zdrowotnej i majątkowej powoda, wynikłej z jego świado-mego aktu samookaleczenia, którego następstwem była całkowita utrata zdrowia. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje. Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wol-ności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia warunków wynika-jących zarówno z art. 79 ust. 1 Konstytucji, jak i przepisów ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p. TK). Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p. TK, jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w u.o.t.p. TK, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarzą-dzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, pomimo prawidłowego do-ręczenia pełnomocnikowi skarżącego 12 czerwca 2018 r. zarządzenia sędziego Trybunału, braki skargi nie zostały uzupełnione. Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK – podstawą odmowy na-dania analizowanej skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Trybunał postanowił jak na wstępie. POUCZENIE Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zaża-lenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.
Powołane przepisy
art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejart. 40 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Źródło: Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego (trybunal.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło